Opinions

Mooi drama 3.5*

Natuurlijk is de verhaallijn van deze film niet echt origineel, het rise-fall - comeback principe is ook hier weer van de partij. Goed, daar kan je met Cash ook niet omheen maar je zou het wel een keer anders kunnen brengen. Wel vind ik het goed uitgevoerd, Phoenix en Witherspoon hebben een aanstekelijke chemie met elkaar, maar ook hun individuele prestaties zijn uitstekend. Zij dragen de film en vooral in het deel waarin Cash in een diep dal zit vind ik zeer overtuigend geacteerd.

De muziek in de film was best goed al kan Phoenix bij lange na niet tippen aan de echte Cash, maar dat mag je hem niet verwijten. Witherspoon deed het ronduit goed qua zang.
Soms wel irritant dat veel nummers niet afgemaakt werden of ingekort waren.

De artiest Cash zou ik sowieso 5 * geven. De film over deze artiest vind ik helaas iets minder, maar zeer zeker niet slecht. 3.5*

Ik sluit me aan bij Luc, leuke film om te kijken maar niet echt bijzonder. De graphics zijn goed, soms zijn de beelden levensecht. Hierbij moet ik wel aantekenen dat ik nauwelijks animaties kijk, dus echt een referentie heb ik niet.

Het goede deel geldt dan trouwens voor het aardse deel. Het ruimtedeel vond ik matig, ging richting niveau tekenfilm. Uitzondering was de poederblusser scene, leuk gedaan. Het verhaaltje was standaard, geplaatst in een best originele setting. Leuk, niets meer niets minder.

Oei, flinke misser.

Had er namelijk veel meer van verwacht. Helaas was de film rommelig, onsamenhangend en af en toe slecht te volgen. Daarbij komt nog dat de personages erg oppervlakkig blijven, waardoor je nooit echt met ze meeleeft. Het verhaal weet eigenlijk niet de juiste weg te vinden, en je vraagt je aan het einde eigenlijk af wat de bedoeling nu was van deze film. Het einde was wel redelijk sterk, samen met nog een paar enkele scenes.

Jammer, 2* is het maximale wat ik kan geven.

Feel-good ten top

Je hebt wel eens van die liedjes die lekker klinken, maar na een paar minuten ben je het alweer vergeten. Hetzelfde geldt voor deze film. Ik doe de film dan wel tekort, maar het klinkt negatiever dan ik het bedoel.

De film mijdt namelijke alle mogelijkheden om het verhaal een andere twist te geven dan nu is gebeurd. Alle mensen die Burt tegenkomt zijn aardig, bieden hem onderdak, geven hem materiële hulp enzovoorts. Niets mis mee verder, het houdt het lekker luchtig. De race op het laatst was oprecht spannend, en leverde nog een paar leuke plaatjes van die zoutvlakten op.

Het leuke van roadmovies is dat het onderwerp zelf vaak een eigenaardig persoon is, wat het uiteraard interessant maakt, maar vooral ook de bizarre mensen en locaties die diegene tegenkomt.
Hopkins zet zijn personage goed neer, de eigenaardigheid maar ook de naïviteit van Burt beeldt hij knap uit. De personen die hij op zijn reis tegenkwam waren talrijk, maar die vond ik over het algemeen niet echt uit de verf komen. Ze waren allemaal door en door goed maar ook vaak net iets té eigenaardig waardoor het effect een beetje in mist opgaat. Jammer.

De soundtrack is vrij ridicuul, al heb ik me daar niet echt aan gestoord.

Al met al een feel good prent pur-sang die ik met plezier heb gekeken, maar echt memorabel wordt het nooit.

Simpele, niet echt originele film waar ik wel van heb genoten.

Nee, origineel is het niet echt. Het plotje is simpel, met al het bekende erop en eraan. De uitwerking echter is gewoon zeer goed. Rourke zet een sterke prestatie neer en overtuigd als uitgerangeerde worstelaar. Het is een soort Grote Vriendelijke Reus en dat kweekt sympathie bij de kijker. Het is een mooi portret van iemand die eigenlijk alleen binnen zijn eigen kleine wereld gewaardeerd wordt. Wanneer hij gedwongen wordt eruit te stappen is het niets meer dan hoopje eenzaamheid. Dit wordt erg goed uitgebeeld door Rourke.

Verder viel mij net als enkele anderen hier de soundtrack in positieve zin op. De film maakt de muziek intenser en vice versa. Dat is wat mij betreft het belangrijkste wat filmmuziek moet doen en dat lukt deze film opmerkelijk goed met o.a. heerlijke 80's rock nummers. Ik ben geen grote fan van Guns 'n Roses maar Sweet Child of Mine komt hier wel erg lekker uit de verf. Mooi voorbeeld van de synergie die de film en de soundtrack hebben.

Visueel is het niet heel erg opvallend maar de worstel partijen vond ik mooi gemaakt; beter dan de 'echte'. Verder wordt de eenzaamheid van The Ram af en toe prachtig geschetst met enkele knappe shots.

Al met al een film die qua opzet en plot niet heel erg opvallend is, maar zijn klasse uitstraalt door de zeer goede uitwerking. De makers halen alles eruit wat erin zit en dat maakt deze film bovengemiddeld goed, ik heb er van genoten.