Harry Potter and the Goblet of Fire (2005)

Herziening. Weer een stapje terug naar af, want het hele Triwizard Tournament moet in één film gepropt worden. Daarbij verliest de regisseur belangrijke nuances uit het oog en gaat er te veel schermtijd aan bijzaken verloren. Zo krijgt het gedoe over het Yule Ball meer aandacht dan pakweg de plotse dood van Barty Crouch sr. of zelfs de finale van het WK Quidditch. Een en ander blijft voor de minder 'geleerde' Harry Potter-fan onduidelijk, maar de diehard wil die essentiële momenten ook verfilmd zien. Daarom is de afwezigheid van Dobby zo'n gemis. Het Tournament biedt wel een goede afwisseling op het traditionele schooljaar, en omdat de CGI er elk jaar op vooruit gaat, krijgen we een paar spectaculaire scènes te zien. Alleen blijf je tijdens de laatste opdracht wéér op je honger zitten, want een letterlijke adaptatie van het boek had een extra grote dosis magie opgeleverd. De doolhofscène voelt daarom als een noodzakelijk opstapje voor de finale, die niet minder verbluffend is. Hoewel Gambon in de vorige film een puike vervanger voor de rol van Dumbledore was, houdt hij in dit deel constant een nerveuze en agressieve toon aan. Zeer on-Dumbledoreachtig, en dat valt toch op het conto van de regie te schrijven. Brendan Gleeson is dan wel weer keurig gecast als Mad-Eye. De prestaties van de drie hoofdpersonages blijven wat oppervlakkig. Watson groeit, Grint levert een portie puberaal gedrag in plaats van komedie, Radcliffe blijft een beetje awkward. Kortom, een paar gemiste kansen. Het had nog duisterder, magischer en mysterieuzer kunnen zijn.

Tijdens een herziening van de gehele Harry Potter reeks (+ Fantastic Beasts) ben ik aangekomen bij het deel waar ik altijd al een flinke dosis matigheid aan vond kleven. En dan bedoel ik vooral hoe de film eruit is gekomen, want het boek vond ik geweldig. Wat mij zo stoorde aan dit deel was hoe Dumbledore zo erg niet Dumbledore was, ik heb er nu even speciaal op zitten letten en echt in elke scène kijkt hij chagrijnig of is hij weer aan het schreeuwen. Sowieso schreeuwt iedereen maar in het rond deze film, zullen wel de aanwijzingen zijn van Mike Newell. Nou die regisseur kan ik dus totaal niet serieus nemen, heeft echt geen weet van wie de personages zijn. Waar ik eerder Voldemort zijn terugkeer tof vond ben ik nu wel van mening veranderd en vond ik zelfs die scène vrij afgeraffeld en Voldemort is veel te druk en manisch waar hij in het boek juist veel koeler en meer psychopaat is. En ik moest wel lachen over hoe weinig tijd er tussen de Second Task en de Third Task zit, ze lieten één dag zien na de Second Task (alles vanaf het gesprek tussen Crouch sr. tot de scène van Harry met Snape was dus op dezelfde dag) en toen meteen door naar de finale. Maar bij Goblet of Fire blijkt wel het meest dat Harry Potter veel meer geschikt zou zijn voor een televisieserie zoals Game of Thrones, want wat het vaak goed maakt (en wat deel 2 & deel 3 veel beter deden naar mijn mening) zijn de momenten van lessen of de alledaagse schoolactiviteiten waar je Harry kan zien als gewone schooljongen (en wat zorgt voor de magische momenten). Dus ik verlaag mijn stem met een krappe 3,0 en dat terwijl ik een gigantische fan ben van de Harry Potter reeks, maar dit deel mist gewoon teveel en dan vooral sfeer.

Ik vond dit altijd de film/boek met het minste verhaal. 1 of andere wedstrijd is nogal een standaard gegeven. Op zich is het geen slechte film en wordt er wel het beste uitgehaald maar op de 1 of andere manier is het wat te gestructureerd terwijl Harry Potter gewoonlijk gaandeweg leert en geheimen ontrafelt. Einde is wel sterk dus ik ga toch 4* geven.