Opinions

Slap.

Eerste halfuur is nog best te doen. De chemie tussen de jongen en de vrouw is mooi en er ligt toch een zekere, zachte sfeer over de film. Maar als er geprobeerd wordt de horror kant op te gaan wordt er teleurgesteld. De griezelscenes zijn ten eerste erg schaars, hoeft niet erg te zijn, als het drama gedeelte dan maar sterk is... dat was na 50 minuten niet meer het geval. En ten tweede waren de griezelmomenten zoals schrikmomenten en spanningsopbouw vaak voorspelbaar en cliché. De vrouw zag er trouwens belabberd uit met haar vervloekte/misvormde oog.

Het concept zou nog best wel leuk kunnen zijn, maar ik vond de uitwerking echt niet goed. Ik lees hier achter mij, dat de setting en de decors erg mooi waren, dat vond ik dus absoluut niet. Voor mijn gevoel was het eerder duf en stoffig. Verhaalvertelling loopt naar het midden toe echt helemaal dood. Geen enkele memorabele, of sfeervolle scene (nee, zelfs niet die met de overleden baby). Effecten waren ook veel te cheesy.

Pluspunten zijn wel de muziek, ondanks dat ik maar twee scènes met muziek kan herinneren, en de redelijke eindscene. Het eerste halfuur is ook wel een klein pluspuntje.

Jammer dat dat de enige pluspunten waren, want voor de rest zag ik echt geen lichtpuntjes in deze film. Gelukkig verwachtte ik niet zo veel van deze film, dus teleurgesteld ben ik niet.

*1,5

Wat ik echt heel leuk vond was het feit dat in de beginscènes, als de drie jongeren in de plantentuin (of wat de neuk ze daar ook deden) praten over waar Taguchi is en hoe vreemd het hele verhaal is, dat hun stemmen dan heel erg lijken alsof ze gedubbed zijn. Het deed mij denken aan een wat ouder soort pc game, waar je een mysterie in moet oplossen en doelloos lijkend op voorwerpen moet klikken.

Nu wat meer ontopic. De film begint ijzersterk en weet dat goed het eerste uur vol te houden. Het tweede uur is wat langdradiger en sommige scenes die goed hadden kunnen werken, werden helaas te lang uitgerekt en verloren daardoor effectiviteit.

Acteerwerk was wisselend maar hield wel stand. Muziek is prettig sfeervol. Camerawerk en kleurgebruik zijn een natte Japanse horror-arthouse film droom in mijn ogen. Blijft toch erg fijn om naar te kijken. Het moraal van het verhaal is nú oud nieuws (internet wil ons dichter bij elkaar brengen, maar sluit ons juist af van elkaar), maar werkt toch op de emotie.

*3,5

doei

Op de een of andere manier keek ik heel erg uit naar deze film. Waarschijnlijk kwam dat door de trailer, die veel mysterie en sfeer uitstraalde.

Zoals vele hier zeggen begint het inderdaad erg sfeervol. De muziek, de grimmige kleuren en de goede editing, maken het tot een zeer geslaagde en veelbelovende eerste 10 minuten. Daarna vond ik de scene in de tunnel ook erg mooi.

De driekwartier daarna zijn voor mijn idee wisselend. Het komt inderdaad langzaam op gang, maar creeert daardoor zijn eigen sfeertje die zich aan je vastklampt. De nachtmerries die Kaoru heeft zijn erg mooi. Spannende en rustig tegelijk. Sowieso een grimmig shot van Izumi die stilletjes op de trap zit.
En dan het 'gevecht' met de vogelverschikkers. Ik verwachtte hier het ergste van maar dat is me erg meegevallen. Het werd lekker kort gehouden .
De dagboek scene vond ik leuk, maar vond het jammer dat Izumi (volledig zichtbaar) niet zo eng was.

Dan de laatste 20 minuten, vond ik nog wel redelijk maar was toch wel iets kort door de bocht. Vond wel de scene met het opeens levende meisje goed gedaan, en eigenlijk de enige Horror scene uit de film. Het einde was iets te abrupt naar mijn zeggen.

