Dungeons & Dragons (2000)

Thora Birch was het grootste nadeel aan de hele film met haar miserabele acteerwerk, de rest van de crew deed op respectabele wijze hun best om er toch nog iets van te maken (Jeremy Irons deed het gewoon goed als slechterik). Ik bekeek deze film niet met de gedachte een goede film te zien, eerder goedkoop vermaak en dat werkte prima. Goed, de special effects waren ondermaats en veel dingen klopten niet met het spel (speel het zelf al een aantal jaren) of waren gewoon vervelend en hinderlijk (ik noem Marlon Wayans, dit soort figuren horen niet in een fantasy setting). Echter, veel stukken waren best grappig en soms zelfs spannend (het eindgevecht op de toren bijvoorbeeld) te noemen. Vanuit objectief standpunt is dit een baggerfilm, gelukkig is objectiviteit een illusie en kan ik de film met een gerust hard subjectief gezien 3 sterren geven voor het enorme vermakelijkheidsgehalte.

Als hier nou geroepen werd dat Dungeons And Dragons de lelijkste geanimeerde draken heeft uit de filmgeschiedenis, dan zou ik het daar volledig mee eens zijn. De slechtste film aller tijden is Dungeons And Dragons zeer zeker niet! Ik snap wel dat deze film niet op een warm onthaal hoeft te rekenen, maar veel reacties slaan wel erg door. Dungeons And Dragons is geen goede film. Sword and sorcery is ook geen goed genre, omdat het een verzameling is van slechte elementen waar ook nog eens een gay elfensausje over gegoten wordt. Er zijn echter mensen (waaronder mezelf) die dit soort dingen alleen tamelijk briljant vinden. Zou Dungeons And Dragons tien jaar eerder uitgekomen zijn, dan hij absoluut meer waardering gehad hebben. In 2000 kon je hier namelijk echt niet mee aankomen. Ik behoorlijk zelf tot het selecte clubje dat graag meedoet met een sessie van het (rollen)spel dungeons & Dragons. Het zal best meetellen in de beoordeling. Doorgaans zijn dergelijke avonturen niet veel beter dan dit soort films. De personages zijn van bordkarton. Je ziet direct wie de slechterikken zijn en wie goed zijn. Het acteerwerk is er ook wel naar. Alleen Jeremy Irons doet het goed en lijkt er nog flink wat plezier in te hebben. De rest straalt vooral lol uit. Nogmaals, ikzelf heb daar in dit soort films snel genoeg aan, maar ik kan me voorstellen dat ik daar weinig medestanders in heb. Desondanks zien de decors er (met uitzondering van alles wat digitaal is) prima uit. D&D’ers zullen een aantal dingen herkennen, maar er zijn ook genoeg elementen die totaal niet kloppen. Beetje jammer dat er wel een beholder in zit, maar verder alleen maar voorbij zweeft. Bovendien heb ik het makkelijke tuig (orks, goblins en dergelijke) gemist, al is Dungeons & Dragons over het algemeen een best vermakelijke film. Erg voorspelbaar ook natuurlijk.