Roar (1981)

Heh. Ik weet doorgaans vooraf liever niet te veel over een film, maar bij deze is het toch wel handig. Niet dat je je uitvoerig moet inlezen, maar de informatie dat de dieren niet tam en niet getrained zijn is toch wel essentieel bij het bekijken. Dat maakt het namelijk compleet gestoord. Prachtige dieren, dat wel, maar het is geen verrassing dat er 70 mensen gewoon zijn geraakt tijdens de opnames. De enige verrassing is dat er niet meer (of ergere) gewonden gevallen zijn. Het is verder ook compleet onbegrijpelijk dat men gewoon is doorgegaan met filmen, na anderhalve scene had men toch echt wel mogen beseffen dat dit gewoon écht geen goed idee was. Veel zichtbare angst (vooral die zwarte kerel vond het volgens mij echt niet leuk), amper plot en veel grote katten die mensen achterna zitten. Dat en een paar boze olifanten. Veel meer is het niet, maar dat blijkt uiteindelijk toch voldoende om er een leuke zit van te maken. Echt goeie cinema is dit niet, wel een sterk staaltje ogen uitkijken. 3.0*

Wat een maffe bedoening dit. Ik heb gefascineerd zitten kijken. Jaren lang gefilmd, 70 gewonden en gewoon doorgegaan met alle opnames etc. steeds. Dit zou in deze tijd echt nooit meer van de grond komen, zo'n project. Ik heb me kostelijk vermaakt met deze 'Roar'.

Het bizarre is natuurlijk de omstandigheden , het verhaal stelt niet veel voor en die dieren zelf zijn de hoofdatractie . Jan de bont heeft alles heel mooi gemonteerd , hier zie je al hoe goed hij is als cameraman , hij wisselt massascenes goed af met prachtige close ups van leeuwenkoppen ( het zijn werkelijk prachtige dieren) . Het hoogtepunt vormt toch wel als het gezin aankomt en bijna letterlijk overspoeld word door de dieren , het levert een lange bijna komische scene op die door de spelers ongetwijfeld heel anders is ervaren .