Log

You’re money Mikey
Herzien op bluray. Fijne lowbudget komedie waarvan ex stand-up comedian Jon Favreau zelf het scenario schreef.

Na zes maanden is Mike (Favreau) nog steeds niet over de breuk met zijn vriendin heen. Dit is voor zijn beste maat Trent (Vaughn) en andere twee vrienden genoeg aanleiding om hem mee te slepen in het nachtleven, zodat hij nieuwe vrouwen kan ontmoeten.
Een verhaal heeft de film niet echt, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de briljante dialogen tussen de personages. Sterke rol van de onbeholpen Favreau, die steeds in ongemakkelijke situaties terechtkomt omdat hij helemaal uit de game is van het flirten en praten met vrouwen. De scene dat hij vroeg in de ochtend het antwoordapparaat van een meid (die hij een uur eerder in de club heeft ontmoet) volspreekt is zowel gênant als ontroerend. De gevatte Vaughn is ook goed op dreef met zijn vlotte babbel. Tevens hilarische eerbetonen aan Reservoir Dogs en Goodfelles. Met 93min kijkt de film heerlijk weg. Enkele jaren later regisseerde Doug Liman de minstens even leuke film ‘Go’.

vote posted

Herzien op 4K van Arrow. Nadat de verfilming van Tom Wolfe’s bestseller ‘The Bonfire of the vanities’ enorm was geflopt, keerde de Palma terug naar vertrouwd terrein. Tien jaar na Scarface werken de Palma en Al Pacino opnieuw samen in dit misdaadepos. Gebaseerd op het boek After Hours van Edwin Torres.

In de openings-sequentie van de film zien we in grove zwart-wit beelden hoe Carlito Brigante op een troosteloos perron wordt neergeschoten. In een overhead shot zien we de paniekreactie van zijn vriendin, gevolgt hoe hij langzaam wordt afgevoerd door hulpdiensten. De camera draait daarbij langzaam om de as, om via een blik op Carlito’s verstarrende ogen te eindigen bij een reclamebord dat in kleur ‘Escape to Paradise’ spelt. De scène vat het verloop van de film kernachtig samen. Dit is een man die zijn droom aan duigen ziet vallen omdat zijn gewelddadige verleden hem heeft ingehaald.

New York 1975. De Puertoricaanse gangster Carlito Brigante had dertig jaar moeten brommen, maar door toedoen van zijn gewiekste advocaat David Kleinfeld komt hij vervroegd vrij. Vijf jaar eerder werd hij tot een langdurige gevangenisstraf veroordeeld, omdat hij in de jaren zestig aan het hoofd van een bende heroïne-dealers stond. Eenmaal terug in zijn oude buurt (el barrio) wordt hij geraakt door de verandering die de omgeving in zijn afwezigheid heeft ondergaan. Hij kent nog maar weinig mensen, maar stuit op een oude vriend Pachanga die hem bijpraat. Cocaïne heeft heroïne van de markt verdrongen en van de oude erecodes is niets meer over. Ene Rolando Rivas regeert nu het lokale criminele circuit. Carlito is vastbesloten op het rechte pad te blijven, maar raakt al snel betrokken bij een mislukte drugsdeal van zijn jongere neefje waar hij ternauwernood ontsnapt mét het drugsgeld. Via zijn advocaat gebruikt hij dit geld om een aandeel te kopen in een nachtclub die eigendom is van een gokverslaafde genaamd Saso. Hier streeft hij om $75.000 te verdienen om zijn droom van het openen van een auto verhuurbedrijf in de Bahama’s te verwezenlijken. ‘’Ik weet veel van auto’s, steelde ze al op m’n veertiende’’. Ondertussen probeert hij de relatie met zijn oude vlam Gail op te pakken, die nu werkt als een striptease-danseres. Als zijn vriend Kleinfeld hem dan om een laatste gunst vraagt, voelt hij zich door de oude erecode verplicht te helpen en weet hij dat er geen weg meer terug is...