Ben dus over het algemeen tevreden over deze film, aangezien ik er niet veel van had verwacht.

* 3,5

Naar mijn mening beter dan de Ringu en Ju-on series.

Goede film,

Het beste vond ik nog wel de sfeer en de spanningsopbouw, erg goed. Ook werd er erg aardig geacteerd. Dit was voor mij nou werkelijk een horrorfilm waar ik echt de rillingen van kreeg en zelfs soms angstig van werd. Bij veel scenes zat ik dan ook aan het scherm gekluisterd. Het enige vervelende vond ik, net zoals meer hier, dat het verhaal op het einde verwarrend werd, maar dat zal mijn stem niet beiinvloeden. * 4,0

Mooi meesterwerk dat helaas iets langzamer is dan zijn voorganger. Verder zijn de personages, muziek, scenes alles gewoonweg hetzelfde gebleven (pure pulp!).

* 4,5

En de prijs voor mooiste visuals die maxo922 ooit heeft gezien gaat naar... KOKUHAKU!

Ja, dat is echt waar. Dit is werkelijk het mooiste visuele wat ik ooit in een film heb gezien.

De kleuren, de shots (van wolken tot babygehuil), de cinematografie, de contrasten en alles wat daar nog meer bijhoort. Ook de muziek draagde een steentje bij. Maar ik weet zeker dat de visuals zo goed zijn dat deze film zonder muziek had kunnen overleven. Ik zeg nu niet dat ik wilde dat dat zo was, maar ik probeer alleen aan te duiden hoe goed de visuals dus waren.

Het verhaal is sterk. Het is vooral de techniek van het vertellen van dit verhaal wat deze film aantrekkelijk maakt (op de fantastische visuals na, natuurlijk). Het is precies zoals Leo1954 hier achter me zegt 'het verhaal wordt juist zo geraffineerd ontvouwd'. Goed gezegt Leo!

Heel erg helaas is er ergens (volgens mij net iets na het midden van de film) een scene die net niet zo spectaculair verloopt en vertelt wordt als de andere scenes. Ik weet niet meer precies welke scene (misschien kom ik daar later op terug) maar ik kan me nog goed herrineren dat ik dacht 'Jammer', want het enige probleem was dat die scene net iets te langdradig was. Het rolde niet goed mee met het tempo van de andere scenes. Maar dat was het dan gelijk ook weer. Maar dat is ook waarom ik deze film geen * 5 geef.

Op die scene na wordt er verder niets verkeerd gedaan. Van het beklemmende begin tot het spectaculaire einde wist ik te genieten, en hoe!

* 4,5

Muh, vond hier niks mis mee, hoor. Ik ben altijd wel benieuwd hoe de mensen die negatief reageren, zouden reageren als deze film niet nederlands was neergezet. Ik bedoel precies dezelfde gebeurtenissen, maar dan met bijvoorbeeld Aziatische, Spaanse of Britse acteurs. Misschien wordt er gewoon negatief gereageerd omdat het simpelweg Nederland is.

Maar nu even on-topic.

Zeer redelijke film, die vooral door de misplaatste muziek mijn aandacht trok. Het begin is wat standaard, maar het breekt na de chemo allemaal wel lekker los. De emoties zijn goed in beeld gebracht, en ook de vele sex scenes kwamen erg natuurlijk over. Verder zaten er ook mooie tegenstellingen in, bijvoorbeeld dat Stijn naar zijn disco gaat, en dat Clarice naar de straling gaat.

Niks vervelends op aan te merken. Misschien wel dat het mij soms niet echt raakte, maar dat kan ook aan mij liggen.

* 3,5

He jammer, dacht de eerste superlovende criticus te worden hier, maar Beavis was mij met stralende sterren voor…

Ik vind Kotoko in één woord geweldig. Heb helaas wel de eerste 10 minuten gemist, maar dat neemt niet weg dat ik deze film als een emotionele achtbaan heb ervaren.

