Opinions

Ten eerste: voor de ziekenhuis-take heb ik maar een woord:

Fenomenaal.

Zo, dat is maar gezegd. Mijn enige Woo tot nu toe (oeps) was Windtalkers, en daar was ik niet bepaald ondersteboven van. Maar actiefilms zijn over het algemeen wel aan mij besteed en dus moest het echte werk van deze meneer er toch wel een keer van komen. En dat is me zeker bevallen. Het eerste wat opvalt is de ongegeneerde hardheid van de film. Veel onschuldige doden en de manier waarop is niet bepaald zachtzinnig. Weinig subtiel en daar houd ik van.

Het plot vond ik verrassend sterk, heeft meer in huis dan wat je van de gemiddelde actiefilm verwacht. Het dwaalt niet teveel af en blijft boeiend. Doet wat het moet doen.

Niet alles is halleluja in deze film. Het geluid is om te janken, en dat is heel erg jammer. Deze film met een digitale 5.1 track zou toch echt een hele verbetering zijn. Hetzelfde geldt voor het beeld, al was dat net wat beter verzorgd. Het camerawerk is fantastisch, de camera's helaas wat minder. Verder: het begin is heerlijk, dan volgt een wat lang middenstuk. Dit duurt net even té lang naar mijn smaak. Na een kwartier of vijf had ik het idee dat er een einde aan werd gebreid, niet op de hoogte zijnde van de speelduur. Gelukkig had de film nog een verrassing in petto.

Want toen kwam meneer Woo aan zetten met een ziekenhuis. Hoe verzin je het. Op dat moment gaan alle pannen van het dak. Alles wat actie zo mooi maakt wordt uit de kast gehaald. Pistolen met magazijnen zo groot als zeecontainers, .38 guns (tsss) die granaten af lijken te vuren, allerlei objecten die gevuld lijken te zijn met C4, mensen die door ruiten, muren, auto's en deuren vliegen, mensen die niet met één, niet met twee, zeker niet met drie maar met minimaal vier schoten in de borst pas de pijp uit gaan, flinke bloedfonteinen en dat allemaal op een sublieme manier in beeld gebracht. Ik vind dat toch zo heerlijk, dat alles wat er gesloopt kan worden ook daadwerkelijk gesloopt wordt. Prachtig! Ook heb ik met verbazing gekeken hoe de makers met onschuldige ziekenhuis gasten - patiënten - omgaan. Ja, de ziekenhuis take maakt deze film bovengemiddeld goed.

De film blinkt uit als het over actie gaat, met dat ziekenhuis als absoluut hoogtepunt. Toch wordt de pret hier en daar gedrukt door gebrekkige kwaliteit van beeld en vooral geluid.

Knap gemaakte film dit. Je kunt duidelijk zien dat de makers weten waar ze het over hebben, en dat is met andere racefilms wel anders. Driven bijvoorbeeld was een belediging voor elke raceliefhebber.

Iedereen die weleens op een circuit is geweest tijdens een Grand Prix, Le Mans of een ander groot race-evenement zal het sfeertje wat er hangt in deze film terug herkennen. Het geluid, het publiek, het zicht op de baan, de omroeper, de spanning van wie er als eerste de hoek om komt, het klopt allemaal.

Ook het racen zelf is echt heel goed in beeld gebracht. Het zijn gedeeltelijk echte beelden en dat is goed geslaagd. De crashes variëren van koddig tot erg goed. De eerste crash ( waarbij die Ferrari coureur omkomt ) is eerlijk gezegd lachwekkend. De crash van Delaney is erg goed gemaakt, net als die crash van die Fransoos in die Ferrari. . Jammer alleen van die ontploffing, was iets te overdreven.

De gevechten op de baan waren af en toe een beetje onrealistisch, maar soms ook erg goed. Wisselend dus, maar gemiddeld wel voldoende. Toch heb ik het meest genoten van het racen zelf en niet zozeer van de cashes en gevechten, en dat is een compliment voor de makers.

Verder valt de film op door de afwezigheid van dialoog. Deze afwezigheid is zeker geen gemis, het draagt bij aan het aparte sfeertje in deze film. Net als de eerder genoemde stiltes. Vooral de start vond ik heel indrukwekkend.

