Opinions

Ondertussen de afsluiting gezien en ik ben niet volledig teleurgesteld, maar ook niet volledig tevreden. De film is eigenlijk een dwarsdoorsnede van de serie, inclusief filler momenten waarop iedereen even zijn dingetje mag doen. Ansich heb ik mij er nooit echt aan gestoord en vond het altijd wel geinig maar vaak ook wat te lang. Maar wetende dat ze het verhaal moeten afronden stoort het nu wel een beetje. Die 2 uur is namelijk erg kort om alles tot een eind te breien. Tegelijkertijd zijn het de slome momenten, waarbij iedereen van elkaars muziek geniet en er even geen vuiltje aan de lucht is, die de serie zo normaal en genietbaar maken.

Het verhaal wordt erg vluchtig verteld en het voelt bij vlagen wat afgeraffeld. Voornamelijk de manier waarop nieuwe ontdekkingen worden afgehandeld (het drone leger of de gasmasker man die schijnbaar een belangrijk persoon was om over die oracle achtige groep nog niet te beginnen). Daaruit merk ik dat ze de layout voor een derde seizoen al hadden, maar dit allemaal in veel kortere periode moesten afwerken. Het is echter wel weer typisch der Wachowski's om een erg tof concept wat matig uit te werken, dus het resultaat is wel zoals verwacht.

Met twee seizoenen en een afsluitende film heb ik mij prima vermaakt. De personage's zijn erg leuk en de clash tussen culturen en skills leveren mooie momenten op. Het concept blijft er gaaf, maar er wordt te vaak hetzelfde mee gedaan. Verder is het verhaal niet echt bijzonder maar wel erg functioneel. Het zijn uiteindelijk de personage's met hun persoonlijke problemen en het zichtbare plezier wat iedereen heeft die de serie maken. Dat maakte het altijd leuk om te kijken, het is daarom jammer dat de serie aan zijn eind is.

Ik hoop toch echt dat ze niet gaan afsluiten met dit. Dan hadden ze het nog beter na het derde seizoen kunnen laten liggen. Dit is een veel te gemaakt einde, alsof ze ineens bedachten 'nog eens drie jaar gaan klooien om intelligentie afleveringen te maken hebben we geen zin in, prop er maar een eind bij'. Die afsluiting is Sherlock onwaardig.

Ik heb het van het weekend nog eens bekeken en ik ga dit toch even aanpassen, niet alleen de minste seizoensafsluiting maar ook de minste aflevering. Ze zijn doorgeslagen in het 'intelligent' maken ervan. Het voelt niet vloeiend maar gepropt en opgedrongen.

Toch fascinerend dat ze een van de beste afleveringen kunnen maken (The lying Detective) en tegelijkertijd de slechtste (The Final Problem).

Voor mij part doen ze er 5 jaar over om nog eens drie afleveringen te maken, hiermee eindigen is stoppen op je zwakste moment. En Sherlock verdient veel beter. En dan nog eens bedenken dat er zolang naar uitgekeken is en dat dit dan Moriarty's end game was... Beter hadden ze de fans dat laten schrijven, die hebben soms bijzonder goede ideeën neergezet.

Hoe meer ik erover nadenk hoe slechter ik het ga vinden, het is puur vanwege The lying Detective dat dit nog op een voldoende komt.

3*

In aanloop van het tweede seizoen maar eens begonnen met Star Trek dit seizoen van Star Trek. Vroeger de oudere series wel veel gezien dus ik had hier wel zin in (nou ja oude, voornamelijk voyager veel gezien). Sowieso doet sci-fi het bij mij over het algemeen best goed. En Star Trek is dan toch wel een groot ding.

De serie heeft enkele afleveringen nodig om erin te komen, helemaal gezien je na 2 afleveringen feitelijk weer opnieuw begint. Maar met een interessant uitgangspunt (de oorlog en een als vulcan opgevoed mens) zit er best wat interessants in. Gooi er wat fantasy bij (de spore drive en parallele universums) en je hebt een leuk recept voor een sci-fi serie.