Het verhaal ontrolt zich in een rustig tempo, waar veel meer wordt stil gestaan bij de karakterontwikkeling. Al Pacino is goed op dreef in de hoofdrol, waarin hij de tegenpool van zijn personage in Scarface neerzet. Hij weet op subtiele manier zijn personage van een ongekende tragiek te voorzien. Ondanks alle gruwelijkheden die Brigante heeft begaan in zijn leven, kun je gedurende de film niets anders dan medelijden met hem krijgen. Hoe hard de ex-gangster het ook probeert, zijn verleden blijft hem steeds de afgrond in te zuigen. In zijn rol als de coke snuivende joodse advocaat van Carlito weet Sean Penn ook goed te overtuigen, daarbij geholpen door een behoorlijk bizar krullende pruik. De motieven van Kleinfeld worden al snel duidelijk en de neerwaartse spiraal waarin dit karakter vervalt is onomkeerbaar. Het karakter van Penelope Ann Miller mist helaas wat diepgang, wat jammer is omdat het verhaal best hoog inspeelt op de opbloeiende relatie. Hier had de Palma iets meer aandacht aan mogen schenken. Het is daarnaast wel bijzonder leuk om acteurs als Viggo Mortensen, Luis Guzmán en John Leguizamo in hun eerste Hollywoodrollen te zien. Guzmán als de oude vriend van Carlito, Leguizamo als de opkomende gangster Benny Blanco ‘’from the Bronx’’ en Viggo Mortensen als gehandicapte ex-gangster die ten einde raad zijn oude vriend verraad. Tot slot zien we een oude bekende van Scarface genaamd Ángel Salazar aka Chi-Chi vlak na Carlito's vrijlating.

Ondanks de lange speelduur zakt de film nergens in en zien we een mooie weergave van de kille misdaadwereld van de jaren 70. De laatste longshot tot het perron blijft een prachtig stukje cinema. De muziek versterkt de gehele feel van de film, met een aantal fijne discohits. Persoonlijk vind ik Scarface net iets beter, maar deze de Palma mag er ook zeker wezen!

Herzien op bluray van 88Films. Ook wel bekend onder de naam The Cometic Killer en de derde film die Jackie deed voor Lo Wei Motion Picture. Hij heeft hier net zijn oogoperatie en gebitsreparatie achter de rug. Na de twee box office flops van New Fist of Fury en Shaolin Wooden Men, kreeg Jackie een rol als badguy naast de bekendere Jimmy Wang Yu, die eind jaren ‘60 al naam had gemaakt en als Co-Director optrad. Werd gefilmd in Korea.

We volgen de gevreesde en onverslaanbare vechter Killer Meteor (Wang Yu), die zijn naam dankt aan het geheime wapen wat hij bij zich draagt. Hij raakt verstrikt in een ingewikkeld plot vol list en bedrog, waar hij het uiteindelijk moet opnemen tegen een andere Immortal Meteor genaamd Wa Wu-Bin (Jackie Chan).

Matige film met een warrig verhaal waar geen touw aan vast te knopen is. Er worden een hoop karakters bij de haren bijgesleept, waarvan je halverwege de film alweer bent vergeten wie dat nou waren. Qua vechtchoreografie vond ik het gevecht in het paleis van Wa Wu-Bin (Jackie Chan) nog het beste uit de verf komen. De rol van Chan is hier maar klein, maar toch weet hij te imponeren met zijn sluwheid en arrogantie, het gaat hem best goed af vind ik. De muziek werd gepikt uit KingKong ‘33.

Wederom alleen aan te raden voor de echte diehard Jackie Chan fans die al z’n werk willen zien.

Herzien op bluray van 88Films. Vroeger op vhs bekend als Shaolin Chamber of Death.

De tweede film die Jackie Chan maakte voor Lo Wei Productions en de eerste film onder regie van Chen Chi-Hwa. Chan werd uitgeleend aan deze veelbelovende regisseur, die hem meer ruimte gaf om te experimenteren. Ze hadden een goede klik en Jackie deed enorm veel ervaring op om later zelf in de regiestoel (Fearless Hyena) plaats te nemen.