Uiteindelijk moet je je dan toch afvragen wat de toegevoegde waarde is van een film als deze. Het brengt de race in beeld zoals hij is, zonder rare zijplotjes waar je je toch alleen maar aan irriteert, zoals in veel andere sportfilms. Ook ontbreken die rare en vaak onware sport en race cliché's gelukkig. De film is best realistisch, heel goed gemaakt maar het is eigenlijk een lange samenvatting van een mooie (fictieve) race. Een echte samenvatting is dan nog altijd wel realistischer. De toegevoegde waarde van deze film is dan ook eigenlijk alleen het sfeertje, de film heeft een echt race-hart. En daar is het uniek in.

De film is dus duidelijk gericht op race liefhebbers. Houd je meer van sportfilms waarbij de Good Guy altijd het onmogelijke presteert en waarbij het ook altijd goedkomt met zijn geliefde, kijk deze film dan niet. Dit is een racefilm pur-sang zonder poespas.

Deze film kent een langzame start, maar het is het wachten echt waard.

De eerste drie kwartier zijn er min of meer als introductie, we leren personages kennen, er wordt een beeld gevormd van deze personages, hoe is de situatie, afijn het bekende werk. De eerste drie kwartier zijn boeiend, maar hadden op zich ook binnen het half uur afgerond kunnen worden. Wel is er een beklemmende sfeer aanwezig, met de tot dan toe ijzingwekkende, wereldvreemde Wiesler, en ook de bezetenheid van de staat die alles wil weten komt naar voren. De enorme archieven, later poststomers die alle post openmaken om te controleren, maar ook opmerkingen zoals Wiesler maakt tegen de buurvrouw van Dreyman geven een beeld van de op controle beluste staat die echt alles wil weten.

Omslagpunt van de film is het prachtige 'Die Sonate vom Guten Menschen', gecombineerd met de dood van Jerska en de meeluisterende Wiesler, en de daarop volgende scene met het kind in de lift. Twee magnifieke scenes die op een prachtige manier met elkaar verwoven zijn. Hoogtepunt, kippenvel, noem maar op .

Vervolgens gaat de film op een hoog niveau verder, en ontwikkelt er zich een ijzersterk plot, met mooie details die goed in het verhaal verwerkt zijn. Maar het bizarre van het afluisterwerk wordt zo waanzinnig mooi gebracht; ik noem als voorbeeld het verhaal over het 40 jarig jubileum van de Sociale Staat. Hoe dat een eigen leven gaat leiden - erg sterk gedaan.

Tegen het einde toe nog een paar prachtscenes, met als absoluut hoogtepunt het verhoor tussen Wiesler en Christa , de lichaamstaal, de gezichtsuitdrukkingen - wederom magnifiek.

Dan zijn we aan het eind aangekomen en ook dat stelde niet teleur. De dood van Christa, de muur die valt - de poststomers lopen zonder een woord weg, de inktvlek waardoor bij Dreyman het kwartje valt, en uiteindelijk het aan HGW XX/7 opgedragen boek. .

De acteerprestatie is zeer goed te noemen, de karakterontwikkeling van Wiesler bijvoorbeeld wordt erg sterk neergezet door Mühe, maar ook Koch doet het gewoon ver boven gemiddeld. De muziek is gepast en nooit over-sentimenteel, en op de cinematografie is niets aan te merken.

Duits vakmanschap 5*

Het sterke spel van Jean Reno en Natalie Portman dragen deze film. Reno is echt geweldig als ietwat dommige hitman, echt heel erg geloofwaardig. Ook Portman is zeer sterk in deze film. Verder is het plotje wel interessant, en goed uitgewerkt. Hele degelijke film met de twee hoofdrolspelers als absolute uitblinkers.

4 x Lethal Weapon? Liever niet..........