En dat is het ook, een leuk recept. De uitwerking had ik toch wel wat beter verwacht. Zo halverwege het seizoen voelt het meer als een case of the week gevalletje. met als doel elke aflevering een grote climax of cliffhanger te hebben. Tevens wordt er getracht wordt om veel verschillende en personage's verhaallijnen op te zetten. Maar nergens wordt het lekker uitgewerkt. Het hele gedoe met de klingon die in over gezet is in een mensenlichaam komt uit het niets en voegt nergens iets toe. De vereniging van de klingons was in het begin nogal belangrijk, maar stelt uiteindelijk niets meer voor om goed af te ronden. Het hele parallele universum is leuk gevonden maar is er alleen maar om een personage terug te halen om haar er even later weer uit te schrijven (gelukkig). Oh en om natuurlijk nog even wat schokkerige en lastige te volgen gevechten te laten zien. Daarnaast is de hoofdpersoon verrekte dom bezig met haar vulcan opleiding, maar dat gooien we uiteindelijk gewoon op haar menselijke kant. Ondanks dat er zo hard wordt geprobeerd om haar als een vulcan over te laten komen.

De 15 afleveringen waren vermakelijk, maar nergens had ik het idee naar Star Trek te kijken. Het voelde allemaal meer als een b-serie. Wat trouwens ook niet meehielp waren de overduidelijke reclame blokken die eruit geknipt zijn. De fade to black voor de reclame en de halve herhaling daarna zijn simpelweg storend. Helemaal gezien er vaak een kleine climax gezocht wordt om de spanning te houden en dat het 2 keer per aflevering voorkomt.

Het einde vond ik trouwens echt bedroevend slecht. De speech was absurd en het was totaal onlogisch dat zij dat deed. Eerst als het ergste uitschot van de federatie worden gezien en uiteindelijke een 'sentimentele' speech mogen houden als held. Donder toch op. Het maakte haar al vreemde persoonlijke ontwikkelingen nog vreemder. Alsof zij het allemaal opgelost heeft. Het feit dat er een klingon/mens op haar verliefd wordt en toevallig de belangrijke klingon is die de klingons gaat verenigen, en dat zijn verplichte wederhelft van een 4 minuten durende romance uiteindelijke degene is die de klingons verenigt en de oorlog stopt, dankzij de relatie van het hoofdpersonage met de klingon/mens is complete onzin natuurlijk. Hoe meer ik erover nadenk hoe belachelijker al die verhalen eigenlijk worden. Oh en dan hebben we de verplichte sneek peek voor seizoen 2 nog, met Pike en the Enterprise.

Het is grappig dat veel hiervan allemaal opkomt na het kijken. Tijdens het kijken had ik hoogstens dat het deed denken aan The Expanse, een serie die met veel dezelfde uitdagingen zit maar dit wel boeiend en coherent geheel van weet te maken. Of dat de domheid van Michael en haar keuzes stoorde.

Maar hoe meer ik er nu over na denk hoe slechter het voor mij word. Qua acteerprestaties is het prima, de aankleding en het design zijn zoals verwacht en grafisch is het ook goed te doen. Maar de sfeer ontbreekt en het verhaal is er eentje van teveel toevalligheden en domme keuzes. Het is lang geleden dat dit mij zo stoorde in een serie maar van Star Trek verwacht ik toch echt veel meer.

Ik hoop dat de makers nog even goed gekeken hebben naar de oude Star Trek series en naar The Expanse. Hopelijk is het tweede seizoen dan een stuk beter, maar dit is het gewoonweg niet.