Little Mute (Jackie Chan) ziet als jonge knaap zijn vader vermoord worden door een gemaskerde man met een speciale vechttechniek. Hij zweert om de moordenaar te vinden en gaat in de leer bij de Shaolin tempel. Daar raakt hij bevriend met een gevangene in de kerkers wie hem kungfu leert, maar later de moordenaar van zijn vader blijkt te zijn..

Eén van mijn favorieten uit de Lo Wei era. Kam Kong zet een enorm sterke badguy neer en ook het verhaal kent genoeg plotwendingen om boeiend te blijven. Ook zijn er hoop fijne training scenes ondersteund door catchy muziek. De vechtchoreografie is zeer goed en hier zie je al het talent wat in zijn latere films terugkomt.
Hwang Jang-lee heeft klein rolletje als badguy in een donkerblauw gewaad in het restaurant. Hij werkte voor Seasonal Films en later speelde ze samen in Snake in the Eagle’s Shadow en Drunken Master. Ook Yuen Biao treedt hier als badguy, maar is ook later in de film nog een aantal keer goed in beeld. De Wooden Men waren inspiratie voor Tekken personage Mokujin voor Playstation.

Herzien op bluray. Matig regiedebuut waarin van Damme onbekommerd leent uit zijn oude successen. De eerste 20min zijn veruit het best wat de film te bieden heeft, waar hij de zorg heeft voor een groep straat- en weeskinderen. Ze vertoeven in een verlaten fabriek en zijn enige levensdoel is hen gelukkig maken en voor degelijk voedsel zorgen. Als een soort Robin Hood steelt hij van de rijken en geeft aan de armen.
Eenmaal aanbeland bij het toernooi gaat de film flink achteruit, met matige vechtchoreografie en overdadig vervelend gebruik van slomotion shots. Enige twee boeiende vechters vond ik China met de animal styles en Brazilië met de capoeira moves. Lachwekkendste gevecht was Japan vs Turkije, waar ze als twee dolle stieren op elkaar afstormen. Wat was die Turkse vechter denkende… ik ram die Sumo worstelaar van +/- 200kg de ring uit..?
Wel leuk om Roger Moore in een andere rol dan James Bond te zien.

Herzien op 4K van 88Films met Dolby Vision.
Een verhaal van gedoemde liefde en verraad, wat begint met de moord op Lei Shao-fengs (Jackie Chan) ouders. De verantwoordelijke hiervoor is Ding Can-ren (Hsu Feng), leider van de Killer Bee Clan. Als de voor de dood gewaande Lei Shao een suprise attack doet, onthult zij dat zijn vader de moordenaar is van haar ouders en haar een litteken in haar gezicht als souvenir gaf. Ze sparen elkaar en er ontstaat een soort haat-liefde verhouding, waar zij hopeloos verliefd wordt. Lei Shao is echter alleen geïnteresseerd in zijn zwangere vriendin Chin Chin, die hij voor de aanval op zijn huis ruw heeft weggestuurd om haar te sparen. Een goede vriend Jin-chuan zou haar opvangen en alles uitleggen. Hij heeft echter hele andere plannen en verraad hun vriendschap om de greep in de regio over te nemen.
De vierde samenwerking met Lo Wei en gefilmd in Zuid Korea. Wederom één van Jackie’s minder geliefde films, met frustratie tussen hem en de regisseur en waar hij onder zeer koude weersomstandigheden moest presteren. Ondanks alles zie je wel dat hij echt z’n best doet en de grenzen opzoekt bij Lo Wei om zijn eigen stijl te creëren. Enkele hoogtepunten zijn de opening met aanval op het huis, het gevecht tegen de drie Bloody Rain members en het gevecht in het bos, waar Jackie onthult dat hij de Fifth Dragon is. Het laatste gevecht heeft matige vechtchoreografie, waar Jackie welgeteld 6x achter elkaar door de dezelfde trap achteruit wordt getrapt, zo slecht.
De naam van Yu Ling Lung (Chin Chin) moest in Japan worden aangepast, omdat het penis betekent. Ze heeft maar in twee films gespeeld en beiden met Jackie, deze en The Killler Meteors.
Een matige film die alleen aan te raden is voor de echte die hard Jackie Chan fans die ook zijn oudere werk kunnen waarderen.

