Log

Standaard verhaal, met een ramp erbij in de Romeinse tijd net na Chr. Ongelooflijk hoe te midden van alle sores paarden en mensen blijven rennen en overleven, ondanks dat alles om hen heen instort. Vooral de finale was over the top. Desalniettemin komt de wreedheid van het Romeinse gezag goed naar voren en is Liefde de sterkste kracht temidden van al dit (natuur)geweld.

Intelligente thriller voor zijn tijd over 'the Spaniard's curse,. Het geheel is opgebouwd uit een aantal helaas wat ééndimensionale types, waarbij het draait om zien en doorzien gekoppeld aan toen ook al de media. Patterson en Wright zijn goed geplaatst in de toenmalige maatschappij. Beaumont is aangename verschijning.

Leuke simpele humor met knipoog naar western. Piñatabirthday is goed geplaatst in het simplisme waarmee de 'gang' wordt aangeduid. Blue shadows on the trail doet denken aan een song uit de vroegere Laurel and Hardy films. Al met al makkelijk wegkijkend met wat simpele doch vermakelijke amusante momenten, zoals het Duitse erekruis wat El Guapo voor zijn verjaardag krijgt. Ook de onzichtbare zwaardvechter icm de zingende struik slim bedacht. En de naam Ned Niederländer, toch elke keer weer moeilijk voor Amerikanen het verschil tussen Duits en Nederlands. Rebecca Underwood (Ferratti)draagt ook nog haar steentje bij in de finale.

vote changed, original voice was 3,5 stars

Als je de film Pay it Forward kent dan is dit de tegenhanger in negativiteit. Goed bedacht verhaal, waarbij een aantal van de 10 geboden voorbij komen gekoppeld aan de 7 zonden, doch ook enkele van de 7 deugden. Aangename opbouw tot aan de Finale toe. Walst en Shaw geven elkaar goed partij en Griffith kenmerkend als bankbediende.

Vlotte frans drama op ware gebeurtenissen gebaseerd. Bravo speelt een redelijke rol, zijn tegenspeelster Busato geeft goed partij. Het geheel komt wat vlak over, meer diepgang was prettig geweest en had de film goed gedaan. Al met al krappe voldoende, mede dankzij de escape en overvallen. Het inzicht van Busato op t eind ...had hij maar geluisterd.

Realisme neigende naar magisch realisme verpakt in een verhaal wat gaat over 'coveren' tot in het extreme, dit gekoppeld aan het menszijn met alle tekortkomingen. 'I scratch your back, if you scratchen mine' dekt de lading. Het eind waarin de hoofdpersoon zichzelf verliest mondt uit in de winst wat hij hij het meeste mist. Mooie plaatjes goed gecast.

Flinterdunne thriller met plotgaten, te weinig diepgang, te weinig actie, te weinig bloot, te weinig realisme...kortom maak een keuze als regisseur, dit is t op alle fronten net niet. 1 positieve opmerking De generatieoverdracht van psycho sociale stoornis wordt door Ladd en Heigl redelijk goed vormgegeven.

Voor zijn tijd knap gemaakt, gelet op decors, belichting, etc. Traag doch uitvoerige verfilming over het leven van Jezus. Von Sydow oogt af en toe sacraal en dat is knap. John Wayne op Golgotha in plat Amerikaans is wat minder. Savalas overtuigt. Het taalgebruik is de grote win indeze film, vereist aandacht. In de rij van films over Christus een must see. Jammer dat de 260 min. versie niet voor handen is. 3 75*

Abominabel. Nul humor.

Kaneshiro en Zhang als 2 geliefden in een continuüm van aantrekken en afstoten, dit gekoppeld aan vormen van oosterse krijgskunst maakt ditl tot een kleurrijk geheel welk geen moment verveelt. Kleurstellingen zijn een lustvoor het oog, in het bijzonder het bamboebos.. Doorleefd liefdesdrama .

Integere film over liefde en verlies, verlangen en wanhoop, frustratie en berusting. Zellwegger does it again, evenals Grant, zij acteren bij far iedereen op achterstand. De scène in het ziekenhuis spant de kroon daarin. De opening is puur Engels qua humor en brengt een brede glimlach, dit niveau zullen Amerikanen nooit halen. Het herhaaldelijk fulmineren met toewijding aan zelfspot is van hoog niveau. Sommige scènes zijn herkenning en dat is leuk, doch iets meer nieuws was welkom geweest. Grant die kinderen les geeft in het bereiden van een DB is subliem neergezet, evenals het optreden van de zoon van Bridget Jones. Beter dan deel 3.

vote posted

Goede inkijk in een stukje historie van het Britse Imperium. Schrijnend om te zien hoe een bevolking ooit vreedzaam met elkaar opstaat tegen elkaar. t Zoveelste conflict op geloofsniveau in de wereldgeschiedenis. Bonneville en Anderson leveren goede prestatie als Onderkoningskoppel. Het geheel wordt van voorzien van een liefdesaffaire aan de zijlijn die echter ook de impact heeft op beider levens. Uiteindelijk is politiek het belangrijkste ingrediënt ten koste van.... Ghandi in zijn kleine rol weet de kern het best te raken. Trouwens aanbevelenswaardig om hierna direct de film Ghandi te kijken.

