Opinions

Een snelle luchtige snack is dit geworden. Volgens mij missen er nog 13 afleveringen van dit seizoen. Deze eerste 7 afleveringen voelen vooral als een introductie en inleiding. Het stopt dan ook voordat het echt interessant wordt. Het is jammer dat dit soort korte seizoenen/delen zo verspreid worden. Want dit nodigt niet uit om de vervolgen hierop te gaan kijken.

Qua animatie is het prima te doen, maar nergens bijzonder. Het is vrij vlak en simpel en dat is vooral bij de kaiju erg jammer. Deze zien er nu bijzonder generiek uit. Ook de wereld is niet meer dan een verlaten woestijn en een verlaten stad. Het zijn erg inspiratieloze plekken. Daardoor komt alle aandacht op de personages en het verhaal te liggen. Wat helaas niet al teveel voorsteld.

Het is jammer want ik kan van beide films erg genieten. Het is een interessante wereld die ze in deze serie mooi kunnen uitdiepen. Vooral op menselijk aspect en niet op het wereld redden niveau. Helaas weten deze 7 afleveringen daar nog niet echt wat mee te doen.

Ik kan aanraden om deze NIET direct achter Band of Brothers te gaan kijken. Waarom? niet omdat deze nu zo slecht is, maar omdat de emotionele band die je met Easy Company had hier minder sterk aanwezig is.

Dat wil niet zeggen dat het niet aanwezig is, Voornamelijk de ontwikkeling van Sledge raakt me (het moment dat hij thuis de breakdown kreeg bracht die brok in de keel weer naar boven). Daarnaast hebben we Leckie die voornamelijk leuk is om naar te kijken en Basilone waar we eigenlijk te weinig mee van doen hebben om een grote impact te hebben. Het grootste probleem hier is namelijk dat ze niet in een en hetzelfde team oppereren maar afzonderlijk van elkaar. Dat zorgt ervoor dat de band binnen het team minder sterk naar voren komt aangezien het team voornamelijk bijfiguren zijn. In tegenstelling tot Band of Brothers krijgen zij niet een aflevering om je met het personage te laten binden.

De gruwelijkheden van de oorlog zijn er echter niet minder om. En de impact op de personages is zeker aanwezig. Daarnaast zien we hier een oorlog die hier nooit echt goed aan bod gekomen is, tenminste in mijn geval, zo heeft geschiedenisles voldoende geleerd over de oorlog tegen de Duitsers maar is Japan maar één keer genoemd (Waar alleen Pearl Harbor, Hiroshima en Nagasaki behandeld werden). Het is daarom wel fijn om te zien dat die oorlog ook aandacht krijgt.

Opnieuw een serie die de waanzin en gruwelijkheden van oorlog goed in beeld brengt. Persoonlijke ontwikkelingen zitten er zeker in maar hebben niet altijd de impact die je zou willen. De rustpunten (met name Melbourne) en de love story van Leckie voegen weinig toe en hadden niet gehoeven. Daar staat tegenover dat de rest een rit is van pure waanzin en gruwelijkheden.

Uiteindelijk haalt het niet het niveau van Band of Brothers wat voornamelijk door de mindere emotionele band komt. Het gevolg is dat de impact minder is. Echter zit ook deze serie sterk in elkaar en komt de waanzin van de oorlog goed over.

4.5*

Het beste van Daredevil seizoen 2 heeft eindelijk zijn eigen serie. Veruit de serie waar ik het meest naar uitkeek van Marvel. In Daredevil kwam al naar voren wat het doel zou zijn en wat zijn geschiedenis is. De grote vraag was daarom of ze dat goed in 13 afleveringen konden verwerken. Helemaal gelukt is dat niet, zo halverwege kakt het wat in en lijkt het wat uitgerekt te worden. Tel daar enkele subplotjes bij op en de 13 afleveringen zijn gevuld. Een van die subplotjes had er makkelijk uit gekund (een jonge veteraan die de oorlog niet achter heeft gelaten) maar toont wel de kern van The Punisher als personage. Vervelend waren ze daarom ook niet.

