Opinions

Daar is hij dan de nieuwe Scream. Dit keer zonder horror icoon Wes Craven. R.I.P Wes. Zijn films worden gezien als Satirische horror (met een goed dosis komedie) die knipoog geeft naar het slasher-genre Deel één was jaren 80/90 horror slashers. Deel twee sequels, deel drie trilogies, deel vier remakes en dan de nieuwste deel deel Scream oftewel scream vijf draait om requels.Oja metafiction is bij deel vijf zwaarder dan ooit aanwezig met Stab acht die gewoon niet zoals de vorige delen zijn en al helemaal niet zoals het origineel. "don't f.ck with the original!"

Maar wat Zijn requels? "a hybrid of sequels and reboots. She specifically references films like the recent Halloween series and even the Star Wars sequel trilogy. They advance the franchise narrative without losing the original spirit of the series"

Gelijk maar met minpunten beginnen, de film mist het tempo van de eerste vier films en suspense is ook minder aanwezig dan de Craven films. Als je al kijkt naar zijn film Red Eye met zo'n korte speelduur weet hij een perfecte tempo en suspense van te maken met geweldige acteurs.

Er komen terugkerende personages die niet konden uitblijven maar dit keer weinig tot geen toevoeging hadden.Met name Gale(Cox) had jet niet dan een cameo moeten doen.Dewey en met name Sid viel het mee. Wel mooi wanneer Campbells perosnage weer terug naar Stu's huis gaat uit het orgineel/

Maar het word uitstekend goed gemaakt door uitstekend acteerwerk, brute doden die meer in beeld worden gebracht dan de eerdere delen. Net als alle andere delen zit het weer vol met pass eieren- en verwijzingen naar horror films. Heerlijk om ze te zien praten/discuteren over films waar ik van houdt.

Scream vijf is een uitstekende toevoeging waar Craven trots op zou zijn. Over tien jaar deel zes?

Buiten een traag begin zat ik geboeid te kijken. Je zou zeggen met de open locatie in New York minder suspense zal opleveren, integendeel is goed gebruik gemaakt van de omgeving en de extra's om dezelfde suspense aan te houden zoals in de eerdere delen.

Marvel verveelt nooit. Een wereld vol met personages die jouw aan het lachen maken kippenvel geven met fantasche actie scens, mooie wereld maar soms zien we een held te vaak verschijnen.weliswaar een nieuwe avontuur maar in een omgeving die we al meerdere malen hebben gezien. 

Shang -Chi and the legend of the Ten Rings was een breath of fresh air. Je komt je in een compleet new wereld terecht. Je ziet een paar cameos en verwijzingen van en over de gebeurtenisen in recente, oude marvel films maar het was heerlijk om deze wereld van martial arts, ringen en draken te.leren kennnen. De protagonisten zijn een heerlijk duo. Ze vullen elkaar heel goed aan en komen overtuigend over met heerlijke komedie. Personage ontwikkeling had wel wat beter gekund maar was niet storend genoeg om mij uit de film te brengen. Je geeft echt om de personages wat ik in tijden niet heb gedaan bij een marvel film. Dan absolute hoogtepunt van de film de vechtscenes zijn werkelijk adembenemend. De camera voering, is het beste wat ik in jaren heb gezien. Samen met de vecht stijlen en montage kan je geen genoeg krijgen van wat je op het scherm ziet. Nauwlijks knippen in de scenes geen shaky cam en wanneer de acteurs aan,het vechten zijn  word je meegenomen in de scenes wat weinig films kunnen. Derde acte is helaas niet zo heel goed als de eerste twee maar Shang Shi is absoluut 1 van de beste marvel films door de uitstekende regie van Destin Daniel Cretton en fantatisch cinematography van Bill The Matrix Pope.

Prima debut van YouTube film critic Chris Stuckman. Helemaal met het budget, twee miljoen.

Opening leek een Blair Witch te gaan worden maar toen opening credits kwamen was ik erg onder de indruk.

Uit een oogpunt van een beginnende filmmaker is het erg goed, low budget. Negeer je dat, dan is de film enorm voorspelbaar met heel veel dingen die we eerder hebben gezien. Maar dat stoorde mij nauwelijks.

Benieuwd wat hij hierna gaat doen.

John Woo de actie meester. Zonder hem was er gen bullet-time in The Matrix, geen dubbel handgeweren shoot-outs, waar Tarantino zijn inspiratie vandaan haalde. Hard Boiled, The Killer, A Better Tomorrow en Hard Target mijn persoonlijke favorieten. Zijn nieuwste; Silent Night teleurstelt niet. Geweldige actie en een uitstekende Joel Kinnaman. Daarnaast is het een ode aan de stille film. Het maakt de film speciaal. Enige minpunt is dat de film wat langer had mogen duren.

Ryan Coogler en horror gaat niet samen.

Sinners is dodelijk saai. Veel te lange personage ontwikkeling voor een Horror film. From dusk till dawn/The Thing hadden dit niet. Coogler houd niet van deze cult klassiekers en moet per se muziek en komedie erin gooien.

Wat Coogler had moeten doen is een korte introductie doen met de broers en de neef. Delroy Lindo vragen en de rest voor de boerderij feest. Je had een nagelbijtende kruising tussen the Thing en from Dusk Till Dawn kunnen doen. In plaats daarvan krijg je een film die zich ingraaft tot een saai misdaad drama, maar dan wel wakker wordt na 75 min.

De musical thema past gewoon niet in de horror genre. Snap niet waarom deze film zoveel lof krijgt.

Creepy zeer goed geregisseerde horror. Acteurs overtuigen en chemie tussen hoofdrolspelers is sterk. Mysterie is sterk aanwezig en houd je bezig tot het eind. Hier en daar voorspelbaar maar niks groots. Na PG Psycho Gorman & Wrong Turn weer een geslaagde horror in 2021!

