Opinions

Een film over hardlopen. Op papier klonk dit voor mij erg interessant, omdat hardlopen één van mijn hobby's is.

De beginscene waarin een stel mensen in witte kleding langs een strand rennen, begeleid door de muziek van Vangelis, is werkelijk prachtig. Een veelbelovend begin, maar jammergenoeg is dit het hoogtepunt van de film.

Ironisch is dat deze film, die over hardlopen/rennen gaat, nogal traag is. Daarnaast kreeg ik geen binding met de hoofdpersonages. Je hebt Eric Liddell, iemand die hevig in God gelooft en hem wilt eren door te rennen op de Olympische Spelen, om zo een medaille te winnen. De scenes waar hij in voorkomt bevatten veelal dialogen over God en zijn trouw aan hem. Ik vond dit personage niet interessant omdat het geneuzel over God mij niet kon boeien.

De andere hoofdpersoon, Harold Abrahams, is een Jood die rent vanwege de vooroordelen die veel mensen over Joden hebben. Hij wilt (net als Liddell) dolgraag een medaille winnen op de Olympische Spelen, maar hij komt er achter dan hij niet snel genoeg rent. Hiervoor krijg hij hulp van een trainer, die hem helpt sneller te rennen. De scenes waarin Abrahams getraind wordt zijn fraai in beeld gebracht en ondersteund door goede muziek (wederom van Vangelis). Daarnaast heeft Abrahams vaak dialogen met zijn vrouw. Zij vindt dat hij teveel aandacht besteed aan het rennen en niet aan haar.

Dan komen de Olympische Spelen. Abrahams doet mee aan de 100 meter sprint en Liddell doet mee aan de 400 meter sprint. Zoals zo vaak in sportfilms winnen de hoofdpersonages, en ook hier is dat het geval. Dit is ook de reden dat ik geen fan ben van sportfilms in het algemeen (uitzondering daargelaten, zoals Rocky en The Wrestler).

Slecht kan ik Chariots Of Fire niet noemen, maar er zijn daarnaast weinig positieve dingen over te melden. De scenes waarin gerend wordt zijn mooi gefilmd en daarnaast is de muziek goed, maar daarnaast verloopt de film erg traag en kreeg ik geen binding met de personages. Waarom dit de Oscar voor de beste film won is mij een raadsel.

Ik heb gisteren A Clockwork Orange voor het eerst gezien, en ik vind hem geweldig. Geweldige sfeer, geweldig gefilmd, geweldig kleurgebruik, geweldig gebruik van klassieke muziek, geweldig verhaal, geweldige moraal... Kortom, dit is zeker één van de beste en uniekste films die ik heb gezien en eentje die een grote indruk op mij heeft achtergelaten.