Opinions

Inderdaad een redelijke Koreaanse horror.

De sfeer in deze film is lekker broeierig. Visueel ziet het er niet eens zo slecht uit en de camerapunten (vooral in die lange schoolgangen) zijn goed gekozen. Acteerwerk is verassend goed en stelt ook niet vaak teleur in Koreaanse films, vind ik. Verhaal en muziek zijn het enige dat niet mee werken. Het verhaal is eigenlijk nogal oninteressant en boeit dus niet zo. De muziek is vaak standaard en weet niet echt te overtuigen.

* 3,0 voor de sterke sfeer en het acteerwerk.

Ben zeker benieuwd naar de vervolgen.

Bergafwaarts.

Grote probleem bij dit deel is toch wel het verloop van het verhaal. Met het verhaal zelf is niets mis, daar kon makkelijk een perfect 'Urban Legend' verhaal van gamaakt worden. Jammer dat dat niet gebeurde. Het probleem is dus de relatie tussen de twee meisjes die te vaak voorkomt. Die scenes kwamen soms een beetje over als wannebe Whispering Corridors 2 en waren vermoeiend en niet boeiend te noemen.

Pluspunt is de cinematografie. Zoals bijvoorbeeld de scene met de hoofdpersoon op 'the whishing stairs'. Mooi shot. Verder ziet het er visueel ook niet verkeerd uit.

Wat me vooral opviel was het kleine portie komedie dat af en toe tevoorschijn komt. Het bolle meisje met de rode haren is best geinig zo tussendoor. Kan als een klein pluspuntje beschouwdt worden.

Uiteindelijk komt het als griezelfilmpje toch behoorlijk mager uit, aangezien alle schrikmomenten en sfeermomenten vaak erg standaard zijn. Nou is het wel zo dat de laatste 20 minuten vermakelijk zijn en dat de film niet geheel teleurstellend afsluit.

Niet slecht, maar het kan zeker veel beter.

2,5

Uhm... Wat?!

Net zoals bij het derde deel wordt het naar het einde toe pas interessant.

De eerste scene is best goed, en weet gelijk een boeiende sfeer neer te zetten. Direct daarna wordt het een stuk minder. Het verloopt allemaal erg traag, dat hoeft niet erg te zijn, als er maar wat spanning of sfeer is. Die ontbrak dus volledig. Ook het licht gebruik is in het eerste deel veel te licht en heel onpassend. Nu was er wel dat 'mooie' liedje waar iedereen zo stuk van is, maar dat voegde voor mij weinig toe aan de sfeer.

Het verhaal is te doen. Nergens erg vernieuwend of eng, maar wel ontroerend. Aan het verhaal te zien is duidelijk dat er veeleer naar drama gewezen wordt, ipv Horror. Drama is goed, melodrama helaas niet. De scenes verlopen zo langzaam en de gebeurtenissen zijn zo herhalend, dat er weinig mooie drama is.

Tot de laatste tien minuten dacht ik de ontknoping en de oorzaak van de dood te snappen. Toen opeens werd het compleet omgegooid en leek het net zo'n hollywood schizofrenie verhaaltje. Teleurstellend. Ik snapte er niets meer van.

Al met al weten sommige sfeervolle scenes, vooral de eerste en die van de laatste 15 minuten, het nog kijkbaar te maken. Maar nergens heeft deze film mij echt vermaakt of geintresseert.

Nog steeds bergafwaarts dus...

* 2,0

Meer Horror

Nummer 5 gaat (eindelijk) veel meer de horror kant op, vooral vergeleken met de vorige delen. Meer schrikmomenten, meer spanning.

Het verhaal rondom de pact is best aardig. De eerste scene weet gelijk aandacht te trekken door het hoge sfeergehalte en de hele film lang blijft het verhaal interessant. Scene per scene wordt het verhaal duidelijker en wordt er opgehelderd wat er nou precies met Unjoo gebeurt is. Nu is dat niet helemaal in chronologische volgorde vertelt maar met een paar fijne sneetjes in het plot en rondom de ontknoping. Daar houd ik wel van!

Verzorging is goed. Muziek is standaard maar effectief. Acteerwerk is niet slecht. Cinematografie is wel wat gemiddeld, maar naar het einde toe zijn er toch een aantal prachtige shots.

Verder zijn de schrikmomenten soms wat voorspelbaar (soms ook niet!), soms wat sfeerloos en natuurlijk is het hele subgenre allang niet meer origineel of écht eng.

* 3,0

Benieuwd of er nog meer gaan komen.

Yoga Hakwon moet het vooral hebben van de visuals. Het bevat mooie plaatjes en goede editing, zoals we van de Koreanen gewend zijn. Ook de special-effects zijn, vooral voor een Asian horror, zeer redelijk.

Het verhaal is helaas erg matig. Een simpel verhaal dat het met een povere ontknoping moet doen.

Qua gegriezel is het dan weer niet slecht. De manier waarop de vrouwen geplaagt worden door verschijningen zijn sterk. Ook de manier waarop sommige aangevallen worden is goed en griezelig in beeld gebracht. De sfeer en spanning zijn ook redelijk. Vooral de momenten tijdens de Yoga lessen wekken kippenvel op.

Als geheel een best aardige film, die vooral vermaakt als je lekker wilt griezelen. Maar als je een goed verhaal wilt, sla deze dan maar over. Verder is het natuurlijk weinig nieuws in de Horor wereld.

* 2,5

(te bekijken op: http://www.asian-horror-movies.com/yoga.php )

Het begint inderdaad aardig, ik schrok me toen ook dood toen de vrachtwagen de auto raakte. Daarna hangt er nog wel een zekere sfeer rondt in de film. Het verhaal verloopt nog aardig, maar begint na 20 minuutjes toch wat te verzwaken. De dingen die gebeuren verlopen langzaam en zonder spanning. Na nog eens 20 minuutjes was de film voor mij officieel saai. In het middenstuk gebeurde, op één schrikmoment na, helemaal niets, dat toch wel vervelend uitpakte. Pas als de hoofdpersonen naar het huid gaan wordt het wat sfeervoller. Helaas was zelfs die scene nogal langdradig. Ik wist nou ook niet wat ik moest denken van die rare videos. Pas het laatste kwartier wordt het een beetje creepy. Het einde was voor mij ook een raadsel.

Goed genoeg voor een saai vrijdagavondje. * 2,5

Inderdaad typisch Koreaans.

Vooral de verhaallijn/loop van het verhaal is erg typisch. Er wordt overal erg lang omheen gedraait. Er gebeurt nooit echt waar het op aan komt. Jammer, en toch een erg typisch Koreaanse fout. De zoveelste film waar dit gebeurt...

Ondanks dat ben ik wel tevreden met de film. Het verhaal zelf is krachtig en de sfeer wordt naar het einde toe toch zeer duister. Het feit dat er, vooral in de eerste driekwartier, aardig wat komedie in voor komt, vond ik helemaal niet erg. Er gebeurde, op een paar sleutelscenes na, toch barweinig (ja, dit bedoel ik met 'eromheen draaien').

Wat me opviel was dat het kleurenpalet in de tweede helft een stuk meer duister is. Zo zijn de eerste scenes (op de allereerste moordscene na) compleet gevuld met licht, tot tegenstelling van de paar laatste scenes. Ook gaat er een pluim naar de cinematografie. Mooie camerahoeken, goed gespeeld met regen etc.

De ontknoping heeft me toch wel wat verrast en er is mooi opgebouwd naar de climax. Enige (grote) probleem in deze film vond ik dus de typisch Koreaanse langdradigheid. Veel onnodige scenes toch wel.

* 3,0