Deze weer herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision & Atmos. Betreft de langere UK Theatrical Cut met meer gore shots, mogelijk gemaakt door seamless branching.
Gebaseerd op het korte verhaal The Forbidden van Clive Barker, dat zich oorspronkelijk in Liverpool afspeelt, maar hier op succesvolle wijze is verplaatst naar Chicago. We volgen Helen Lyle (Madsen), een studente aan de universiteit van Chicago die een proefschrift schrijft over stadslegendes. Tijdens haar onderzoek stuit ze op de moderne legende van Candyman, wiens ongrijpbare gedaante zal opduiken als je zijn naam vijf keer voor een spiegel uitspreekt en zijn slachtoffers openrijt met een vleeshaak. Deze slavenzoon werd eind 19e eeuw geboren en werkte zich op tot een rijk man als beeldend kunstenaar. Hij werd verliefd op een blanke vrouw en zij raakte zwanger van hem. Haar vader pikte dit niet en liet hem martelen en vermoorden, waarbij eerst zijn rechterhand werd afgehakt, zijn lichaam volledig ingesmeerd werd met honing waarna hij door duizenden bijen werd doodgestoken. ZIjn lichaam werd vervolgens verbrand. Jaren later duikt zijn wraakzuchtige geest op in het moderne Chicago. De zoektocht naar de mytische seriemoordenaar voert Helen naar het sociale woningbouwproject Cabrini-Green Homes, een gevaarlijke achterstandswijk gevuld met zwarte bendes.
Sterke horror-thriller met een ingenieus verhaal, waarbij het lange tijd griezelig onduidelijk blijft of Madsen niet zelf de moordenaar is. De cast is goed, met name de knappe en bewonderenswaardige Virginia Madsen die vastbesloten is achter de feiten omtrent de Candyman te komen. Maar ook Tony Todd als de Candyman maakt veel indruk met zijn trage diepe stem en zijn personage krijgt voldoende diepgang. De speurtocht naar de moordenaar wordt zeer beklemmend opgebouwd, waarbij efficiënt gebruik wordt gemaakt van de decors, met name het groezelige flatgebouw vol met graffiti, wat een enorme sfeer meegeeft. De kille, afstandelijke beelden, in combinatie met suggestie houden de kijker van begin tot eind geboeid. En last but not least de prachtige soundtrack van Philipp Glass, die hier een soort choir melodie afleverd. Wat een virtuoos is dat toch. Ik heb onlangs Stranger Things helemaal gezien, en daar hoorde ik zijn werk ook voorbijkomen.

Na lange tijd herzien op de nieuwe 4K van Arrow met Dolby Vision.
Zeer trouwe verfilming van het gelijknamige boek van Michael Crichton uit 1969, die hiermee de eerste grote stap in de filmwereld maakte. Latere grote titels waar hij aan de basis stond zijn bijv Westworld, Coma en natuurlijk Jurassic Park. Sterk regie van Wise die rustig de tijd neemt om de wetenschappers hun hypotheses te laten spuien en testen met daarbij een goede opbouw van spanning. Eén van de weinige films waar een wetenschappelijk proces, wat bestaat uit het grondig onderzoeken van de micro-organismen door vier doktoren, accuraat wordt neergezet. De voor die tijd indrukwekkende special effects werden verzorgd door Douglas Trumbull, bekend van 2001: A Space Odyssee. Inventief camerawerk, waar goed gebruikt wordt gemaakt van split screen (scene in de lift naar beneden vanuit het landbouwonderzoeksstation!).
Hetzij hier van buitenaardse afkomst, is dit topic vandaag de dag uiteraard nog steeds actueel. Een donkere steriele SF thriller, met hier en daar wat sneaky humor, ondersteunt door een dreigende soundtrack.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