Veel scènes zijn bijna extreem. Misschien niet perfect, maar in mijn ogen wel. Ik adoreer sowieso al lichte, liefelijke, Japanse voice-over stemmen met in sommige scènes een kalmerende en kleurrijke (of niet kleurrijke) achtergrond. Voor mij kan de rest van de scene dan al bijna niet meer stuk. De sfeer gedurende het begin van de film is heerlijk. Je voelt dat er iets vreselijks op de loer ligt, maar er wordt nog rustig en zoet afgewacht met wat schattige baby/tatami scènes (bv. Bij het huis van de zus). Daarna breekt de gekte uit en kan er volop genoten worden van afschuwelijke psychose aanvallen.

De ontmoeting met meneer de regisseur was voor sommige raar en onpassend, maar voor mij luchtig en verfrissend. Bijvoorbeeld de ‘geef me de handdoek uit de bovenste la (ofzo)’ vond ik leuk en gewoon even lekker voor tussendoor. Nog steeds was het gevoel er dat ik naar een horror film zat te kijken, maar de humor stond helemaal niet verkeerd dat moment. Misschien weerspiegelde dit karakter van de regisseur de regisseur zelf wel toen hij deze film aan het bedenken was…

Een ander opmerkelijk voorbeeld vind ik de zing scene van Kotoko. Tsukamoto wist heus wel dat weinig dit amusant zouden vinden noch mooi, wel vervelend. Voelde ook een ongemakkelijke sfeer tijdens de scene in de zaal toen ze maar door bleef zingen. Maar de rauwheid en gedurfdheid van deze scene zijn erg fijn om te zien. Tsukamoto durft.

Simpelweg alle scènes vond ik benoemenswaardig en geen enkele scene vond ik langdradig, saai of onnodig. Alles voegt iets toe aan wat Tsukamoto ziet als zijn geweldige, aparte muze. Weet even niets meer te melden, tenzij ik elke scene die ik gaaf of supermooi vind moet beschrijven (nee). Film begon sterk, niks mis met het aparte middenstuk en sloot geweldig af. Er is iets waarom ik geen * 5 durf geven.

* 4,5

3 verschillende horror shorts

'Kata Kata' was toch wel de eerste de beste van het drietal.

Prachtige bijna parodische j-horror short. De geest is meer dan alleen een zweverige vrouw met zwart haar. Het is duidelijk echt een monster. Een simpel maar vlot verhaal dat erg vermakelijk blijft. Ook het plot is niet te moeilijk.

* 3,5

De tweede (Hagens) is ook niet vervelend.

Door middel van vieze en enge geluiden werd ik erg nieuwsgierig hoe het meisje er zonder zak uit zou zien. Dat werd helaas niet vertoont, maar verder zat ik daar niet zo mee. Het verhaal is een beetje nachtmerrie-achtig. Alsof je weg wil rennen maar je komt niet vooruit. Verder lijkt de vrouw in zak toch erg veel van de jongen te houden en wil ze vaker met hem uit. Het einde is erg vermakelijk, maar vooral erg vies.

Ruime * 3,0

Uketsugumono is maar een saaie bedoening. het gegeven concept is niet verkeerd, best potentieel eigenlijk. Ook alle J-horror momenten ontbreken niet, maar het is verder erg vervelend uitgewerkt. alsof geen van de acteurs er zin in hadden. De keuze om de hoofdrol aan het kleine jongetje te geven vond ik ook een minpunt. Het plot is uiteindelijk ook niks van wat het had kunnen zijn.

Kleine * 2,0

bij elkaar dus * 3,0

Heb dit schoffie eigenlijk nooit zo interessant gevonden.

Vind het sowieso geen aantrekkelijk onderwerp in het Fanilie/Drama genre. De film verloopt een beetje langzaam en de dramatische momenten zijn net iets te typisch. Het acteerwerk was soms ook een beetje ongeloofwaardig, en dan heb ik het niet alleen over het jochie.

Dus niet zo'n geslaagde film in mijn ogen. * 2,0

Matige film.

Het eerste kwartier was zeer goed, goede sfeer, leuke scenes.

Maar daarna wordt hij echt verschikkelijk saai. Pas de laatste 20 minuutjes wordt hij weer spannend, (als ze naar dat huis gaan).

