Opinions

Ik heb de serie gekeken met gemiddeld zo'n 2 weken tussen iedere aflevering. En dat is prima bevallen. Zo krijgt de serie de tijd om bij je onder de huid te kruipen, zeg maar.

Dan over de serie zelf: wat een kroonjuweel! De subtitel is 'Eine Deutsche Chronik' en veel passender had die niet kunnen zijn. Op weergaloze wijze weet Reitz 63 jaar turbulente Duitse geschiedenis in vrijwel al haar facetten naadloos te verweven met de alledaagse beslommeringen van een kleine, nuchtere plattelandsgemeenschap. En dit alles met een allesziend oog voor detail, waardoor de serie zo geweldig authentiek en waarheidsgetrouw overkomt. Een serie van grote historische waarde dus, maar tevens één van grote, verstilde schoonheid. En dat vind ik echt ont-zet-tend knap gedaan van Reitz.

Prachtig om te zien hoe Schabbach, waar 'in honderd jaar niks was veranderd', toch langzaam maar zeker mee wordt gesleurd in de niet aflatende 'vooruitgang' van de maatschappij. En wat een fantastische personages worden ons voorgeschoteld: de mooie, vlijtige Maria, Katharina met haar heerlijke 'gezonde boerenverstand' ("Een badkuip met een gat erin?! Moet die jongen daar nou over leren? Wat een onzin!" ), de vrijgezelle bemoeial Glasisch, Eduard met zijn aanstekelijke levensvreugde, de altijd glimlachende Lucie met haar behaagzucht en onbevredigbare verlangen om hogerop te komen, de in zichzelf gekeerde vader des huizes Mathias, het strebertje Wilfried, de altijd bekvechtende broers Anton en Ernst, de egocentrische schreeuwlelijk Wiegand, het slimme, kunstzinnige buitenbeentje Hermann, etc.

We zien in Heimat hoe niets hetzelfde blijft, alles en iedereen aan verandering onderhevig is, hoe tijden veranderen. Veel meer dan een verhaal over een bepaalde gemeenschap in een bepaalde streek in een bepaalde tijd, is Heimat een universele beschouwing op de 'conditio humana'. Klinkt misschien wat gezwollen, maar beter kan ik het niet verwoorden eigenlijk.