“The Smiling Swordsman”
Herzien op bluray van Eureka uit de Furious Swords boxset.
Een soort van Chinese Robin Hood vertolkt door de charismatische David Chiang. Onderweg red hij het leven van een jonge vrouw (Lily Li), en de twee trekken kort met elkaar op. Zij is onderdeel van een bewaakte transport en ze vermoeden dat er kapers op de kust zijn. Later wordt Chiang door een stel bandieten ingeluisd om dezelfde transport te overvallen. Wanneer hij hierachter komt zweert hij Lily de gestolen goederen terug te vinden en af te rekenen met dat tuig.

Er is veel actie met behulp van wirework, waarbij de behendige held overal rondspringt of zo het beeld uitvliegt, ziet er wel gaaf uit in ieder geval.

Klein rolletje van Bolo Yeung in zijn filmdebuut.

Ook deze boxset lag al bijna een jaar stof te happen in de filmkamer. Herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision & Atmos, tevens de keuze uit de US version en de International version. Verschil zit hier in de Taco Bell en Pizza Hut scene, mogelijk gemaakt door seamless branching.

Los Angeles 1996. Politieagent John Spartan (Stallone) maakt zijn nickname als ‘Demolition Man’ vanaf de opening waar. Tijdens zijn arrestatie van psychopaat en aartsrivaal Simon Phoenix (Snipes) wordt hij erin geluisd en blazen ze een gebouw met 30 gijzelaars op. Zijn chef bestempeld het als een roekeloze actie, waar hij tevens schuldig wordt bevonden. Beiden worden in een Cryo-gevangenis opgesloten en ingevroren. In 2032 ontsnapt Phoenix, waarna hij als een beest tekeer gaat in een veel te softe en politiek overcorrecte toekomst, waar zelfs niet meer gerookt, gedronken of gevloekt mag worden. Omdat de misdaad al jaren is uitgebannen, is de futuristische politiemacht machteloos tegen deze geflipte crimineel. Er resteert maar één optie: John Spartan ontdooien. Met de hulp van Lenina Huxley (Bullock) moet hij Phoenix opnieuw neutraliseren. Ondertussen wordt de welvarende bovenwereld bedreigd door de wilden die onder de grond leven. Zij weigeren toe te geven aan de beknellende regelgeving en willen het leven invullen zoals zij zelf willen.

Regiedebuut van de uit Italië afkomstige Brambilla, die uit de reclamewereld komt. Geweldige Sci-fi action film die op het randje van satire balanceert. Een verhaal met veel vaart en mooie beelden, al is de CGI wat gedateerd. Stallone speelt zijn typische karakter met leuke oneliners, spierballen en een hoop geschreeuw. Snipes valt het meeste op en scheen er ook enorm veel zin in te hebben. Hij steelt elke scene met zijn scherpe humor en energie. Beiden mannen beleven duidelijk veel plezier aan hun macho personages. Ook Bullock in haar eerste grote rol is goed op dreef. Ondersteund door een scherp script levert ze een hilarische bijdrage aan vrijwel iedere scène waarin ze meedoet. Ze speelt een wat rebelsere politieagente die eigenlijk hoopt op wat reuring in haar veilige leven. Heerlijke foute woordgrapjes en het verhaal in de politieauto over de Schwarzenegger bibliotheek is natuurlijk hilarisch. Een jaar later in de film ‘Speed’ brak ze definitief door in Hollywood. Voor de oplettende kijker kan je Rob Schneider herkennen als één van de agenten op het bureau en hangt er in het kantoortje van Huxley een poster van Lethal Weapon 3, waar Joel Silver net als hier uiteraard producent van is.

