Body Cam (2020)

Middelmatig horrorwerkje, dat na een sterk begin langzaam maar zeker afzakt naar een bedenkelijk niveau. Het uitgangspunt heeft wel enige potentie en de cast is niet al te beroerd, maar script en personages zijn gewoonweg te vlak en dertien-in-een-dozijn om op te kunnen vallen binnen het overvolle genre. Een paar enge momenten, that's it.

Ai. Body Cam weet voor een erg groot deel nog best een vermakelijke horrorfilm te zijn. Dat is meteen ook het frustrerende van de film, want voor een groot deel is wat je ziet erg aardig vermaak waar je gemakkelijk doorheen komt. Wat vooral helpt is dat de film niet meteen uit de doeken doet wat er precies gaande is. Het helpt daarnaast ook nog als je daadwerkelijk interessante personages hebt. De achtergrond die ze krijgen is wat vermoeiend, maar de charisma weet wonderen te brengen. Vooral Wolff staat een leuk figuurtje. Het mysterie rondom de zogenaamde bedreiging en hoe ze erachteraan gaan wordt ook met genoeg flair en tempo gebracht om de kijker aan de haak te slaan. Visueel ingericht met een aardige omgeving, maar ook niet briljant. Vooral iets te weinig energie vanuit de camera zelf, maar dat is uiteindelijk niet echt het pijnpunt van de film. Het teleurstellende element is vooral de inhoud van de film. Het script kent nogal wat gaten en lijkt regelmatig stukken over te slaan, maar de keuze die richting de finale wordt gemaakt om een echt eigen stempel op de film te drukken is vooral suf te noemen. De zoveelste variant op een soort wraakgeest die niet echt in de film past. Ik vond het matig uitgewerkt en vooral erg kort door de bocht. Je hoopt dat de film dan nog wat lol trapt met bloedspetters, maar ook dat gebeurt niet. Hierdoor neemt de film dusdanig veel gas af in de derde akte dat de zure indruk vooral het overheersende smaakje is dat op je tong achterblijft. Jammer, want het was best interessant en het tempo zat er lekker in.

Zangeres Mary J. Blige levert een leuke prestatie als politieagente Renee Smith, een diep getroebleerde vrouw die haar zoon heeft verloren bij een vreselijk ongeluk en onlangs thuis is gebleven omdat ze de controle over zichzelf verloor tegenover een verdachte. Het is goed om te zien dat Mary J. Blige zich zo diep in een personage verdiept met een behoorlijk emotionele rol, ze is goed en geloofwaardig. Renee is terug bij de politie, maar precies op een kookpunt voor het korps. Er heerst een agressief publieke sfeer in de straten van Los Angeles, na de dood van een zwarte man door toedoen van de politie, en de stad staat op de rand van rellen. Deze film is geworteld in veel realisme en rauwe realiteit, een politiethriller die gevaarlijk aanvoelt. Er heerst een raciale spanning en een griezelige, sombere sfeer terwijl Renee tijdens haar nachtdienst met haar jonge, onervaren partner door Los Angeles rijdt. Op haar eerste nachtdienst na haar terugkeer worden agenten op brute en verontrustende wijze vermoord, maar op een ongebruikelijke en gruwelijke manier. Er is iets bovennatuurlijks aan de hand dat het op agenten gemunt heeft. Het is aan de getroebleerde en gekwetste, maar goedhartige agent Renee om de zaak te onderzoeken. Body Cam (vernoemd naar de camera's die agenten op hun lichaam dragen) is goed gefilmd met een aardige cinematografie die de nachtelijke straten van LA er iets griezelig en gevaarlijk uit laat zien. Ook de bovennatuurlijke elementen zijn redelijk uitgewerkt en niet overdreven of een rommelige CGI-brij. Bovendien heeft het bovennatuurlijke element een diepe betekenis en deed het me denken aan de urban horror van Candyman (1992)! Wat me vooral tegenviel, was hoe de trailer de indruk wekt dat het een sciencefictionfilm is. Het is echter een bovennatuurlijke thriller en zelfs dat nauwelijks, maar toch is het vermakelijke kleine horrorfilm, zonder dat hij echt eng of memorabel is. Een 6.