2*

In navolging van The Clone Wars ben ik ook met deze begonnen. Maar dat is toch echt een flinke stap terug. De animatie oogt flink goedkoper. Nu had ik niet dezelfde kwaliteit verwacht als het laatste seizoen van The Clone Wars. Maar dit is wel echt een flinke stap terug. Ook de keuze om om voor een erg generieke stijl te gaan helpt niet mee. Bij The Clone Wars deed de unieke stijl nog aanvoelen alsof er aandacht aan besteed was. Hier ziet het eruit als 13 in een dozijn serie.

Ook verhaaltechnisch stelt het allemaal weinig voor Waar The Clone Wars nog interessante en bij vlagen zware thema's behandelde valt dat hier flink tegen. Het voelt allemaal als een feelgood opzetje van de rebellen en semi Jedi.

De personage's zijn stereotype en eendimensionaal. Diepgang ontbreekt waardoor de interesse snel afneemt. De humor is hier, nog meer dan in The Clone Wars erg kinderlijk. Regelmatig komen er bekende personage's voorbij die erin lijken te zitten voor de fanservice. Want afgezien van Tarkin voegen ze eigenlijk niets toe.

Net zoals The Clone Wars is het begin van ondermaats niveau. Echter wist die serie wel enkele interessante personage's en verhaallijnen te introduceren. Hier is dat niet het geval en voelt de wereld erg klein aan. De drang om door te kijken is volledig afwezig. Het is de wetenschap dat in de latere seizoenen nog enkele interessante personage's langskomen dat ik de rest een kans geef. En misschien weet de serie eenzelfde opleving te krijgen als The Clone Wars had. Hoewel ik daar weinig hoop op heb.

Het tweede seizoen bevalt beter dan de eerste, maar dat ligt niet aan de animatie. Deze blijft goedkoop en simpel aanvoelen. Dat is onder andere te merken in de kale en saaie landschappen die te zien zijn. Ook de gevechten missen impact. De hoeveelheid personages met een pet of helm voor het gezicht is groot. Waar bij The Clone Wars nog moeite werd gedaan om alle Clones een persoonlijkheid mee te geven gaan ze hier voor anonimiteit. Wat waarschijnlijk te maken heeft met een beperkt budget voor de animatie.

Gelukkig is het verhaal en de ontwikkeling van de personages een stuk beter. Hoewel dat grotendeels komt door de komst van enkele bekende personages. Gaandeweg krijgen we wat meer informatie over de geschiedenis van de crew en komen ze ook nog eens in enkele interessante situaties terecht. Er wordt in dat opzicht veel gedaan voor als fundering voor de verdere uitwerking. The Honorable Ones is daar een mooi voorbeeld van.

De serie eindigt met een knal. De laatste twee afleveringen zijn erg sterk en interessant. Wat vooral komt door Ahsoka, Vader en Maul, wat een heerlijk personage blijft dat toch. Het is echter een zwaktebod van de serie dat oude bekende die een bijrol hebben de show stelen.

Met het tweede seizoen weet de serie een stap vooruit te zetten. En het is mooi om een verbreding van de wereld van Star Wars te zien.

Het derde seizoen weet niet de kwaltiet vast te houden waar de tweede eindigde. De twijfel van Ezra tussen de Light & Dark side hebben we ondertussen vaker gezien en wordt nergens interessant. En dat geld eigenlijk voor de gehele serie. Waar het tweede seizoen aardig wat interessante opzetjes heeft gegeven wordt dat hier vrijwel niet uitgewerkt. Alleen Kanan lijkt nog wat te groeien als personage maar de rest blijft heel erg hangen. Het maakt dat de personages meer gaan irriteren dan dat ze interesse opwekken.

Dit seizoen is er de introductie van Thrawn. Een erg interessant personage met veel potentie. Helaas is hij hier voornamelijk een rondwandelende dreiging zonder daadwerkelijk iets uit te voeren. De paar keer dat hij iets mag uitvoeren weet hij dat met de nodige dreiging te doen, helaas blijkt dan dat ook hij niet opgewassen is tegen een paar rebels, waardoor zijn dreiging eigenlijk volledig teniet gedaan wordt. Terwijl hij zo’n beetje de meestersstrateeg moet voor stellen van The Empire. En daarmee kom ik weer op een vergelijking met The Clone Wars. Want ook daar zaten enkele goede strategen in, maar die wisten wel de dreiging en kunde over te brengen. Het is jammer dat het ze hier in de serie maar niet wil lukken om dat goed uit te werken.

