Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Fantastische film. Over een paar dagen komt ie weer op tv. Kijken natuurlijk, ook al is het voor de tigste keer benieuwd wat mijn dochter van 14 ervan vind.

Ik vind dit ook één van de beste westerns ooit, de top 10 notering mag er zijn wat mij betreft. Een film die ook veel geeft om de personages die opgevoerd worden. Eastwood en Wallach waren goud waard als filmduo, en hun prestatie samen is bijzonder knap; Wallach maakt wat mij betreft de meeste indruk als de verraderlijke mexicaan voor wie je toch enige sympathie voelt. De scène met zijn broer in het klooster zorgt ervoor dat hij ook de enige is, die een (tragische) achtergrond meekrijgt. Eastwood mag dan the Good zijn, wanneer hij Tuco in de woestijn achterlaat toont hij niet van zijn mooiste kant. Tuco zet hem dat lekker betaald met een wandelingetje in de woestijn, en ik denk dat "blondie" vindt dat hij deze straf wel verdient. Hij zoekt geen weerwraak en op het einde laat hij immers Tuco vrij en deelt de buit met hem . Zonder woorden te gebruiken weet je hoe de personages over elkaar denken. Nog zo'n moment was bij de brug die ze dynamiteerden. Wanneer ze elkaar de locaties van de buit verklappen is het Blondie die liegt en Tuco die de waarheid vertelt. Voor de rest ken ik veel betere films van Eastwood dan deze moet ik wel zeggen. Altijd leuk om hem te zien maar indruk maken deed hij niet echt. Wat de Bad betreft, die speelt een minder belangrijke rol in de hele film en duikt slechts een paar keer op. Hij is de enige echte vijand en had hem graag wat meer gezien, want de bikkelharde Van Cleef past als gegoten. Uiteraard is de duel scène op het kerkhof een legendarisch stuk cinema, grandioos opgezet door Leone met de muziek van Morricone. Als dat geen kippenvelmoment is, dan weet ik het ook niet meer.