Opinions

Het begin is wat onsamenhangend, maar halverwege worden de verhaallijnen echt duidelijk en vormt er zich een mooi verhaal over de liefdesperikelen van een Brit en een Amerikaanse.
Maar er is meer. De hele sfeer in Amerika wordt onder de loep genomen in dit verhaal. Prudence is lesbisch, jongeren weigeren dienst, jongeren droppen out college, drugs en rock'n-roll, het verzet tegen de Vietnamoorlog groeit. De tegencultuur groeit, maar de vredesbewegingen blijken niet zo vredelievend als iedereen denkt.

Dit verhaal speelt zich af tegen de muziek van The Beatles. Nummers voor de film zijn opnieuw opgenomen en ingezongen door de castleden. Een van de castleden is Dana Fuchs, een vrouw die zowel in de film als in het echte leven aan een muzikale carrière werkt (en wat een strot heeft die vrouw, zeg!).

Naast dat de muziek van The Beatles is, zit de film ook vol Beatle-verwijzingen.
De hoofdpersoon heet Jude (Hey Jude) en een van zijn vrienden heet Max (voluit Maxwell: Maxwell's Silver Hammer). Er is een Prudence (Dear Prudence), een Lucy (Lucy In The Sky With Diamonds) et cetera.
Als Prudence het appartement van Sadie (Sexy Sadie) binnenkomt en er wordt gevraagd waar ze vandaan komt, zegt Jude: "She came in through the bathroom window". Een duidelijke verwijzing naar het gelijknamige lied.
Ik kan nog uren doorgaan. Bottom line: het is leuk om Beatle-references te ontdekken in deze film.

Verder spelen Bono (U2) en Joe Cocker ook een gastrol in deze film. Ik vind hem absoluut het kijken waard.

Toch heel anders dan het boek.
Ik heb het boek twee keer gelezen, en ik heb nooit gedacht dat Frits homoseksueel of psychotisch zou zijn. Slechts 'een beetje anders'. In de film komt dat wel heel sterk naar voren.
de film heb ik vanavond gezien.

Natuurlijk is het niet een heel ander verhaal: ze blijven wel bij de essentie van het verhaal, alleen richten ze het op een andere manier in.
'Scenes' uit het boek komen bijvoorbeeld niet voor in de film. Andere scenes, zoals met de suikerlepel en de bessen-appel komen wel zowel in de film als in het boek voor.
Ook de dromen zijn heel anders, en het voorstel zijn ervaringen met zijn ouders[/spoilers] op te schrijven zit geloof ik ook niet in het boek.

Wat ík dacht dat de essentie was van het boek ("Het gaat erover dat Frits zich stoort aan zijn ouders, maar uiteindelijk wel gewoon van ze houdt"), vond ik in de film een beetje een bijzaak gemaakt worden. In het boek komt de hele seksualiteit dan weer nauwelijks tot niet aan de orde.

De film vind ik wel een stuk aangrijpender dan het boek en zelfs wat toegankelijker,
hoewel het me een ontzettend vage film lijkt als je het boek niet hebt gelezen.
Wat ik aan de ene kant jammer vind, is dat Frits zijn 'gedrag' niet verklaard wordt. Aan de andere kant gebeurt dat in het boek ook niet en daardoor kun je jezelf wel meer identificeren met Frits omdat je je eigen ervaring invult, in plaats van dat je een set ervaringen voorgeschoteld krijgt.

Ik kon goed meeleven met de personages.
Wat ik wel een minpunt vind, is dat je Frits zijn gedachtes niet zo meekrijgt.
In het boek vond ik juist de manier waarop hij dacht heel interessant.
Het allerlaatste shot vond ik ook een beetje té dramatisch.
Om positief te eindigen: het was bij vlagen echt behoorlijk grappig ook!