Opinions

Deze film bewijst dat het einde van een film, de film kan maken of juist kan breken. In de horrorfilm Mama, verkloot het einde de hele film, wat ik zeer spijtig vind.

De sfeer is beklemmend, het verhaal is origineel. De soundtrack zijn bijzonder mooi. Het is duidelijk te merken dat Del Toro heeft meegedragen aan deze op zich goede horrorverhaal. Ik ga niks spoilen! Hier en daar waren er toch dingen die anders verliepen, zodat ik bijna continue geboeid was. Heerlijk vond ik het zoals ik me verschool achter mijn jas, denkend: ’Doe die deur niet open! Doe het nou niet!!’ Classic one.

Opmerkelijk vond ik het om Jessica Chastain hier te zien als een Rock chick, die het beste van de situatie probeert te maken. Ik denk dat iemand anders beter zou passen als rock chick, daar het feit dat ze mij een beetje te oud lijkt voor deze rol, en het zwarte haar vond ik haar ook niet staan. Zoals ik gewend ben van haar, weet ze de rol toch goed neer te zetten door middel van haar sterke acteerprestatie.

Tot zover dus alleen maar positieve kritiek. Maar wat toch wel erg belangrijk is in een horror film is de eigenlijke horror figuur. Deze is, vanaf het moment dat de figuur eigenlijk een echte vorm begint aan te nemen in de laatste half uur/drie kwartier van de film: niet geslaagd. Het ziet er niet uit. Het is niet eng. Het leek meer op een fantasie figuur (Del toro!) Daarmee wordt de ontknoping, wat leidt tot de climax, waarna het eind volgt: niet leuk. Het voelde nep aan. Ik ergerde me er zo aan, omdat de aanloop gedurende de hele film gewoon zo goed was! En het einde gewoon niet voldeed aan het niveau van de rest van de film.

Vandaar dat ik nu niet kan zeggen dat dit een horror film is die mee kan tellen in de categorie Sinister, maar wel in de categorie fantasie verhaal .

De aftiteling had wel weer een erg mooie soundtrack, waardoor ik dacht: wat is er nou misgegaan op het eind? Stomme zet. Mijn eindcijfer daalt van een 7 naar een 6.

3*

Wat een knapperd is Superman dit keer.

Na het zien van de trailers, ging ik heel sceptisch de bioscoop in. Resultaat: ik kwam er aardig verrast uit.

Je wordt doodgegooid met actiescènes. De één na de ander. Ik ben met mijn neefje van 12 geweest en die heeft lopen smullen hoor. 'Don't threaten my mother!!'

Ik was ook met 3 zussen van me, en ook zij hebben genoten. Henry Cavill is een lust voor het oog. Hij heeft weliswaar rouge op, maar man o man, wat een lekker ding! Zijn lichaam was ook zeker niet verkeerd! Ik vind het erg leuk om te zien dat Superman dit keer geen sukkel is, maar gewoon een man, die issues heeft. Trying to find his identity and stuff.

Het optreden van Russel Crowe, was wel ok. Wel irritant dat hij steeds overal 'geupload' werd wat erg onwaarschijnlijk lijkt. Het verhaal van de ouders in het begin vind ik erg uitgebreid gedaan. Weet niet of dit nodig was. maar ok, het is afterall een 'reboot.'

Er klopt heel veel niet in vergelijking met de comics, heb ik begrepen van fans. Ze zijn geërgerd door deze reboot. Maar ik heb me prima vermaakt. Juist omdat ik niet wist wat me te wachten stond en ik totaal niks van de film verwachtte.

Amy Adams vond ik maar irritant. Ik weet niet waarom zij ineens overal aan meedeed. Ik dacht, 'go back to your office!' Ik wachtte continu op het epische kusmoment, maar het kwam maar niet. Er was in feite niks episch aan deze hele film, behalve de nieuwe outfit van Superman die geen rood broekje aan had dit keer!