Hele sterke, intense thriller/horror film die goed is opgebouwd. Je voelt je ongemakkelijk, er zitten momenten in de film, wat je niet verwacht dat zij dat zouden doen. Onverwachte keuzes in het verhaal waarbij je met verbazing zit te kijken.

De regisseur maakt goed gebruik van muziek, onder andere tijdens establishing shots om aan te geven dat ze in gevaar zijn. Het kruipt onder je huid.

Er word goed geacteerd. Zelf de Nederlanders weten overtuigend een familie neer te zetten. Ze zijn nieuwsgierig, de man is speelt het best, is heel intens en weet de kijker enorm ongemakkelijk te voelen.

Het is echt een film wat zou jij doen in die situatie. Er zaten een paar momenten in, waar ik mij aan irriteerde. Keuzes van de hoofdrolspelers waar ik dacht ''waarom doe je dit niet'' Maar nergens waar ik echt mee zat.

Er zit één moment in, waar tandenpoetsen in voorkomt. Wat een originele, claustrofobische, creepy scene.

Het geluid van iemand die met een tandenborstel tandenpoetst was nog nooit zo eng.

Opgegroeid met de Tobey films, deel twee mijn favoriet. Deel drie was een gedrocht en daar sta ik nog steeds achter. Vier spider-man films later (into the spider verse niet meegeteld) zijn we beland met de derde film van Tom Nederland. No Way Home is een hele emotionele film. Niet alleen de terugkeer vanToby, Andrew wat serieus kippenvel was en hun introducties zo goed geschreven en geregisseerd waren maar de dood van May dat hij eindigt in zijn eentje nadat hij vroeg aan Strange dat iedereen hem moest vergeten
Dat raakte mij en dat is ze geen happy einde in een marvel film zie je zelden De terugkeer van Alfred Molina en Willem Dafoe waren geweldig. Met name Dafoe als Norman Osborn is uitstekend. Zijn Goblin persoonlijkheid is gewoon top 3 marvel villians. De traditionele Marvel humeur is weer volop aanwezig maar weet niet altijd te overtuigen maar over het algemeen goed tot er goed. Dan de minpunten. De rol van Strange in de film was heel slecht geschreven. Zijn handelingen en keuzes die hij maakt, zou die nooit doen in vorige films. Sandman was een bad-guy teveel. Alleen aanwezig voor de special effects.. No Way Home is een emotionele spektakel maar het is absoluut niet de beste marvel film.

Ik had mijzelf voorbereid op iets unieks want Chris Rock of all people had een orgineel uniek idee voor een Saw film. Toen de titel werd aangekondigd "Spiral from the book of Saw:" was ik erg geintresseerd. Ik ben hoe dan ook een liefhebber van de franchise. Deel 1 is jeugdsentiment!

Na de bioscoop zaal uitgelopen dacht ik wat was hier orgineel en uniek aan? Ik heb mij zeker wel vermaakt maar dit was gewoon een normale Saw film met de sfeer van Se7en en Serpico. Rock acteert prima maar zijn dialogen werden op een gegeven moment irritant omdat hij steeds met onliners of quotes moest komen die af en toe grappig waren maar teveel werden. Sam Jackson als de Vader van Rock zat er gewoon voor de lol en wanneer hij vloekte was het grappig. Precies wat je tegenwoordig van hem verwacht. En dan is er Darren Lynn Bousman, de maker van Saw delen II, III en IV. Hij keert terug en dat had hij beter niet kunnen doen. De schokkend camerawerk scenes met traps, (die overigens cool zijn ontworpen) werken niet en de meeste scenes waren te gespannen ik miste rust in scenes. Lionsgate had een regisseur moeten inhuren met de honger om zijn eigen draai aan te geven met de Saw formule. Ben benieuwd hoe deel 10 word aangekondigd. Krijgen we net als Hellraiser 5 t/m 9 een soort Anthology films met Jigsaw copycats? Ik heb een zwak voor de Saw franchise maar laat Saw rusten, maar als je toch doorgaat laat dan In ieder geval doktor Gordon terugkeren..

Helemaal niet slecht. Snap de slechte ratings niet. Natuurlijk is het niet nieuw, het is een cash grab, ze willen een trilogie- maken, maar Rennie Harlin weet er een spannende film van te maken. De keuzes die de antagonisten maken zijn onverwacht, goed getimed suspense en schrik momenten met hele goede montage. Acteerwerk was niet best, maar ze deden niet veel domme acties, wat ik normaal wel verwacht. Prima horror, niks mis mee. Benieuwd wat ze met chapter twee gaan doen

Renny Harlin is gewoon uitstekend bezig. Chapter 1, was gewoon prima en deze ook. Natuurlijk het is niet perfect. Maar als je weet wat je gaat kijken, dan zijn de eerste twee chapters prima horror.

Dit deel is een slag better door de spannende achtervolgingen met als hoogtepunt een Evil Dead pov.

Harlin gooit er echt een paar leuke dingen in. Hoofdrolspeelster komt realistisch over. Haar paniek aanvallen is wat iedereen ook zou hebben. Ze vertrouwd niemand en dat deed ik ook niet. Het kan iedereen zijn achter de maskers.

Snap de haat echt niet. Misschien nadat chapter drie is uitgebracht dat de films meer waardering krijgen?

Strangers Chapter 1 en 2 zijn lichtjaren beter dan bijvoorbeeld Halloween kills and Ends.

Crazy Cage is zijn volle glorie. Verder heeft de film een behoorlijk voorspelbare verhaal en weet Kinnaman niet te overtuigen. Crazy Cage redt de film van een onvoldoende.