Foo Fighters: Back and Forth (2011)

Simpele docu. Je krijgt helaas na het zien van deze film het beeld dat de Foo Fighters bestaan uit een stelletje simpele zielen, een stelletje naïeve kinderen in de gedaante van mannen. Er was echt zero diepgang te vinden in deze film. Grohl heeft wel een leuk charisma, en hij vertelt de verhalen wel lekker, maar ze kennen nauwelijks inhoud. Het was meer propaganda voor de Foo Fighters dan een echte objectieve blik erop. Daarnaast is eigenlijk enorm triest dat hun 'beste' albums in enorm korte tijd geschreven zijn. Nu ik ze opnieuw luister, merk ik ook pas hoe simpel en inhoudloos die albums dus zijn.

Dit is gewoon een promotionele documentaire voor het nieuwste Foo Fighters album. De film is niets meer dan een gortdroge opeenstapeling van encyclopedische feitjes over de geschiedenis van de band met een meuk aan niets-zeggend archief-materiaal er doorheen. Je leeft niet met Dave Grohl mee, bent niet betrokken bij problemen en zelfs sappige details en anekdotes blijven afwezig. Ook Grohl zelf, die ik als muzikant hoog heb zitten, is zich zeer bewust van de promotionele doeleinden en houdt een ingestudeerd praatje waarin alles 'mooi', 'goed' en 'interessant' is. De film eindigt vervolgens na 75 minuten encyclopedie in een niets zeggende behind-the-scenes van de nieuwe plaat. Het zal voor Foo Fighters-fans een hele beleving zijn; voor gewone muziek- of filmliefhebbers is Foo Fighters: Back and Forth weinig indrukwekkend en een zoutloze toevoeging op het genre van de muziekfilm.

Redelijke documentaire over The Foo Fighters. Simpel qua opzet: de geschiedenis van de band wordt chronologisch verteld dmv talking heads afgewisseld met archiefmateriaal. Gelukkig wordt er wel open gesproken over de mindere tijden en wisselingen binnen de band. En uiteraard is de muziek gewoon goed. Als fan natuurlijk een must-see.