Opinions

Misschien laat ik me wat gaan in m'n euforie, maar wat een heerlijke, keiharde actiefilm is dit zeg!

Waar ik bij de vorige 2 grote hollywoodblockbusters (*kuch* Age of Ultron *kuch* Furious 7) na zo'n anderhalf uur m'n aandacht wat begon de verliezen, heb ik hier continu met een grijns op m'n gezicht gezeten. Het geheim zit 'm in het simplisme. Geen geforceerde romantiek, drama of van de hak op de tak springend verhaal dat eigenlijk totaal niet boeit, maar gewoon non stop brute actie! Heerlijk! Voor nu krijgt die van mij een 4,5. Misschien dat dit nog een halve punt zakt als m'n enthousiasme wat weg zakt, maar voorlopig is dit cijfer naar mijn mening dik verdiend!

Tot hier ben ik het met je eens, waarin we verschillen is dat de film mij wel tot het einde bleef boeien en dat ik Hereditary enorm sterk vond. Waar ik me bij die film wel volledig liet meevoeren door de onheilspellende sfeer en het bizarre einde uitstekend vond passen bij de rest van de film slaat Aster de plank hier, qua ‘horror’, behoorlijk mis. Ik kon er niet in meegaan. Wat het extra jammer maakt dat de film zo uit de bocht vliegt is dat het eerste uur nagenoeg perfect is. De spanningsopbouw is inderdaad uitstekend en dat nare gevoel in m’n onderbuik deed me dus weer terug denken naar zijn debuut van vorig jaar. Maar naar mate we dichter bij het einde kwamen werd het allemaal steeds absurder en had ik, in tegenstelling tot bij Hereditary, moeite om het nog serieus te nemen. De spanning was bij de climax voor mij volledig weg. Het gekke is dat ik ondanks die teleurstelling wel continu geboeid heb zitten kijken.

De film is overigens nog een stuk minder toegankelijk dan zijn voorganger en ik kon het het Pathé publiek dit keer ook bijna niet kwalijk nemen dat ze af en toe hun lach niet konden inhouden. Ik zeg bijna, want het blijft toch een ergenis. Wat ik wel verrassend vond is dat niemand voortijdig de zaal verliet, en dat omschrijft mijn gevoel eigenlijk perfect. Ik weet namelijk niet zo goed wat ik van de film moet vinden en kan er dan ook nog geen cijfer aan verbinden. Wat ik wel weet is dat ik me eigenlijk geen moment heb verveeld en de gehele speelduur geïntrigeerd heb zitten kijken. Alleen denk ik niet persé op de manier waarop Aster voor ogen had. Ik had namelijk verwacht dat Midsommar me op het gebied van horror net zo’n gevoel kon geven als zijn debuut, maar helaas weet de film die verwachtingen die in het eerste uur worden geschept niet in te lossen.

Het zou goed kunnen dat de film me bij een herziening beter bevalt, omdat ik er dan met een totaal andere verwachting instap. Er zitten een aantal brute scenes in maar de film is voor een aanzienlijk deel opvallend luchtig en de humor was op momenten ook best wel geslaagd. De grootste lof die ik de film voor nu kan geven is dat ik ruim 2 uur na het verlaten van de bioscoop nog steeds met de film in m’n gedachten rond loop. Ik ben er alleen nog niet helemaal uit of dit in positieve of negatieve zin is.

Daarin ben je dus in de minderheid. De meest spectaculaire scène uit Ghost Protocol was voor mij die klim op de Burj Khalifa, deze film heeft er zo uit mijn hoofd zeker 5 die daar dubbel en dwars overheen gaan. Ik vond de score en de manier waar op die gebruikt werd ook fantastisch. De opbouw naar de volgende actiescène werd regelmatig alleen ondersteund door de muziek, wat de spanning alleen maar hoger opvoerde. Je hoeft op die momenten niet te weten wat er precies gezegd word omdat je dit zelf wel ongeveer kan invullen, de beelden zeggen genoeg. Het deed me denken aan de films van Nolan en dan vooral TDKR.

Puur naar entertainment gekeken was dit voor mij de beste film van het jaar, en ik zie niet zo snel welke daar nog overheen kan gaan.

Na Ghost Protocol ook deze opnieuw bekeken en het blijft voor mij de beste uit de reeks. De actie is weer uitstekend met de opera scène als hoogtepunt. Minpunten zijn de inwisselbare badguy en het plot dat niet wil beklijven, maar dat is voor mij in deze serie van ondergeschikt belang. Het zijn heerlijke actiefilms en ik kan dan ook niet wachten op Fallout.

Na de trailer van deze film gezien te hebben was m'n interesse niet gewekt. Toen ik er later achter kwam dat deze geregisseerd was door de persoon die ook achter take shelter zat, toch maar besloten om 'm een kans te geven, aangezien ik dat echt een fantastische film vindt.

Eerste gevoel bleek toch te kloppen, film kon me nauwelijks boeien. Aan het begin was ik nog wel benieuwd wie deze 'mud' nou precies was, maar helaas werd dit mysterie al snel opgelost. Naar mijn idee hadden ze dit niet zo snel al moeten prijsgeven. Rest van de film verliep traag, zoals verwacht, maar waarbij in eerder genoemde take shelter de dialogen en het verloop van het verhaal me wel bleef boeien, was dat bij deze niet het geval.

Jammer, toch 2.5 sterren voor het prima achterwerk, en de mooie beelden.