Daarom zie ik het ook niet als een echte Superman film, maar meer als een gewone Actiefilm.
En daar, voldoet deze film wel aan, met veel geweld en een redelijke schurk. (die me soms aan Chucky deed denken op de manier waarop hij schreeuwde).

De camera was af en toe rommelig. Ik vond het ook bizar om te zien dat tijdens de vechtscènes de halve stad wordt gesloopt, toe maar. Het is toch Superman zijn taak om de mensen juist te beschermen?

3* voor een vermakelijke actiefilm, waar je verstand voor op nul moet.

If you damage my girls... I damage your boys.

Ik heb genoten van deze film! De film leek bijna een B-film, door de dialogen en het belabberde acteerwerk van velen, màar door de sterrencast die weer wel geweldig acteert en levert, en de geweldige smeuïge gore scènes vond ik dit tot echt een goede film. Er wordt weliswaar gebruik gemaakt van CGI bloed, maar dat mag niet deren.

Lang geleden dat ik een Chinese vechtfilm heb gezien waarbij ze vliegen in de lucht. Old scool! Leuk ook vond ik de 'Brass Body.' Lekker je verbeelding erbij gebruiken.

Russel Crowe vertolkt zijn rol gewéldig. De echte baas is toch echt Lucy Liu. Wat een voorbeeld vrouw! RZA was een stuk minder. Zijn voiceover vond ik slecht en zijn acteer werk ook.

De hele yin-yan wat terug komt bij de Gemini vechtscène vond ik erg mooi gedaan. Zelfs de positie waarin de man en vrouw dood liggen was yin-yan!

De filosofie van de Boedhha wat RZA geleerd heeft, vond ik ook mooi om te zien. De hoog leraar leek op master Pai Mei van Kill Bill. Dat RZA daarmee zijn nieuwe armen mee weet te bewegen nou ok, vooruit.

Het verhaal op zich vond ik eerst een beetje ingewikkeld. Gelukkig leidt de hele film naar een mega grote eind battle, waar alles samenkomt.

Omdat ik het op momenten toch bijna een B film vond geef ik het maar 3*. Het had de potentie echter om een betere film te kunnen zijn.

Ik heb me bij deze film wel geamuseerd bij het zien van de krampachtige en sullige maar doch lieve pogingen van Steve Zahn om Jennifer Aniston voor zich te winnen.

Jennifer Aniston als Sue Claussen is emotioneel fucked up en daardoor niet toegankelijk voor Mike. Wanneer Jango (Woody Harrelson) in het spel komt wordt het wat interessanter. James Hiroyuki Liao als Al vond ik leuk maar wel erg standaard.

Ik moest wel even op mijn onderlip bijten toen de altijd aardige Mike ineens uitbarstte uit woede en verdriet in zijn kelder. Prima acteer werk.

Niet een film waar je veel van hoeft te verwachten. Leuk voor een keer.

Kleine 3*

The Master gaat over leermeester Lancaster Dodd (Philip Seymour Hoffman), die Freddie (Joaquin Phoenix) onder hoede neemt. Hij probeert met zijn experimenten over zijn levensfilosofie, Freddie te ‘genezen’ van zijn alcoholverslaving. Ik denk dat hij Freddie ziet als zijn proefpersoon. Hij wilt Freddie zo graag redden, omdat hij het idee heeft dat, als hij Freddie niet eens kan redden, wie kan hij dan wel redden? Wat is dan het nut van zijn hele theorie/filosofie? Omgekeerd kijk Freddie heel erg op naar zijn Master en doet hij bijna alles voor hem. Ze delen een speciale band.

Ik vond het op momenten best moeilijk om naar de film te kijken, omdat sommige scènes me gewoon een afschuwelijk gevoel gaven. Freddie, maakt de ene schandelijke scène na de andere met zijn alcoholverslaving. De film laat mij toch doen afvragen, waar Freddie het intellect vandaan haalt om zijn speciale drankjes in elkaar te mixen. Hij is wel erg scheikundig voor een alcoholist.