Gelukkig hebben we ook nog de verhaallijn van Maul. En dat is toch wel een erg fijne verhaallijn. Vooral Twin Suns weet daarin indruk te maken. Het is helaas ook die aflevering waarin een probleem van de serie pijnlijk duidelijk wordt. Want waarom moet het merendeel van die aflevering bestaan uit een rond rennende Ezra die nu in het derde seizoen en meerdere ervaringen met Maul nog steeds niets geleerd heeft. Het stoort en verpest een prachtig moment in de verhaallijn van Maul. Het slot met Obi-Wan is namelijk heerlijk en het is prachtig om te zien hoe Obi-Wan de overgang maakt tussen de jonge en oude versie. Van mij had die hele aflevering daaraan gewijd mogen worden. Ezra voegt namelijk niets toe en deze ervaring voegt ook niets toe aan zijn, toch al afwezige ontwikkeling.

Het derde seizoen is daarmee een seizoen wat de beloftes niet weet waar te maken. Er wordt hier niet doorgebouwd op de ontwikkelingen die het vorige seizoen opzette. Sterker nog ze lijken niets geleerd te hebben. Alleen Kanan lijkt echt iets te leren, maar dat moest ook wel gezien het einde van het vorige seizoen. Het is teleurstellend dat dit het vervolg van The Clone Wars is. Waar die serie meermaals volwassen thema’s behandelde en niet bang was om risico’s te nemen doet Rebels dat helaas niet. Het is zonde want ook hier zit genoeg potentie en weten ze de wereld van Star Wars te verbreden.

Dit seizoen bevat enkele leuke en mooie momenten, net zoals het vorige seizoen. Maar ze stijgen nergens boven het kinderlijke niveau uit. Alle 'helden' overleven alles en de slechteriken verliezen constant. Het doet afbreuk aan elke vorm van dreiging die The Empire heeft, we zien daar namelijk niets van terug. Dat was een minder groot probleem geweest als de hoofdpersonages dan nog interessant waren, maar ook dat is niet het geval. Saai, eendimensionaal en zelfs compleet ongeloofwaardig (Sabine krijg dit seizoen eindelijk wat meer uitdieping, maar dat is zo idioot veel dat ik me begon af te vragen hoe oud ze dan is. Blijkt ze 16 te zijn ten tijde van de serie waarmee haar gehele achtergrond direct niet meer geloofwaardig is.) zijn ze. Nee de serie is verre van boeiend en heeft opnieuw een oude bekende nodig om nog interessant te blijven.

Het vierde en laatste seizoen doet hetzelfde als de vorige seizoenen. En weet daardoor ook niet boven zichzelf uit te stijgen. Er zijn enkele momenten dat de serie weet te boeien, maar ze weten het niet vol te houden. De ontwikkelingen zijn nog steeds minimaal en voelen in het geval van Sabine erg ongeloofwaardig. Het ergste dit seizoen zijn echter de slechterikken. Thrawn is aanwezig, maar daar is dan ook alles mee gezegd. We krijgen daarvoor in de plaats een ‘assassin’ die veruit de minst boeiende slechterik van de serie is.

Rebels is duidelijk een serie puur voor kinderen. Waar The Clone Wars een bepaalde volwassenheid meebracht mist Rebels dat volledig. Hoewel het leuk is om een stukje verbreding van het Star Wars universum te zien, is het jammer dat ze hier niet meer mee gedaan hebben.

