Opinions

De prachtige, blauwe strandwereld aan het begin is een lust voor het oog en ook de hoofdrolspelers zijn een verademing wanneer je ze vergelijkt met de testosteronnies die doorgaans in dit soort producties opduiken. Voor de rest verzandt de film in een volstrekt warrig, veel te snel verteld verhaal waar je je van gaat afvragen of de schrijvers zelf wel wisten waar het over ging en zelfs of er überhaupt wel een regisseur aanwezig was. De lichtvoetige alle-leeftijden-tendens zorgt dat je nergens echt bang wordt van slechterik of gevaar en ook de gebruikelijke shoot outs maken geen indruk.

Eigenlijk zou ik wel een film willen zien die zich helemaal in die blauwe wereld afspeelt. Die wereld aan het begin maakt de film voor mij iig de moeite waard en ook het gegeven van een species dat vergeeft ipv bombardeert is heerlijk verfrissend. Dat de overige 80% van de film weer vol zit met geschiet zegt vast wat over ons als niet vergevende species.

Trage, claustrofobische en voorspelbare feel-bad movie voor als je in de viruscrisis zo verveeld bent, dat het je om het even is om je 97 minuten lang opgesloten te voelen.

Onverwacht sterk spook-drama, zoals het nog maar weinig wordt gemaakt: klassiek, ingetogen, sfeervol, rustig verteld, zonder schrikeffecten of rigide horror. Prachtig verhaal, gestileerde cameravoering en eersteklas acteerwerk van Emelia 'Khaleesi' Clarke en een ravissante 'Heathcliff' Marton Csokas maken Voice from the Stone zeer de moeite waard.