Ik heb heel erg mijn best gedaan om de filosofie van Lancaster Dodd te begrijpen. In sommige standpunten kon ik me wel vinden en begreep ik het enigszins. Het leek een beetje op de filosofie van The Secret. Anderzijds vond ik de manier waarop hij het overbracht op mensen, flauwekul. Mijn conclusie is dat de man gewoon de leider van een sekte is. Zijn poging om er een nudisten feest van te maken met een grote orgie is gelukkig mislukt.

Daar hebben we Amy Adams als Peggy Dodd voor te danken. Haar acteerprestatie hier heeft mij zeer prettig verrast.

Omdat de hele filosofie van The Master niet helemaal bij mij overkomt, en omdat ik met geknepen ogen keek naar Freddie die zich de afgrond in boord, geef ik het maar 3*. I just didn’t bought it.

Ik vind Les Misérables echt een hele mooie film. Ik ken de vorige versies niet en ik ken de musical ook niet, dus ik stapte er blanco in.

Allereerst de castleden.

Man o man, wat heb ik me het eerste half uur geërgerd aan het kattengejank van Anne Hathaway. Gelukkig kunnen we snel afscheid van haar nemen.

Wie had gedacht dat Russell Crowe (Javert), zo een prachtige Opera stem heeft?

Hugh Jackman als Jean Valjean, heeft me nog wel het meest verbaasd. Hij acteert de sterren van de Hemel in Les Misérables. Zijn beste werk, vind ik persoonlijk. Ik kreeg het gevoel alsof zijn hele carrière naar dit punt leidde, and he nailed it.

Sacha Baron Cohen en Helena Bonham Carter waren echt heel leuk samen als Mr. and Madame Thénardier. Ze vulden elkaar aan op hun eigen malle manier.

Amanda Seyfried (Cosette) en Eddie Redmayne (Marius) hadden een ontzettend gepassioneerde chemie samen, en wat zongen ze toch prachtig! Super romantisch!

Verder naar het verhaal nu. Het verhaal, die zit rots vast.
Jean Valjean en Javert, hebben onderling zo een complexe verstandhouding. De twee draaien hun hele leven rond elkaar heen. Ik vind de jongens van het verzet, de échte helden van de hele film. Met name het kleine jongetje Gavroche (Daniel Huttlestone).

Het mooie einde sluit de musical/film heel netjes af en laat mij met een gerust gevoel achter.

Les Misérables krijgt van mij een Solid Seven. Based on performances of the super cast, het script, de uitwerking et La Revolution!

3,5*

Keiharde, medogenloze, brute actie. Het is bijna onwerkelijk hoezeer ik continu op het puntje van mijn stoel zat van de spanning.

Loved the Bollywood-touch, alhoewel dat veel beter kon. Het was weer zo stereotype allemaal;

Loved the bitchfight scene. Lekker hard;

En Tom cruise ging natuurlijk Helemaal los.

Rating: Vette 4*

Ik heb me best vermaakt. Al is het alleen maar vanwege Jamie Campbell Bower. Wat een schatje!

Ik vind deze film een leuker verhaal hebben dan de Twilight trilogie. Goed, het was hier en daar over de top, duurde te lang, was rommelig, had rare keerpunten. (was er nou iemand homo?) and so on, maar alles is beter dan de krampachtige Edward en Bella in Twilight.

Ik kreeg bij deze film een beetje het gevoel van de Underworld films: duister, gothic, rock muziek. Ik houd er wel van.

Jonathan Meyers valt ook zeer goed op zijn plek in zijn rol als Valentine.

Ik denk dat de boeken maar eens ga lezen en ben zelfs benieuwd naar de sequel.

3*

Weet niet zo goed wat er van te denken. De film bestaat uit losse verhalen, die elk erg merkwaardig zijn.

Ik vond niet één verhaal er echt uitspatten. Er waren te vaak awkward momenten, die grappig moeten voorstellen, maar ik kan me niet vinden in deze humor. Zo open minded ben ik niet. Misschien hebben ze het iets te ver gepushed? Ik vraag me af hoe de super cast terug kijkt op deze film.

Mostly, I enjoyed Christopher Mintz-Plasse.

2*