De film begint best leuk met een suicidale Gibson, maar ontaard steeds meer in een lange aflevering van Baantjer. Totdat de dochter van Murtaugh wordt ontvoerd Hier komt er wat meer actie in de film, maar die kon me totaal niet overtuigen. Matige actiescenes, mede door zwak camera werk. Dieptepunt was dat eindgevecht ( tussen Riggs en Joshua ). Verschrikkelijk slecht gespeeld (Hulk Hogan's gevechten zien er realistischer uit) maar zo mogelijk nog slechter gefilmd. Je zag er erg weinig aan en wat je zag zag er niet uit.

De humor is dan allang bijna in zijn geheel verdwenen, alleen Riggs was sporadisch nog grappig. Het verhaal was weer lekkere ouderwetse bullshit, zo voorspelbaar als het opkomen van de zon.

Daarbij komt nog het tenenkrommend slechte acteerwerk van Glover. Was totaal niet grappig, zn grappig bedoelde stopzinnetje "I'm to old for this" kwam steeds geforceerder over en in de wat serieuzere delen overtuigde hij totaal niet.

Is er dan niets positiefs te melden? Weinig, helaas. Alleen Gibson was van een hoog niveau, was grappig in de humoristische scenes, overtuigend in de serieuzere scenes. Maar dat was het dan ook wel.

1.5 * voor Gibson

Vroeger de VHS van deze film grijs gedraaid, kon het echt dromen.

Nu, een flink aantal jaren ouder en wijzer weer eens gekeken. Hoewel die jeugdfilms vaak tegenvallen als je ze later eens terugkijkt, doet deze het nog aardig.

De film begint met een sfeervol begin, met die prachtige zonsopkomst en mooie muziek, erg goed gemaakt. De film is qua soundtrack iets over the top, maar de manier waarop het in de films is geïntegreerd doet de film soms wat op een soort musical lijken. Dat musical achtige beviel me eigenlijk wel.

Visueel is het erg wisselvallig, de introductie vond ik dus prachtig, maar helaas is dat door de hele film niet constant van dat niveau. De volwassen leeuwen (Musafa en later Simba) vond ik erg slecht getekend. Scar vond ik dan wel een mooie creatie. Wel is duidelijk dat dit een echte tekenfilm is en dus een totaal andere stijl heeft dan de animaties van tegenwoordig. De film afkraken door ze met die films te vergelijken vind ik dan ook onjuist.

Het verhaal komt me erg bekend voor en is in de grote lijnen natuurlijk voorspelbaar. Het is wel goed uitgewerkt maar dat is dan ook het minste wat je mag verwachten van dit soort plotjes. De musical stijl maakt dit verhaal en deze film net even wat anders dan anderen.

De personages waren leuk en herkenbaar. Mufasa vond ik niet echt interessant, slechte stemacteur trouwens (Engelse versie). Simba was leuk, maar eigenlijk stelen de bijrollen de show, zoals Timon en Pumba, die aap vond ik erg sterk, de hyena's vond ik erg jolig maar Scar steelt de show. Het is wel een beetje een standaard slechterik maar zijn maniertjes en manier van praten vond ik erg goed en sterk gedaan.

Al met al een meevaller want jeugdherrinneringen vallen later vaak tegen. Deze film is visueel matig tot slecht met af en toe wel grote pieken. De leuke personages tillen deze film naar gemiddeld niveau. Voldoende.

Ook ik had er weinig van verwacht, en hij viel zeker mee. Acteerwerk is vrij aangenaam, wat me zeker van Cage verraste. Normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van hem, maar in deze film doet hij het gewoon goed.

De moraal is duidelijk aanwezig in deze film, velen zien dit als negatief punt. Toch denk ik dat de film een beetje 'leeg' zou zijn zonder. Het blijft gelukkig altijd redelijk luchtig en dat maakt het wat mij betreft een pluspunt voor deze film.

Verder af en toe hele sterke scenes. Het stuk waarin die kogel werd gevolgd was leuk gedaan, en de scenes met Andy de Liberiaan waren erg sterk. Maar buiten deze scenes was de film sowieso van een best hoog niveau.

De humor vond ik deels geslaagd, sommige one-liners waren zeer sterk, anderen lagen er te dik op.

Het hele zijplotje met Yuri's broer was redelijk overbodig.

Al met al een vermakelijke en ook goede film, met hier en daar echte hoogtepunten. En dat voor 2,50 euro