The Shooting (1966)

Zonderlinge western, gefilmd op prachtige, desolate locaties in Utah en met een fraaie finale. Het verhaal waarin voormalig premiejager Willett Gashade [Warren Oates] terugkeert naar de mijn die hij met een aantal mensen heeft gebouwd. Daar blijkt een schietpartij te zijn geweest die alleen is overleefd door de niet al te snuggere Coley [Will Hutchines] en Willetts broer, maar die is spoorloos verdwenen. Kort daarna komen ze een mysterieuze vrouw [Millie Perkins] tegen die beide mannen overhaalt haar te escorteren, al blijft ze vaag over het precieze doel van haar reis. De "Unequalled climax" die op de poster staat vermeld klopt wel, ook al doet het wat denken aan de finale van Duel In The Sun. Datgene wat eraan vooraf gaat is weliswaar mysterieus, maar niet bijzonder intrigerend. De regie van Monte Hellman stelt je eveneens regelmatig voor raadsels, onder anderen wanneer hij tijdens een scène alleen de onderbenen van de twee hoofdrolspelers - zonder enige aantoonbare reden - filmt. Het is niet zo vreemd dat deze western een cultaanhang heeft, maar de ware redenen daarvoor worden pas duidelijk in de veelbesproken (en indrukwekkende) slotconfrontatie.

Warren Oates draagt deze film helemaal op zijn eentje, met een puike 'performance'. Millie Perkins is inderdaad strontvervelend, maar dat is natuurlijk volgens het script, en Jack Nicholson speelt de rol van het ettertje dat hij zo vaak neerzet. Deze film is erg traag van opbouw, er gebeurt bijzonder weinig en pas op het allerlaatst kom je het doel van de speurtocht van de vier ruiters te weten. Af en toe mooie shots in de woestijn en mooie paarden. Niet slecht voor een low budget film.

Een kleine minder bekende western maar wat voor een. De plot wordt gedreven door een mysterie aangezien het niet duidelijk is wat de drijfveren zijn van de niet bij naam genoemde vrouw en naderhand de gunfighter vertolkt door Jack Nicholson. Nicholson sluit aan in de tweede helft van de film en verhoogt meteen het spanningsniveau met zijn dreigende aanwezigheid en charisma. De setting in de woestijn van Utah sluit aan bij elke film met existentiële thema’s en da’s niet anders in deze western. Goed script met een originele finale, goeie acteerprestaties en mooi in beeld gebracht. Het is een western uit de tijd dat Hollywood volop in transitie is. Geen klassieke western, nog geen revisionistische western, maar meer iets als western noir.