Hustlers (2019)

Goed geregisseerd drama geeft Constance Wu, vooral bekend van de hit comedy Crazy Rich Asians een fraaie rol als Destiny, een jonge vrouw die na een aantal jaren in ranzige toko's terecht komt in een stripclub waar de grootverdieners komen. Net als voor haar collega's doet ze dit werk vooral om de rekeningen te kunnen betalen, maar Destiny gebruikt veel van haar zuurverdiende geld om de schulden van haar grootmoeder af te betalen. Destiny raakt bevriend met Ramona [Jennifer Lopez], één van de populairste strippers, die haar - in een zeer indrukwekkende scène - alle trucjes van het paaldansen leert ervoor zorgt dat Destiny veel meer geld gaat verdienen. De toekomst lijkt rooskleurig, tot de bankcrisis van 2008 de clientèle decimeert en de dames genoodzaakt zijn om creatieve middelen te gebruiken om de (broek)zakken van hun klanten leeg te schudden, Jennifer Lopez ziet er fantastisch uit en is niet alleen volstrekt overtuigend als stripper, maar blijft ook knap spelen binnen de grens van charme en manipulatie waardoor het aan de kijker is om een mening te vormen over haar ware motieven. Regisseur Lorene Scafaria geeft een levendig beeld van de wereld van de stripclubs, waarin de actrices zich van hun meest sexy kant laten zien, maar balanceert dat met vermakelijke scènes backstage die tonen dat het gaat om intelligente, vaak zeer zelfbewuste vrouwen (gespeeld door onder andere Cardi B en Lizzo) die mannen gebruiken om hun zin te krijgen. De eerste helft van de film is daardoor erg goed, maar wanneer de dames zich ontpoppen als de hustlers uit de titel wordt de film wat langdradig en sleept het zich op trage wijze voort naar het niet zo verrassende einde.

Vrouwelijk geregisseerde film, geschreven door vrouwen en gespeeld door vrouwen. Een Wolf of Wallstreet-light en een Coyote Ugly precedent. J-Lo (24-07-1969 inmiddels al alweer!) met een wervelend charisma (wat is de vrouwelijke equivalent van charisma, want dan kan ik dat hier neer plempen?) als moeder (check die furcoat scene, waarin ze als een moederkloek over het groentje ontfermt) van de gang. Hustlers regeert over de hoogtijdagen van strippers die zich dienen voor beursjongens die bezig zijn met geld, macht en mooie vrouwen en zich tijdens striptease sessies door doodse blikken aangestaard voelen door diezelfde beursjongens. Ze graaien wat er te graaien valt, misschien wel pikken van de beursjunkies die weer zelf gestolen/zichzelf toegeëigend hebben van de pensioenen van brandweerkorpsen. Het is een rise en shine. Een ravissante en vlotte voorstelling met vleugjes humor (tijdens de kerstavond bijvoorbeeld). Hustlers is met een hart en met een goed gevoel gemaakt. En dat merk je. De regisseuse heeft zich verdiept met een aantal strippers, is in een aantal stripclubs geweest en heeft haar sociologische projecties gegoten in deze kapitalistische bubble ervaring.

Saai. Ze krijgen het tegenwoordig wel vaak voor elkaar om van de minst aantrekkelijke misdaadzaken een film te maken. De basis van de film lijkt nogal dun te zijn. Niet dat ik geen vrouwelijke criminelen wil zien overigens. Doe wat je niet laten kan op het witte doek, maar pak er dan wel een zaakje bij die wat meer de moeite is. Overigens ook jammer dat de cast momenteel bestaat uit weinig imposante figuren. Dat ze er allemaal eerder om looks lijken te staan wordt aardig snel bekend. Deze film moet het hebben van wat kleurrijke omgevingen en grappige scenes. Soms komen er ook redelijk interessante vraagstukken om de hoek kijken zoals de harde wereld van prostitutie, maar die worden toch al aardig snel teruggedrongen naar de achtergrond. Veel poeha en bombarie om weinig, zo heb ik deze film voornamelijk ervaren. Een verhaal zit er op zekere hoogte wel in, maar ik krijg nergens de indruk dat de film kan kiezen tussen het zijn van een vriendschapsfilm of een misdaadgebeuren. Beide kanten vind ik hoe dan ook niet werken, en in dit geval al helemaal niet bij elkaar. Het kostte me dus aardig wat moeite om er doorheen te komen. Uiteraard is het subjectief aan de kijker of deze verhalen een film nodig hebben. Misschien dat ik met de wat grotere misdaadzaken verwend ben geraakt, maar ik vind het vooral iets ophemelen terwijl het niet erg complex overkomt. Had het een wat pakkendere regie gehad had ik het uiteraard wat beter kunnen slikken, maar dit was vooral tegen oninteressante figuren aankijken die hun zeggetje doen voor 110 minuten lang.