Opinions

Spoken moeten zich doorgaans aanpassen aan de cinematografische hypes van het moment en het is dan ook een zeldzaam feestje wanneer de cinematografie zich eens aan het spook aanpast.

Met oog voor detail veroorzaakt Oz Perkins met zijn cameravoering en montage precies die atmosfeer van dikke, zwarte stroop waarin spoken graag gedijen. Actrice Ruth Wilson voelt zich in die atmosfeer als een vis in het water en draagt de film met verve maar uiteindelijk zijn het vooral beeld en geluid die de hoofdrol spelen in deze uitstekende film voor de liefhebbers van het klassieke spook.

Misdaad-drama over een undercover agent. De film voegt weinig aan het genre toe maar is goed voor 113 minuten vermaak. Het scenario is onderhoudend en realistisch (ipv grotesk) en het feit dat de held een mens van vlees en bloed is (ipv een anabole vechtmachine) maakt de film extra spannend.

Jammer dat ik me aan het begin liet leiden door de kritieken (de gebruikelijke zure stukjes uit het superieure NRC) want dat was nergens voor nodig geweest. Prima film die op dramatische wijze een liefdesverhaal vertelt. En ach Mozart, tsja Mozart, wie durft te beweren dat hij weet wat voor figuur Mozart is geweest? De film presenteert een eigenzinnige montage-taal, zowel waar het de registratie van de muziek als die van het verhaal zelf betreft. Crossfades groeperen hardcutted scènes. Het gevolg is dat het verhaal op veel punten niet door dialoog maar door beelden wordt verteld. Erg fijn. Zeker als je van die pruikenshit houdt, zoals ik.

Brave, zoutloze film gemaakt vanuit de religieuze doctrine die de bijbel letterlijk neemt en God voorstelt als een mannelijk persoon. De makers doen er nog eens een schepje bovenop door hem te presenteren als een saaie, karakterloze en humorloze huisvader in pak. Grote thema's worden kort behandeld maar Gods antwoorden geven niet de indruk dat hij weet waar hij het over heeft. 'Natuurlijk is er vrije wil! En iedereen weet dat het bestaat! Kijk maar naar het fundament van de rechtstaat, dat is helemaal gebaseerd op vrije wil!' Het blijkt dat we hier niet met een esoterisch wezen te maken hebben als metafoor voor een subjectief beleefde werkelijkheid maar met de onvervalste USA God van recht en orde. 'God' lanceert vervolgens de ene na de andere opmerking die er blijk van geeft hoe weinig de katholieke kerk eigenlijk van de bijbel begrepen heeft. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Wat de film echter nog het meest valt aan te rekenen is het feit dat er nergens enig licht wordt geworpen op de thema's waar de hoofdrolspeler mee worstelt. De oorlog in Iran noch de relatiescrisis wordt door enig christelijk inzicht verlicht of verduidelijkt. Al met al is 'An interview with God' een saaie film die gelovigen nergens met enig inzicht tegemoet komt. Als je echt iets over verlossing wil weten kun je je beter in Eckhart Tolle of in Advaita verdiepen.

Amen