Le Vieux Fusil (1975)

Geniale film. De structuur van de flashbacks geeft niet alleen diepte aan de karakters, maar dient ook als een sterk contrast tussen de gruwel waarin Noiret terecht komt en de relatief zorgeloze periode voor en in het begin van de oorlog. Bijzonder sterk gespeeld door de hele cast, met Noiret als perfect gecaste dokter die op wraaktocht gaat, en met Romy Schneider op haar mooist - ook dat is ongetwijfeld als contrast bedoeld, en maakt de film des te indringender. De gruwelijke scenes in de film zijn eigenlijk maar heel kort, maar wel zo sterk dat ze je bijblijven - de vorige keer dat ik de film zag is dertig jaar geleden denk ik, maar het geheel stond me nog erg goed voor de geest. Het verhaal is losjes gebaseerd op de gebeurtenissen in Oradour-sur-Glane, maar de draai naar het wraakmotief is meer ingegeven door de behoefte aan iets van gerechtigheid dan door de werkelijkheid. Misschien vooral als reactie op de manier waarop er na de oorlog met de daders is omgegaan.

Het is een prachtig stuk film met een altijd sterke Philippe Noiret en een Romy Schneider die toch een heel bijzondere en veelzijdige actrice was. De film bevat amper zwakke momenten, ontroert en schokt. De gecreëerde sfeer is die van een man die al wat hij lief had in één flits verliest. Philippe Noiret vertolkt meesterlijk de gevoelens van verdriet en wraak die in het hoofdpersonage omgaan. Ook die Jean Bouise past uitstekend in zijn rol. Het is een acteur die al heel dikwijls dergelijke bijrollen uitstekend heeft vertolkt.

Opvallende sfeer in deze film, die afwisselend sentimenteel en grimmig is. Past ook wel een beetje in de jaren ‘70 wellicht. Ik was niet zo kapot van de vertelstructuur helaas, daardoor kwam ik nooit écht helemaal in het verhaal.