Dit seizoen is voor mij het kantelpunt geweest. De verhaallijn met Ventress, de nightsisters en de hints naar de terugkeer van Maul zijn heerlijk om te volgen. Helaas wordt dat gevolgd door een wazig verhaal over Father die de balance in the Force behoud en Anakin die hem moet opvolgen. Veruit het zwakste deel van het seizoen.

Hier en daar zitten echter nog meer mooie momenten. Het uitdiepen van de verschillende Clones bijvoorbeeld en de stukken met Ahsoka doen goed. Echt hoogstaand wordt het niet, maar het geeft meer diepte aan de personages.

De serie zet hier de stijgende lijn door. Het begin heeft even tijd nodig, maar met de introductie van Krell gaat de kwaliteit ook omhoog. Erg interessant om te zien hoe de Clones het beleven en hoe ze eigenlijk vast zitten in hun programma. Ondertussen bied Krell een mooi beeld dat lang niet alle Jedi zo goed bezig zijn.

Ook de verhaallijn waar Obi-Wan undercover gaat was erg tof om te zien. Hoewel ik het niet geheel in het verhaal vond passen om dit door hem te laten doen lever het wel enkele mooie momenten op. Tot slot waar ik echt op heb gewacht. De aanval van Grievous op Dathomir, de introductie van Maul (toch wel een persoonlijke favoriet van de franchise) en de ontwikkeling van Ventress zijn erg sterk. Daarmee weet dit seizoen meer sterke verhalen achter elkaar te leveren dan de voorgaande seizoenen.

De serie doet hier even een stapje terug in kwaliteit. Het begin haalt het niet bij de latere afleveringen en voelen wat verplicht aan. Het levert wel mooie ontwikkelingen op voor Ahsoka. Het stuk met de padawans die hun lightsaber moeten maken is vermakelijk maar voelt wat verplicht aan als Hondo erbij betrokken raakt. Helaas krijgen we hier ook weer een trage verhaallijn met droids die niets toevoegt.

Gelukkig keert Maul hier weer terug en dit keer in combinatie met de Mandalorians. Het levert mooie beelden op en geeft een reden om The Emperor in actie te mogen zien. Ik heb daar optimaal van genoten.

De volgende verhaallijn is echter nog sterker. Het onderzoek van Ahsoka en Anakin naar de aanslag op de Jedi Temple levert een prachtig voorbeeld van het falen van de Jedi Order op. Met als afsluiting dat Ahsoka de boel niet meer vertrouwd.

De laatste twee verhaallijnen worden ook erg geholpen door de betere kwaliteit in de animatie. De beelden en vooral de gevechten zijn regelmatig een genot om te zien. Het is jammer dat de serie zo lang nodig heeft om tot deze kwaliteit te komen. En dat er nog regelmatig filler episodes te vinden zijn. Gelukkig staan daar wel boeiende en uitgewerkte personages tegenover.

In tegenstelling tot de voorgaande seizoenen begint deze wel sterk. De focus op de clones en de ontdekking dat er iets grondig mis is wordt sterk gebracht. Het geeft een mooi inzicht in de partijen die allemaal onder The Emperor zijn macht staan. Dat wordt verder uitgewerkt in de volgende verhaallijn waar de Banking Clan centraal staat. Het is niet de meest boeiende verhaallijn, maar geeft wel meer inzicht in wat The Emperor allemaal in werking heeft gezet om de volledige macht te krijgen. Het zijn onderdelen die in de films niet veel aandacht krijgen, maar hier zeker een fijne toevoeging zijn. Het geeft de serie een stukje meerwaarde als aanvulling op de films. De laatste verhaallijn is een avontuur van Yoda die dieper ingaat op de Force en de mogelijkheden ervan. Het levert enkele mooie beelden op en ook hier ziet de actie er heerlijk uit. Tussendoor nog wat filler met Mace Windu en Jarjar dat best gemist kan worden.

