Opinions

Ik ga hierin volledig mee met Eline.

Kan onmogelijk een onvoldoende geven voor deze film, maar echt goed wordt 'ie nergens.

Dat spookvrouwtje, het acteerwerk en het camerawerk redden de film nog net. Jammer, ik had er meer van verwacht.

Lekker slecht en daardoor verveelde het niet, maar nergens is enige kwaliteit te bespeuren.

Het valt mij op dat Se7en door met name de jongere leden laag beoordeeld wordt. Waarom?

Onze generatie is natuurlijk de laatste paar jaar erg verwend met programma's als CSI en natuurlijk onder andere de SAW films. Op het eerste gezicht is Se7en misschien niet zo boeiend, we've seen it all before..

Maar kijk eens verder.. bekijk de film nog een keer. Wat je dan hopelijk op gaat vallen is dat Se7en vrijwel perfect in elkaar steekt. De sfeer is beklemmend vanaf seconde 1, het verhaal is tot in de puntjes uitgewerkt en klopt (dat is iets dat je tegenwoordig niet vaak meer ziet), het acteerwerk is subliem, de soundtrack fantastisch (zeker aan het eind), de dialogen zijn goed doordacht en blijven je bij.
Om maar even een voorbeeld te geven:
David Mills: Wait, I thought all you did was kill innocent people.
John Doe: Innocent? Is that supposed to be funny? An obese man... a disgusting man who could barely stand up; a man who if you saw him on the street, you'd point him out to your friends so that they could join you in mocking him; a man, who if you saw him while you were eating, you wouldn't be able to finish your meal. After him, I picked the lawyer and I know you both must have been secretly thanking me for that one. This is a man who dedicated his life to making money by lying with every breath that he could muster to keeping murderers and rapists on the streets!
A woman... so ugly on the inside she couldn't bear to go on living if she couldn't be beautiful on the outside. A drug dealer, a drug dealing pederast, actually! And let's not forget the disease-spreading whore! Only in a world this shitty could you even try to say these were innocent people and keep a straight face. But that's the point. We see a deadly sin on every street corner, in every home, and we tolerate it. We tolerate it because it's common, it's trivial. We tolerate it morning, noon, and night. Well, not anymore. I'm setting the example. .

En dan is er nog de slotscène die deze film onvergetelijk maakt. Je kan zeggen dat je het allemaal al aan zag komen (wat ik betwijfel, al zal je misschien een vermoeden hebben gehad). Niet alleen het plot maar zeker het acteerwerk in deze scène is van ongekende hoogte.

Se7en laat je achter met iets om over na te denken.

Dus vergeet even alle soortgelijke films die na Se7en gemaakt zijn en bekijk deze film voor wat hij is: een waar meesterwerk!

Ik vond The Shining altijd een erg goede film, maar sinds ik het boek heb gelezen is dit toch wel veranderd. Een hoop dingen die erg belangrijk zijn in het boek, komen niet terug in de film.

Zo vind ik dat de hoofdpersonages te weinig uitgediept worden. 10 minuten extra aan film had dit kunnen verhelpen.

Natuurlijk blijft het een enorm goede film. De spanning is vrijwel continu aanwezig en Jack Nicholson zet zijn personage op bloedstollende wijze neer.

Het eerste deel van de film was erg boeiend, maar toen de danswedstrijd zo'n prominente rol ging spelen had het geheel meer weg van een slechte grap. Moeten we dit echt geloven? Het beledigt m'n intelligentie.

Toch 2,5* voor het eerste deel.

You have part of my attention. You have the minimum amount.

The Social Network. Een film waarvan het plot me niet aansprak. “Waar heeft Fincher zich nu weer in gestort?” vroeg ik me af. De interesse was er niet, maar aangezien het de keuze was voor een meeting ben ik er met weinig verwachtingen heen gegaan.
De eerste keer dat ik The Social Network zag was ik niet overdonderd. Goede film, leuk om te weten wat er zich in Zuckerberg’s leventje heeft afgespeeld (of in ieder geval Fincher’s versie daarvan), maar niet een film die ik snel nog eens zou willen zien. Bijna ongemerkt bleef The Social Network in mijn hoofd rondspoken en ben hem dan ook een tweede keer in de bioscoop gaan kijken. De twijfels die ik had na de eerste kijkbeurt waren in één klap weg. Maar wat is er nu zo goed aan deze film?

Het genre wordt hier gesteld als drama/ komedie. Hier kan ik me aardig in vinden, maar verwacht zeker geen platte onderbroekenlol. De humor is niet overduidelijk en vooral slim te noemen.

Het script is briljant. Snelle dialogen, slimme opmerkingen die stof tot nadenken geven. Wat we al wisten van Fincher (o.a. door Se7en en Fight Club) is dat hij altijd een fantastische sfeer weet te creëren. In The Social Network bewijst hij dat hij hier nog steeds een meester in is. De belichting in combinatie met het camerawerk en de editing werkt perfect. Vanaf scène één wordt duidelijk dat je naar kwaliteit zit te kijken. Het gevoel voor detail van David Fincher is bijzonder te noemen en zorgt voor een realistische uitstraling. Het is niet moeilijk om je te verplaatsen in de personages. Ook het acteerwerk speelt hier een grote rol in.

