Hellboy (2004)

Duidelijk met veel liefde en aandacht gemaakt, maar ik vind het wel heel moeilijk om de hele film geïnteresseerd te blijven kijken. De acteurs doen hun best, en met name Ron Perlman, Selma Blair en Rupert Evans geven uitstekende vertolkingen, maar de personages kunnen me gewoon niet zo boeien, de verveelde opmerkingen van Hellboy gaan op een gegeven moment zèlf vervelen, en de schurken hebben geen menselijke, humoristische of intrigerende dimensie. Daar staat tegenover dat de monsters er aardig uitzien, de set-design in de Moskouse grotten is werkelijk fantastisch, en in tegenstelling tot veel films uit de superhelden- of comicsfilm is het eindgevecht c.q. het laatste halfuur nu eens níét een anticlimax, en dat maakt toch wel veel goed. De tweede keer vond ik hem in ieder geval al leuker dan toen ik hem voor het eerst (?10? jaar geleden) zag, dus misschien moet ik hem nog een derde kans geven – ik herinner me in elk geval dat ik Hellboy 2 wèl leuk vond, en over de remake / reboot heb ik ook goede verhalen gehoord, dus misschien ga ik dit eerste deel te zijner tijd ook wel meer waarderen. Aan de visuals ligt het in ieder geval niet.

Er was een reden waarom ik deze nog nooit gezien had. Alleen omwille van del Toro wou ik hem afvinken. Dit is totaal niets voor mij. Een voorloper van het Marvel-genre. Weet ik ook ineens waarop The shape of water vandaan komt. Die naziscène in het begin kon me gestolen worden en wat te denken van het personage Hellboy? Ik weet het niet goed: arrogantie en grofgebektheid afgewisseld met een beetje (matige) humor. Meestal geen goede combinatie, ik vind het creatuur ook nergens op lijken met dan ook nog die sigaar. Los van dit alles wel een prima casting met Perlman. Hij is geknipt voor deze rol. Inhoudelijk maar zwakjes en van del Toro zag ik al veel beter. Ontgoochelend…