De latere seizoenen zijn vooral te prijzen over de kwaliteit in animatie. Hoewel de animatie stijl mij niet helemaal ligt is de kwaliteit wel steeds beter geworden. De actiescenes en lightsaber gevechten zien er indrukwekkend uit. Het maakt het een genot om naar te kijken. Helemaal in combinatie met de achterliggende kennis van de films. De serie versterkt de films in dat opzicht geweldig.

De eerste verhaallijn is een mooie doorzetting van eerder verhalen in de serie. De focus op de Clones maakt ze meer dan simpelweg kanonnenvoer wat ze in de films zijn. Hoewel het verhaaltechnisch niet het meest hoogstaande stuk is, weten Rex en Echo zeker te boeien. Het levert daarnaast enkele prachtige beelden op. Het is duidelijk te zien dat de kwaliteit voor dit seizoen ook weer omhoog is gegaan. De gevechten in de ruimte en exploderende schepen zien er fenomenaal uit.

De tweede verhaallijn is helaas weer een stapje achteruit. Het is niet slecht, maar voelt vooral onnodig aan. Het is weinig boeiend en doet iets teveel aan Solo denken. Er is een moment van opleving als de gevolgen van de acties van de Jedi worden behandeld, maar daar wordt helaas te weinig mee gedaan. Dankzij de uitstekende animatie dit seizoen ziet het er allemaal prachtig uit. Maar het staat in schril contrast met de verhaallijn die hierop volgt.

De derde en afsluitende verhaallijn is namelijk een van de beste momenten die Star Wars weet te bieden. De toon is van het begin af aan een stuk serieuzer en al snel wordt duidelijk waarom. We zitten namelijk midden in de film Revenge of the Sith. De inleiding met Maul is heerlijk om te zien en levert de beste light-saber gevechten van de serie die zich makkelijk kunnen meten met het werk in de films. Het zijn echter de laatste twee die de grootste impact maken. De uitvoering van Order 66 raakt ook Ahsoka. Rex en zijn team die speciaal voor Ahsoka hun helmen hebben geverfd keren zich tegen haar. Het levert een prachtig en pijnlijk moment. En dan hebben we natuurlijk ook nog Maul die zich eventjes mag uitleven, ditmaal zonder light-saber maar dat lijkt hem niet te deren.

Met dit seizoen weet de serie serieus indruk te maken en de liefde voor star wars weer aan te wakkeren. De laatste vier afleveren behoren tot de beste momenten van Star Wars. Iets wat de makers zelf ook gerealiseerd moeten hebben. De hele presentatie is gemaakt om op het grote scherm te zien. Iets dat ik er zeker voor over gehad zou hebben. Het prachtige einde, waar Ahsoka tegenover de helmen van haar troopers staat is aangrijpend. Het geeft een prachtig einde aan een serie die van ver is gekomen. En het doet verlangen naar meer.

Het is daarom jammer dat Disney het in serie vorm wel kan (ook the Mandalorian is erg sterk namelijk) maar in film formaat maar niet weet waar te maken.

Zo dat was weer genieten zeg, heerlijke serie blijft het. Steve en Dustin zijn toch wel mijn favorieten in de serie, heerlijke chemie hebben die twee. De komst van Robin werkt erg goed, echter Erica weet voornamelijk te irriteren. Gelukkig blijft de rest van de groep wel boeien. Ook leuk om te zien dat ze wat meer aandacht aan de relaties geven, hoewel bij vlagen inderdaad wat soap-achtig word. Voornamelijk tussen Joyce en Hopper voelt het erg geforceerd.

Het hele plot omtrent de russen voelt erg cliche, begrijpelijk voor de jaren 80 maar na twee seizoenen met slechte wetenschappers had van mij wel wat anders gemogen. Gelukkig wordt het nergens dusdanig storend. Wel leuk was de 'schwarzenegger' badguy.

In zijn geheel iets minder dan het vorige seizoen. De serie blijft wel ontzettend leuk om te kijken, al is het alleen al vanwege de sfeer, stijl en muziek. Wel hoop ik dat ze het niet teveel gaan uitrekken.