Had weer eens zin in een highschool film en besloot deze uit de kast te trekken. Ik zat te overwegen om deze te upgraden naar de nieuwe 4K van Criterion, maar deze 30th Anniversary bluray ziet er ook prachtig uit, niet nodig dus.

Zaterdag 24 maart 1984, Shermer High School, Illinois. Vijf scholieren moeten om verschillende redenen voor straf hun vrije zaterdag op school doorbrengen, onder toeziend oog van de tirannieke rector Richard Vernon (Gleason). Ze moeten in de schoolbibliotheek een opstel (‘Wie je denkt dat je bent’) van 1000 woorden schrijven. Dit vijftal bestaat uit totaal uitlopende types. Zo is er de sportfanaat Andrew (Estevez), het populaire tutje Claire (Ringwald), de rebel John Bender (Nelson), nerd Brian (Hall) en de zweverige outcast Allison (Sheedy). Ondanks hun verschillende karakters en achtergronden groeien ze naar elkaar toe.

Uitstekend spel, waar vooral Nelson erg goed op dreef is als rebelse jongen met een moeilijke jeugd. Hij speelt een irritante etter met een grote bek, die je meteen al niet mag. Gaandeweg borrelen echter de emoties op en kun je je inleven in zijn houding. Deze zogenaamde ‘bratpack’ acteurs kregen hierdoor een rooskleurige Hollywood carrière in het vooruitzicht, die echter niet voor alle spelers even goed uitpakte. Schrijver en regisseur Hughes weet perfect het evenwicht tussen drama en humor te vinden en behandeld op meesterlijke wijze enkele problemen van de puberteit. De filmsong Don’t You (Forget About Me) (oorspronkelijk bedoeld om uitgevoerd te worden door Billy Idol) van Simple Minds werd een enorme hit.

Mijn favoriete John Hughes film en in het rijtje beste eindes ooit gefilmd, een prachtig frozen frame, waar de emoties door je lichaam gieren. Na ruim 40 jaar is deze rolprent nog steeds even relevant en tijdloos!

De 4K boxset van Arrow lag al bijna een jaar stof te happen in de filmkamer, dus hoog tijd voor herziening! Vroeger bij mijn ouders thuis toen wij nog Canal+ hadden, werd deze dagelijks uitgezonden. Heb hem als tiener denk wel 15x gezien, waarbij je soms halverwege inhaakte, the good old days.
Het verhaal is natuurlijk zo ongeloofwaardig als wat, met Einstein sharks op een soort van payback missie en de CGI is typisch voor die tijd. Toch blijft het een vermakelijke shark movie en de Dolby Atmos is een fijne toevoeging.

Na lange tijd herzien op 4K van Arrow met Dolby Vision. Regisseur Raimi verteld het verhaal van de broers Hank (Paxton) en Jacob (Thornton), die ondanks het faillissement van de boerderij van hun overleden vader nog altijd in hun geboortedorp op het platteland in Minnesota wonen. Hank is de sympathieke goedzak die zijn zaakjes goed voor elkaar heeft. Vaste baan, gelukkig getrouwd en verwacht zijn eerste kindje. Jacob daarentegen is werkloos, neemt zijn persoonlijke hygiëne niet zo nauw en woont met zijn hond in een verwaarloosd huis. Samen met hun vriend Lou (Briscoe), eveneens werkloos en de zuipschuit van het dorp, vind het drietal per toeval een neergestort ondergesneeuwd vliegtuigje in het bos met daarin een dode piloot en 4.4mil aan cash. Na wat gekibbel besluiten ze de buit mee te nemen en met spenderen te wachten tot lente. Hun gedachtegang: tegen die tijd wordt het vluigtuigje gegarandeerd gevonden door de politie en hopen ze in het nieuws geen vermissing van het geld te horen. Klinkt als een simpel plan, maar wantrouwen en dommigheid gooien roet in het eten. Lou’s dronken gebabbel, Jacob’s onzekerheid en de inhaligheid van Hanks vrouw zorgen ervoor dat het eenvoudige plan op een bijzonder tragische manier ontspoord.

