Netemo Sametemo (2018)

Asako [Erika Karata] denkt in Baku [Masahiro Higashide] de liefde van haar leven te hebben gevonden, totdat hij vertrekt om schoenen te gaan halen en (definitief) spoorloos verdwijnt. Twee jaar later is Asako verhuisd van Osaka naar Tokio en ontmoet ze Ryôhei [Masahiro Higashide], die fysiek veel lijkt op Baku, maar een hele andere persoonlijkheid heeft. Asako en Ryôhei bouwen een solide, ogenschijnlijk gelukkige relatie op. Totdat Baku uit het niets weer ten tonele verschijnt. Sfeervol, goed geregisseerd romantisch drama met een intrigerende hoofdpersoon, een overtuigende dubbelrol van Higashida en een fraaie ontknoping.

Met het laatste halfuur kon ik niet zoveel, maar die anderhalf uur daarvoor waren fenomenaal en schitterend. Wat vooral opvalt is dat dit zo'n serene film is, met een heerlijke rust ook in drukke stedelijke gebieden. Dat is voor een deel ook moderne techniek die dat mogelijk maakt - Antonioni of Ozu zouden dat allicht ook hebben willen doen maar zij hadden er het materiaal nog niet voor. De film is dus vooral heel fijn kijkvoer, maar ook boeiend met heel veel mooie kleine momenten tussen geliefden. Maar dan komt er in het restaurant die éne switch en met dat stuk daarna is alles wat hiervoor zo goed was ook een beetje verdwenen. Onbehagen komt er voor in de plaats en hoewel in de keuze van de regisseur snap werkt het niet altijd even goed. Vooral omdat ik Asako niet begrijp - haar hang naar haar voormalige vriend vind ik psychologisch niet sterk genoeg verwerkt waardoor dit stuk minder sterk is. En dan had de film kunnen eindigen maar wordt zelfs een beetje flauw als ze probeert bij haar latere vriend weer terug te mogen komen. Maar goed, ik heb ook zoveel moois gezien dat dat stuk an sich een hoge score verdient. 4,0*.

Op relatief korte tijd mijn derde van Hamaguchi na "Drive my car" en "Wheel of fortune and fantasy". Ze liggen allen wat in dezelfde lijn, maar deze is me toch het best bevallen. Ik werd helemaal meegezogen in het verhaal van de jonge Asako die op zoek gaat naar de perfecte liefde, maar door twijfel en onmacht zichzelf en vooral ook de ander kwetst. Toegegeven, de knappe Erika Karata, had ook qua verschijning een positieve invloed op het geheel. Asako I & II is een mooie gelaagde coming-of-age waarbij het hoofdpersonage moet kiezen tussen het hart of het verstand, hoewel ze in haar hart gewoon van twee mannen houdt. Geen klassiek romantisch gezwets, maar een sociaal gelaagd drama. Op één of andere manier had ik toch met haar te doen, maar dat heeft ook veelal te maken met de gelaagde regie van Hamaguchi. Het plaatst Asako in een tweespalt: gaan voor een stabiele, maar "saaie" relatie of meer het onzekere avontuurlijke op. Mooi!