Opinions

De problematiek tussen Engeland en Ierland werd zelden zo sterk in beeld gebracht als in In the Name of the Father. Een gigantische Oscar-misser (genomineerd in zowat elke grote categorie - lead/supporting actor, supporting actress, director, picture, writing - en geen enkele keer daadwerkelijk gewonnen) die zeer krachtig is over de gehele lijn. Gebaseerd op ware gebeurtenissen is dit in de eerste plaats een zeer sterk drama dat door de geweldige personages bijna persoonlijk aanvoelt, de politieke gebeurtenissen worden minder in de spotlight gezet (al wordt er tegen het einde even flink los gegaan). Daarbij de geweldige prestaties van Pete Postlethwaite (straalt wijsheid en rust uit), Emma Thompson (beetje standaard rol die toch krachtiger wordt neergezet dan het gemiddelde) en natuurlijk de man die nooit slecht speelt: Daniel Day-Lewis (spreidt vooral de evolutie van zijn personage perfect uit) zorgt voor een zeer entertainende film.

Zeer goede thriller die grotendeels draait rond hetgeen waar elke goede thriller rond draait: de personages en hun gedachtengang. Dit wordt allemaal heel goed uitgewerkt en gebracht, mede door een goede Al Pacino (die voor de verandering er niet over gaat), Hilary Swank (doch, vrij onopmerkbaar) en Robin Williams die daadwerkelijk acteert. Een lekker ouderwets verhaal waarbij elke gelegde link ook steek houdt. Toch spijtig dat het einde, na een hele film gedreven te zijn door psychologie en dialogen, het té Hollywood doet en op actie wil teren, maar verder zéér sterk.

Enorm hard genoten van deze Maiden documentaire op het grote scherm, vooral op audiovisueel vlak. Digitaal beeld is haarscherp en vooral het geluid was onwaarschijnlijk, ik kan eerlijk zeggen dat ik Maiden nog nooit zo perfect gehoord heb als vandaag (en ik heb ze ècht live gezien, dus dat wil wat zeggen). De documentaire is vrij grondig op zich (de eerste ooit die van buitenaf gemaakt wordt) en zorgt vooral voor een aangenaam kijkstuk: veel informatie afgewisseld met geniale humor en de meest bizarre fans van de wereld. De twee hoogtepunten: een priester met 162 Maiden tatoeages, waarvan één de Piece of Mind Eddie die met kettingen vasthing aan zijn tepels en navel, en als hij zijn romp bewoog leek het alsof Eddie wou ontsnappen. Of de ruige Zuid-Amerikaan die nadat hij Nicko's drumstokje vangt 2 minuten lang weent als een klein kind.

Het beste aan de film is dat hij duidelijk weergeeft waarom Maiden zo gerespecteerd wordt, ik heb de halve film met kippenvel gezeten en ben nooit zo trots geweest dat ik een Maidenfan ben. Het is zeker geen typische fanfilm, het duidelijkste punt is dat een vriendin die meeging eerst totaal niet geïnteresseerd was in Maiden en nu mijn totale devotie beter begrijpt en zelf curieus is geworden naar de muziek. Een film die iedereen gezien moet hebben of door een fan naar toe moet gesleurd worden, denk alleen dat het iets minder overtuigend zal zijn op de gemiddelde homecinema, maarja. Enorm hard genoten en qua beeld/geluid de beste cinema-ervaring ooit.

De superheldenfilm-trend begint te stabiliseren en de kwaliteit van de films gaat nu ook daadwerkelijk de hoogte in. The Dark Knight was eerder een misdaad-epos dan een superheldenfilm, voor de mensen die dit niks vonden is Iron Man de perfecte tegenhanger. De film is minder groots en gewoon recht-toe-recht-aan, de achtergrond van 'Iron Man' wordt goed uitgewerkt en gaat daarna simpel over naar de superheld - badguy stijl zonder verder al te veel te doen. Het is niets nieuws, maar het werkt heel goed. Iron Man en vooral Tony Stark is een zeer interessant personage dat de film met gemak naar voor trekt (net als Robert Downey Jr., die zich door deze rol en door Kirk Lazarus in Tropic Thunder nu toch wel de coolste acteur van 2008 mag noemen), verder zijn er nog zeer goede prestaties van ondermeer Gwyneth Paltrow, Terrence Howard en de bijna onherkenbare Jeff 'the Dude' Bridges. Er is genoeg ruimte voor verhaal en voor dialoog, maar er zitten ook meer dan genoeg explosies in. Eén van de beste actiefilms van '08.

Heerlijk luchtige (en soms cartooneske) heist-film met een geweldige Michael Caine (als broekventje). De opbouw is vrij goed (al zakt het na drie kwartier ofzo wel wat in), maar de uiteindelijke heist (de 3 mini's, weet je wel) is het toppunt van geweldig stuntwerk. Het einde vond ik dan weer wat spijtig, want ookal is het iconisch voor de Britse cinema, een open einde is meer dan de film plots af te kappen. Waarom Benny Hill erin zit begrijpt geen mens. Geweldige fun fact trouwens: Paramount (dat de rechten heeft op deze film) heeft de chase scène gerecycleerd in een van de eerste MacGyver afleveringen, waar je feitelijk gewoon het laatste half uur van de film kijkt met wat MacGyver-dialoog ertussen. Geniaal om te zien.