Opinions

The man from earth kan ik nauwelijks zien als een film. Waarschijnlijk omdat in deze film weinig andere dingen gebeurde dan een gesprek in een kamer. Wat dat betreft had zo'n verhaal niet per se in een speelfilm gegoten hoeven worden.

Het verhaal is origineel maar op sommige momenten niet goed geacteerd. Verder heeft het verhaal wat slechte puntjes en wordt er geen echt filosofisch punt gemaakt. Behalve dan dat de makers wilden onderstrepen dat geloven ook echt geloven is. en dat is niet echt nieuw

overigens had hij met zijn talenkennis mensen wel moeten kunnen verbazen.

Zojuist mogen genieten van deze kalme en beheerste film.
Persoonlijk heb ik veel waardering voor deze film, de Coen broers weten ook in deze film weer precies de juiste sfeer te zetten die past bij het scenario.

Desondanks snap ik wel dat mensen de film laag beoordelen. De beschrijving van de film maakt vermelding van het genre misdaad. Echter, gangbare misdaadfilms zijn veel sneller, dus als je daarop wacht kom je bedrogen uit. Om die reden zou ik het meer als alleen een drama beschouwen. Maar hoewel ik begrijp dat de film niet je genre is, verdient deze film geen lage beoordeling, daarvoor is de film te goed uitgedacht.

Wat me opvalt is dat de film repetitief is, namelijk het schema hoop en mislukking volgen elkaar telkens op gedurende de film.
[Denk aan(kans voor stomerij, -> de beste man verdwijnt)(de rechtszaak kan gewonnen worden -> doris hangt zichzelf op)(Birdie kan een carrière maken in de muziek - > ze heeft geen talent)(de deuren van de gevangenis staan open - >het is slechts een droom). Iemand met meer uitleg hierover?

Al met al, geen aanrader voor de ongeduldige filmliefhebbers!

Gadver-de-damme zeg wat slecht!
Van vrienden hoorde ik goede verhalen over de marathon dus besloot hem maar eens te gaan kijken. Helaas kon de film mij niet bekoren. Het beste van de film vond ik nog het filmwerk.

De film begint al met de verjaardag in mineurstemming, waarna je hoopt dat het snel wat vrolijker zal worden. Maar nee, driekwart van de film blijft die grafstemming hangen, onnodig wat mij betreft, want het dient geen enkel doel.

Daarna in de garage ontspint het plot zich verder en leren we de personages verder kennen.
Uiteraard speelt er weer een 'nieuwe Nederlander' mee zoals het betaamt in Nederlandse producties alla schnitzelparadijs etc. Wat dit keer wel verassend is, is dat men van de politiek correctheid afstapt, verfrissend. Hoe we vervolgens komen te weten dat er een schuld is en hoe de sponsor wordt gevonden is echt belachelijk. Ik realiseer me dat het een film is, maar sorry hoor, er zijn 10.000 mensen die een marathon lopen, zo'n prestatie is echt geen 40.000 euro waard. Maar goed, zonder dat geen film dus dat nemen we maar voor lief.

Het acteerwerk vond ik erg wisselend, maar niet storend. De marathon wordt als komedie aangeprezen, maar echte leuke grappen ben ik de hele film niet tegengekomen. Af en toe zijn die scheldkannonades wel grappig, maar hilarisch wordt het nergens. De leukste grappen zitten al in de trailer van een paar minuten en dat zegt al genoeg.

Verder naar het einde toe stoort het me dat ze met een dode nog over de finish gaan. Jongens dit is niet grappig, dit een serieuze sponsor zal dit niet accepteren en het is zelfs weerzinwekkend.

1.000 mensen kunnen geen ongelijk hebben, maar ik ga hem niet aanraden.

Matchstick men is geen slecht gekozen titel voor deze misdaadfilm. Ik denk dat het aantal opgestoken sigaretten bijna evenveel is als de speelduur. Ondanks de wat saaie insteek in het begin van de film, verloor ik toch nergens de aandacht. En dat is nog best een opsteker, want voor de rest zat er weinig spanning in deze film. Maar ook als drama kwam de film voor mij niet goed uit de verf. Als neuroot waren er te veel clichés in het gedrag, welke eigenlijk te makkelijk waren.

Desondanks was het einde wel verrassend, dus toch 2,5*

Verwacht niet meer dan actie en moord als je deze film gaat kijken.

alles was voorspelbaar, zelfs de plottwist op het einde kan worden voorspeld.

Wat ik wel een positief puntje vond, waren de goede kledingkeuzes, mooie huizen en mooie omgevingen. maar goed, daar kijk je meestal films niet voor.

Mooi verhaal over de hoogte- en dieptepunten van een 'gewone' Italiaanse familie, die meteen ook (onbedoeld wellicht) de ziel blootlegt van de italiaan. Wat ik niet begreep was waarom Matteo depressief was. Dit is hij pas gekomen na zijn examen en na georgia.

Jammer dat de speelduur zo lang is, dit had wel enigzins korter gemogen.

Het mooiste van de film zijn de tranentrekkermomenten. Zelden weten films je zo te raken.

bellisimo!

Leuke kennismaking met films afkomstig uit Indonesië.

De film was aangenaam om te kijken op enkele minpuntjes waar ik me aan ergerde na.

Zoals het te veel ge'inshallah en gesalaam aleikum geroep.

Verder voegde een aantal vechtscenes weinig toe, een aantal eruitknippen had de overgebleven vechtscenes indrukwekkender gemaakt. Verder vroeg ik me ook af of de eindbazen:P per se wit moesten zijn. zo creeër je natuurlijk wel een beetje een gemeenschappelijke vijand.

Het einde was zeer dramatisch en sprak me ondanks de ontbrekende originaliteit toch aan.

Er had zeker meer ingezeten, maar leuk genoeg om gewoon aan te zetten.

Eerder heb ik van Jeunet al wat films gezien, waarvan amelie en delicatessen voor mij hier positief uitsprongen. Met dezelfde verwachtingen ben ik aan micmacs begonnen. Helaas werden deze hoge verwachtingen niet waargemaakt.

Ik verwachtte op basis van eerdere films een onvoorspelbaar voortkabbelend verhaal, komisch en absurdistische scenes en een compleet kloppende sfeer.

In micmacs is alleen het laatste element waargemaakt.

Het verhaal is uiterst voorspelbaar en daardoor slaapverwekkend.

In komisch en absurd opzicht verbleekt micmacs bij delicatessen.

Het enige wat voor mij waargemaakt werd was de sfeer. De sfeer paste goed bij het verhaal en werd tot in de kleinste details en door de hele film doorgevoerd. Dat is denk ik echt HET talent van Jeunet.

Wat ook een tegenvaller is, is dat er een politieke boodschap in deze film zit.

En het vervelende is is dat die booschap niet vernieuwend is maar wel obvious door de film heen verwerkt is.

Ik raad micmacs af om te gaan kijken, maar verwijs graag door naar Delicatessen!