Een misdaad in een misdaad, hoe het communistisch regime, het nazisme op zijn knieën dwingt en vervolgens is overgeleverd aan een dictator die nog erger is dan degene die ze in Berlijn versloegen. Moord bestaat niet in t paradijs, aldus 1 van de one liners. Niet in de gaten hebben dat ze zelf het slachtoffer zijn van hun eigen systeem. Film geeft goede inkijk hoe er wordt omgegaan met burgers die de overheid tartten. Hardy en Rapace zijn elkaars goede tegenspelers icm Kinneman die ook een naziuniform niet zou hebben misstaan. Het Stalinisme..pfff

Intellidrama, welke ontaardt in een simpeler verhaal. Vanuit de tijdgeest was er meer mogelijk geweest, gezien franse films uit dezelfde periode. Het geheel is nogal mat, alhoewel de film sterk opent. Trintignant speelt karaktervol doch te eenzijdig, hetzelfde geldt voor Lanoux. Pisier is een aangename verschijning. Jammer... wat verdieping had de film goed gedaan.

Wegcijferen. Waarom de wereld redden, als je jezelf niet wilt redden. Dat komt in deze film feilloos boven tafel, doch de rol van Eva in haar jeugd is alles bepalend. Zelfingenomenheid, vluchtgedrag, ontwijking ....koppel dit aan systemisch werk binnen de generaties en je kunt uren over deze film praten. Krachtige rol van Brit van Hoof en de Roo. Van Munck weergaloos als bemoeizuchtig typ in een slachtofferrol. Kenmerk: Als goedheid het nieuwe jij zou worden zal de wereld er een stuk beter gaan uitzien en durf keuzes te maken in het leven die je vooruit brengen. Muziek van Spinvis maakt t af.

vote posted

Klassieker

Te recht toe, recht aan met typisch Amerikaans heroisme, waar an sich niks mis mee is, doch hier over the top. De oneliners.. WE GOT TO GO en WHERE'S CONOR spannen de kroon. Visueel levert Petersen een mooi product af. Het origineel uit 1972 is wat beter gecast.

Kurt Russel's steel ducklin' Tarantino schiet mooi, tableshot filmposters, pizza, big red, etc.. Local sheriff solves case in 1 minute, but due to the law procedures.... Big + voor Bell in haar rol. Gevatte contradictie. Laisser tomber les filles ...

Kidman en Bernal zijn 2 exoten in het dorp Holland,.Wat de werkelijke achtergrond is van beiden blijft verborgen. Kidman speelt haar rol als echtgenote met psychosomatische klachten goed en vindt op haar school een man, Bernal, bij wie ze werkelijk fysieke aansluiting ervaart. De echte psychopaat laat zich makkelijk raden en dat maakt deze film te 'easy'. Aan de oppervlakte gebeurt er wat doch veel dieper dan dat gaat t niet. Verder het Hollandse gebeuren, ik keek er meewarig naar. Hill in kledij had wel zo in Volendam gekund, goed gecast. Krappe voldoende vanwege het statische spel wat Kidman en macFadyen laten zien. De Nijs 'het werd zomer' is perfect in het moment gezet, doch dat zal aan menig Amerikaan voorbij zijn gegaan.

Echte Tarantino met zwarte humor en excessieve gewelddadigheid. Walz en Foxx vormen een krachtig duo. De Caprio gaat helemaal los als plantageeigenaar. Freeman is de perfecte ja-knikker, perfect naast de stoel van De Caprio. Johnson met zijn gang hilarisch met de "maskersproblematiek" Het interessantste kenmerk: Eén "Europeaan" die de Amerikaanse maatschappij aan de kaak stelt met een "Afrikaan" aan zijn zijde.

Onvervalste Hollandse 70's film. Met veel bloot, vrouwonvriendelijkheid, doch ook een feministische impact, heftig centraal contact Breeveld. Vrijheid, blijheid, geen bh's - tegen de onderdrukking van de vrouw - en foute uitspraken die toen nog gewoon konden en gepareerd worden door de persoon in kwestie. Lois en Wrangler spijkerbroeken, t oude Amsterdam en ja de Vierdaagse van Nijmegen. Blaaser, Bluming, Kraaijkamp geven elkaar goed partij en Breeveld is verrassend als stille meeloper. Eindshot van Ruiter typeert de vrijheid in vrouwelijkheid en sexualiteit in die jaren. Tevens memorabel optreden van Vorry Konings in een typische 70's stijl. Verrassende plot met Jongewaard. Waar blijft de tijd.......... 3 25*