Door de besneeuwde landschappen en de thematiek wordt de link met Fargo al snel gemaakt, maar dat zou deze film ernstig tekort doen als simpele kopie. De immer verrassende Raimi leidt het verhaal met sterk acterende spelers, geleidelijk maar dwingend naar de climax. De botsende karakters zijn bijzonder goed uitgewerkt, vooral Paxton en Thornton spelen uitstekend. Thornton valt het meest op in een aandoenlijke rol met zijn warrige kapsel, gele tanden en hoornen bril, die gedurende de film een enorme en verrassende groei doormaakt. Het is vrijwel onmogelijk geen sympathie voor de broers te voelen en dat geeft het verloop van hun eenvoudige plan een bijzonder tragische dimensie. De soundtrack werd verzorgd door Danny Elfman.

Er waren Oscarnominaties voor Thornton en voor scenarist Scott Smith, die het scenario baseerde op zijn gelijknamige roman uit 1993.

Na denk ruim 25 jaar herzien op de uncut 4K versie van Scream Factory met Dolby Vision. Deze ziet er prachtig uit.
De originele titel was “Halloween Night”. Komt wat traag op gang, maar die finale als het eenmaal losgaat is mij altijd bijgebleven. Echt freaky shit! Acteerwerk is niet al te best, maar dat wordt goed gecompenseerd door de sterke special make-up & creature effects, naakte chicks en de te gekke muziek. Een mix van een aantal duistere (hard)rock nummers, met de creditsong “The Beast Inside” als favoriet.

vote posted

‘Er hangt bloed in de lucht. Ze weten dat we gewond zijn.’

Herzien op de nieuwe 4K Steelbook van Shout met Dolby Vision. Ook deze destijds nog in de bios mogen bewonderen, waar die best wat indruk maakte, ik ben deze film nooit vergeten.

Sterke survival thriller van Joe Carnahan, gebaseerd op het korte verhaal "Ghost Walker" van Ian MacKenzie Jeffers, die ook meeschreef aan het script. Centraal staat de vraag waar de menselijke overlevingsdrang vandaan komt, zelfs als er niets meer is om voor te leven.
Carnahan laat dat direct blijken uit de melancholische openingssequentie. We maken meteen kennis met hoofdpersoon John Ottway (Neeson), die door middel van een zwaarmoedige voice-over zijn gedachtegoed met ons deelt. Hij rouwt nog steeds over het verlies van zijn vrouw en is zelfs suïcidaal, zo wordt de kijker gestimuleerd om een intieme, persoonlijke band op te bouwen. Vanaf het begin geeft het doorleefde en karakteristiek gerimpelde gezicht van Neeson een emotionele sfeer. Door close-ups van zijn bedroefde gezicht lijkt de kijker bijna in zijn belevingswereld gezogen te worden.
Wanneer eenmaal het vliegtuig is gecrasht in een onherbergzaam gebied begint de strijd tussen de mens en de natuur, welke wordt belichaamd door de grijze wolven en de ijzige kou van Alaska. Ottway neemt met zijn ervaring als schutter het leiderschap tot zich van de zeven overlevenden. Een overlevingsstrijd begint waar de personages de gelegenheid krijgen om hun overlevingsdrang te laten gelden.

Blijf dit een sterke film vinden met een overtuigende Neeson, mooie soundtrack en prachtige shots van de genadeloze uitgestrekte sneeuwvlaktes. Deze werden voor authentiek op locatie gefilmd in het prachtige Smithers British Columbia, Canada. Verder een hoog tempo, waar nauwelijks een saai moment te bespeuren is.
Enkele hoogtepunten voor mij zijn de eerste nacht waar de glinsterende ogen opdoemen uit het duister, de scene met de boomstam in het water gevolgd door de smeekbede aan god. Tot slot een ijzersterk open einde, die de kijker achter laat met vragen die alleen met fantasie beantwoord kunnen worden. Mij raakte het in ieder geval.