Ik vond het alleen wel heel slecht en simpel verzonnen, dat die man (leraar) het zoontje is van die vrouw. Ook jammer dat er slecht werd geacteerd. In het begin vond ik die vrouw wel leuk bedacht, lekker creepy, maar hoe vaker ze in beeld kwam, hoe minder creepy ze werd. Toch is dat gedoe met die, soort van, afgesneden mond wel leuk gedaan, dus das wel een klein pluspuntje.

Conclusie: gemiddeld, * 2,5

Vooral het eerste halfuur is heel saai, meer een soort van High school- Romantiek, dan een echte horror film. Dat zou niet eens zo erg zijn als het acteerwerk een stuk beter was maar...'Welcome in Japan!'.

Gelukkig is er dan wel één ( ja wel één hele!) spannende scene.

Daarna nog een stuk of twee (hele simpele) schrikmomentjes, maar daar blijft het voor een tijdje ook bij.

Vervolgens is er de plotwending, die overigens zo'n 40 minuten voor het einde tevoorschijn komt ( ). Deze plotwending is natuurlijk heel voorspelbaar en gewoon erg simpel. Vanaf dan tot de laatste 15 minuten gebeurt er weer helemaal niks spannends.

Eigenlijk gewoon heel slecht allemaal, ware het nog dat de laatste tien minuten wel erg vermakelijk zijn. Dan eindigt de film met een nog redelijk goede scene met wat geroddel over de legende.

Deze prent had een stuk beter geweest kunnen zijn als de makers er niet steeds van die melodramatische scenes tussen hadden geplakt. Die maakten de film als één geheel erg sloom.

* 2,0

Op filmfestival gezien + interview met de regisseur.

Prachtige film.

Hij heeft me ontroerd laten lachen en verwonderd. Ik weet niets anders te zeggen. Ook wonderlijk hoe goed de actrice zo veranderd, van pop naar mens. De muziek was ook intrigerend en erg mooi. Helaas verloopt het laatste halfuur wat minder vlot dan de rest, maar het moraal van het verhaal is zo echt, dat ik het gewoon de volle vijf sterren geef.

Air Doll * 5,0

Verassend sterk.

Het concept vond ik verre van interessant en ik had dan ook weinig zin om deze te kijken. Gelukkig toch wel gedaan, want ik had dit absoluut niet verwacht.

Begin is dan ook al gelijk krachtig. Best enge scene eerlijk gezegd en dat kwam mede door de hele goede spanningsopbouw. Verhaal kabbelt na de opening rustig en kalm verder, maar de sfeer ontbreekt nooit. Genoeg spannende, sfeervolle en vooral soms best schokkende scenes te bekennen. En opnieuw, zelfs als er niets 'engs' gebeurt is het nog steeds sfeervol.

Acteerwerk was eigenlijk ook goed. Kaori was af en toe wat stijfjes in haar gezicht (wel mooi), maar verder draagt ze de film wel voor het meerendeel acceptabel. Chôsokabe draagde vaak de wat schokkendere scenes, maar dat wist ze prima te handhaven. Verder zat niemand van de cast in de weg.

Visueel is de film goed gefilmt en bewerkt, maar de sfx zijn wel slecht. Al vond ik dat bij veel scenes geen probleem, beter had het zeker wel gekunt. Maar alsnog, het was niet storend, en om miljoenen aan goede special-effects uit te geven is ook onzin, voor een film die waarschijnlijk toch niet veel op gaat brengen.

Kortom; de sterke sfeer is absoluut het hoogtepunt van de film, en verder wordt er eigenlijk barweinig verkeerd gedaan. Zie op IMDB dat het niet iedereens favoriet is, maar ik ben toch zeer tevreden. Ik heb weinig J-Horrors gezien die ik zo luguber en toch interessant vond (met de nadruk op weinig, ik zeg niet geen).

* 4,0 welverdiende sterren.

Volgens veel mensen op IMDB wordt deze film als onlogisch en slecht verzonnen beschreven. Onzin, zo zie je maar weer; uitwerking blijkt veel belangrijker dan het concept.