Opinions

Gisteren weer eens gezien en wat blijft het toch een fantastische film! Altman zet een schitterend, levensecht portret neer van de hoogtijdagen van de Nashville countryscene. Om dit te bereiken worden de levens van liefst 24 hoofdpersonen gedurende 5 dagen gevolgd wiens paden elkaar op allerlei manieren kruisen.

Een briljant doch zeer ambitieus concept, maar gelukkig is het een project dat Altman op het lijf is geschreven en weet hij er alles uit te halen wat erin zit. Voor het script stuurde hij iemand een week of 3 naar Nashville om een dagboek bij te houden. Dat dagboek werd de 'ruggengraat' van het script, waaraan hij zelf nog diverse verbindende elementen toevoegde om de samenhang te verhogen. Zijn typische chaotische stijl, waarbij hij lijkt te weigeren onze aandacht een specifieke kant op te sturen en in scènes vaak meerdere personages door elkaar laat praten, is waarschijnlijk voor velen het belangrijkste struikelblok richting volledige waardering van zijn werk. Maar juist met een cast van 24 hoofpersonen werkt het ontzettend goed, en als je er doorheen weet te prikken, zie je een prachtige, realistische microkosmos ontstaan, een blauwdruk van de Amerikaanse maatschappij en zeitgeist anno 1975.

Maar Nashville is meer dan dat. Het is een film van schone schijn en de daaronder schuilgaande tragiek van een samenleving die lijdt onder haar oppervlakkige normen en waarden. Van vrijwel alle personages krijgen we enkele van hun slechtste kanten te zien, van womanizer Tom (prachtige scène is dat toch, waarin hij I'm easy zingt en zo'n vijf vrouwen allemaal denken dat het voor haar bedoeld is ) tot de geldbeluste, leugenachtige marketeer John Triplette en van de behaagzieke Sueleen (Die zich in één van de meest tragische scènes verlaagt tot een ordinaire stripact) tot de stuck-up BBC-reporter Opal (Hoe ze Norman, de chauffeur van Tom, Bill en Mary, mid-sentence afbreekt met "Sorry, maar ik praat uit principe niet met personeel" is exemplarisch).

Het spel van de cast is verbluffend. Eigenlijk geen rotte appels, het komt allemaal geweldig over. De liedjes die we horen zijn overigens allemaal geschreven door de acteurs die het zingen trouwens, en zoals Altman zelf zei, was het niet zijn bedoeling om te kijken naar de kwaliteit van het materiaal, omdat er in het echt nu eenmaal ook meer slechte muziek uit Nashville komt dan goede.

De R1-dvd is trouwens van prima kwaliteit, en bevat een prima interview met Altman over de film en voornamelijk de cast, plus een zeer interessante commentaartrack, ook van Altman zelf, waarin hij talloze grappige en inzichtvolle wetenswaardigheden over de film met ons deelt.

Zelden gezien dat filmmakers zichzelf en hun product zó niet serieus nemen. En gelukkig maar, want dat is de enige manier waarop dit kan werken. Heerlijke botte lol, ik heb genoten. Ongeveer on par met Turbo wat mij betreft.

Mijn God, wat een verschrikkelijke misbaksel is dit, zeg. Tuurlijk, het ziet er allemaal prachtig uit hoor, maar voordat je zoveel tijd en geld in zo'n film gaat steken is het misschien handig om te zorgen voor een verhaal dat iets minder weg heeft van een lunchpakketje vol afgelikte boterhammen. Het verhaal is er echt één zoals jongens en meisjes op de basisschool die neerpennen voor een schrijfopdracht. De clichés vliegen je om de oren en de plotwendingen zijn ofwel belachelijk, ofwel ontzettend voorspelbaar. Dit alles is nog tot daar aan toe, maar het grootste probleem is toch wel de complete afwezigheid van humor, in een film die verder continu de indruk wekt een komedie te willen zijn. Tel daarbij op een van alle creativiteit gespeende score met liedjes die de titel 'liedje' eigenlijk niet eens waard zijn en je binnen 5 seconden al aan het gapen brengen, en je hebt een flutfilm van formaat te pakken. 1,5* voor de fraaie animatie en de korte speelduur (godzijdank).

Wat een schitterende film weer! Na La strada heeft Fellini me weer eens een keer van begin tot eind weten te boeien. Masina is echt groots, wat een actrice om van te houden. Enige minpunt aan de film vond ik de ongeloofwaardige ontmaskering van Oscar. Een wel heel berekenende en sluwe misdadiger moet dat zijn, om zover tevoren zulk een roof te plannen. En bovendien een wel heel begenadigd acteur (zelden zo'n dolverliefde kerel gezien). Dat zit me toch een beetje dwars, daarom net geen 5/5.