Verder is The Punisher een vreemde in de Marvel series. Dat komt onder andere door de hardheid waarmee The Punisher opereert. In tegenstelling tot de andere is het doel hier om iedereen af te maken, niet alleen de grote baas maar letterlijk iedereen die er iets mee te maken heeft. En dat doet The Punisher natuurlijk volledig in zijn eigen stijl. Dat is direct nummer twee, hij heeft geen superkrachten (hoewel hij de hoeveelheid verwondingen vrij makkelijk te boven komt) terwijl de andere dat wel hebben.

Nummer drie is het persoonlijke verhaal wat verteld wordt. Bij de andere Marvel series wordt het allemaal persoonlijk gemaakt, maar de impact is toch heel anders. Frank Castle's geschiedenis de enige reden voor zijn actie, hij heeft geen doel om alle misdaad te bestrijden of om iedereen te helpen. Het gaat hem alleen om de mensen om wie hij geeft. Daarnaast is deze geschiedenis ook wel het meest tragisch van de 5 ‘helden’. Dat maakt de sfeer ook heel anders. Veel grauwer, harder en bijzonder on point met betrekking tot wapens en aanslagen.

Verhaal technisch zal er vast wel iets op aan te merken zijn, ik heb echter geen storende factor gevonden. Ook de subplotjes werken goed. De geschiedenis is natuurlijk ook vrij tragisch. Zijn vrouw en kinderen worden op klaarlichte dag vermoord door dezelfde mensen waar hij zijn leven voor geriskeerd heeft. Het maakt zijn redenatie en gedachtegang begrijpelijk.

De actie is daarom ook erg hard. Hier geen nette martial arts maar veel knalwerk waarbij het vaak vrij simpel gehouden wordt. De bruutheid van de actie komt voornamelijk aan het eind naar voren waar hij zijn oude baas volledig mishandelt. Dat staat in schril contrast met eerdere acties waarbij hij iemand simpelweg door zijn kop schiet omdat hij toch niets te melden heeft. Het toont ook direct dat zijn acties voor hem persoonlijk zijn en zodra de mensen die ertoe doen in beeld komen verliest hij subtiliteit uit het oog. Het zijn echter geen memorabele scene’s (hoewel de laatste best wel is blijven hangen). Een visueel spectaculaire vechtscene zoals Daredevil had heb ik hier niet kunnen vinden. Erg is dat trouwens niet.

Ik kan rustig zeggen dat de serie niet verveeld. Dat de verschillende personage’s ook allemaal wat te bieden hebben, hoewel sommige wel weer erg cliché zijn (de uiteindelijke badguy is zijn oude partner). En dat de 13 afleveringen snel voorbij waren. Samen met het eerste seizoen van Daredevil toch wel de beste van de marvel-netflix series.

Het was ook fijn om Karen page weer te zien. Vond dat altijd al een fijn personage en ze werkt hier ook erg goed. Wat ik mij echter wel heel erg afvraag is hoe dit nu doorgezet gaat worden. Zijn verhaal is hiermee klaar en ik zie hem de defenders eigenlijk ook niet zo snel helpen. Tevens heb ik het idee dat als hij aan het eind dood gegaan was (wat helemaal niet zo gek is met de verwondingen die hij opgelopen heeft) de serie een krachtigere afsluiting had gehad. Maar ‘I’ll See you red’ moet natuurlijk nog wel waargemaakt worden.

Ik wil trouwen ook de intro nog even benoemen. Waar ik bij de andere series de intro snel doorzet heb ik dat hier totaal niet gedaan. Een visueel mooie intro met een erg fijne track die direct de toon zet voor de serie. Ook hiermee staat hij gelijk aan Daredevil voor mij.

Overall een erg sterke, harde en grauwe Netflix-Marvel serie die eindelijk weer eens 13 afleveringen weet te boeien.

Uitkijken naar het tweede seizoen doe ik trouwens niet echt en dat heeft alles met het verhaal te maken. Ik heb sterk het idee dat de impact die hier is in het vervolg niet meer haalbaar is. Daredevil had namelijk precies hetzelfde probleem met zijn tweede seizoen.