Critters 3 (1991)

De ruimte-stekelvarkens zijn terug en bezetten een appartementsgebouw. De enige reden om deze horrorkomedie te bekijken is omdat DiCaprio er zijn eerste hoofdrol in speelt. Hij was toen een jaar of 16. Verder is dit een redelijk flauwe Gremlins variant... Waar de eerste Critters film nog op horror mikte, is dit hier niet het geval meer. Critters : 2,5* Critters 2 : 2,5* Critters 3 : 2*

Op zich geen hele slechte keuze om voor een andere setting te kiezen, het plaatsje uit de eerste twee films hebben we nu wel gezien. Dus krijgen we Critters in de grote stad. Of nou ja, vooral Critters in een appartementencomplex. In dit appartementencomplex leren we allerlei figuren kennen, waarvan we weten dat ze straks Critter-voer gaan worden. Als uiteindelijk blijkt dat bijna iedereen blijft leven mogen we best wat teleurgesteld zijn in die rollende vreetzakjes. Schijnbaar vinden ze afwasmiddel toch lekkerder? Alsnog is er genoeg screentijd voor de beesten, want ditmaal is weinig tijd voor de premiejagers. Als we geen hongerige monstertjes zien, dan zien we allerlei personages, waaronder een Sarah Connor-kloon (waarschijnlijk wel het leukste personage in de film), een oud stel, een zwaarlijvige en luide dame en ons vrij saaie hoofdpersonage. Maar het meest memorabel is nog wel haar ‘love interest’ Josh. Niet vanwege zijn persoonlijkheid, maar omdat het één van de eerste filmrollen is van Leonardo DiCaprio. Zo zie je maar hoe uiteenlopend het soms kan lopen; de ene jonge hoofdrolspeler wordt een superster en wint Oscars, de ander speelt de hoofdrol in The Mangler Reborn. 2,5 sterren.

Direct-to-videovervolgen zijn altijd een concept geweest binnen de horrorbusiness die kijkers enige zorgen baren en dit derde deel is dan ook qua niveau een beduidend stuk minder in vergelijking met de voorgaande films. Wederom een inleiding die te lang doorratelt zonder de boel te voorzien van flair en het acteerwerk is weinig om over naar huis te schrijven, maar uiteindelijk is het vooral een kleinschaligere herhaling van veel beter uitgevoerde ideeën. Leuk zijn nog altijd de Krites die de boel op een plezante manier op stelten zetten en de verschijning van een jonge Leonardo DiCaprio in zijn filmdebuut, maar daartegenover vormt deze film aanzienlijk zwaardere kost. Je moet nogal vergevingsgezind zijn om net zoveel te kunnen genieten van dit derde deel, die regisseuse Kristine Peterson voorziet van een totaal inwisselbare en overbodige indruk.