Het acteerwerk is geweldig goed en dat met minder bekende acteurs (waar we ongetwijfeld nog meer van gaan horen).
Justin Timberlake als acteur. “Wat een grap”, dacht ik. Maar verrek, hij speelt de rol van Sean Parker verbluffend goed. Wat wou ik die kerel een klap verkopen! Vies, smerig ventje. En dat was nou precies de bedoeling. Chapeau!
Ik stond voornamelijk versteld van Andrew Garfield in de rol van Eduardo Saverin. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar wat een performance zet hij daar weg! Voornamelijk de emotionele scènes zijn voortreffelijk gespeeld (met als hoogtepunt het moment waarop hij erachter komt dat hij uit het bedrijf gezet is).
De echte ster van de film is natuurlijk Jesse Eisenberg. Het is hem gelukt om van Zuckerberg een intrigerend personage te maken. Is hij nou een klootzak of gewoon aardig contactgestoord? Een mij niet bekende reviewer heeft het een tijd geleden perfect verwoord: “This movie made me want to egg Mark Zuckerberg’s house and then help him clean up” Eisenberg is geknipt voor de rol. Hulde aan deze grote, kleine man die hard op weg is om één van de beste acteurs van zijn generatie te worden.
Bijna zou ik de dubbelrol van Armie Hammer vergeten. Je merkt nauwelijks dat het een dubbelrol is en dat is te danken aan het acteerwerk en de briljante editing.

De twee uren die deze film duurt vliegen voorbij. Er zijn geen onnodige scènes te bespeuren, scènes die op het eerste gezicht misschien onnodig lijken zijn juist essentieel voor de sfeer. .

De finishing touch is de muziek. Trent Reznor (Mr. Nine Inch Nails) heeft samen met Atticus Ross een prachtige soundtrack gemaakt. Het is muziek die je niet bij zo’n soort film zou verwachten, maar tegelijkertijd past het er weer enorm goed bij. Ook zonder de film is de soundtrack zeker de moeite om te luisteren. Ik luister er al weken naar.

Heeft The Social Network dan helemaal geen minpunten? Jawel, een kleintje. De aftitelingsong past totaal niet bij de film en haalt je er in één klap uit. Fincher zal er wel een reden voor gehad hebben, maar voor mij werkt het niet.

Ondanks deze lap tekst heb ik eigenlijk geen woorden voor hoe goed ik deze film vind.
The Social Network is een ware lust voor liefhebbers van cinematografie, dialogen en filmmuziek.


5* voor deze prachtige creatie, waarmee Fincher nu een derde keer in mijn top 10 staat.

Bij deze dan:

Vanwege de goede kritieken op deze film heb ik gisteren besloten om er maar voor te gaan. De titel is goed gekozen, ik werd erg sombre van Sombre. In de meeste gevallen is dit een goed teken bij mij, maar in dit geval niet. Ik word nogal somber als ik bedenk wat ik in die 112 minuten allemaal had kunnen doen! Uit het raam staren bijvoorbeeld, of de maden in de vuilnisbak tellen.

De film komt erg traag op gang. Zo rond de 45ste minuut lijkt het interessant te gaan worden, maar dat wordt het niet. Vanaf de 50ste minuut heb ik zowat constant op de teller gekeken. Schiet op! Laat wat gebeuren! Nog 60 minuten! Nog 59 minuten! Maar nee. Het enige goede gevoel dat ik van deze film kreeg was toen ik 'm afzette en de DVD door de kamer smeet.

En waarom? Om te beginnen stoorde ik me verschrikkelijk aan het camerawerk. Af en toe zag je niet wat er gaande was. Het was vooral schokkerig en vaag. De muziek was in het begin het enige wat mij nog kon bekoren, maar helaas verdween die al snel en was het wachten tot er eindelijk wat geluid kwam in al die stilte.

Het acteerwerk was in orde, maar het kon me eigenlijk niet boeien. Het lukte niet om enige connectie met de hoofdpersonen te krijgen. Wat kan mij het schelen wat er met ze gebeurt.

De film was wel constant. Er gebeurde de hele tijd niks.

Wat heb ik moeite moeten doen om 'm niet af te zetten. De ervaring was voor mij te vergelijken met Eraserhead. En dat is niet positief.

Wat mij betreft is deze film het nog niet waard om te downloaden en er een schijfje van 20 cent aan te verspillen.

Ik houd het maar bij voorspelbare, voorgekauwde Hollywood meuk want dit is blijkbaar echt niet mijn ding.

0,5*

Steel City deed mij cinematografisch gezien direct denken aan 21 Grams. Helaas haalt deze film het nergens bij dat niveau, maar desalniettemin is dit zeker geen slechte film.

De inleiding lijkt erg lang te duren en het is dan ook niet duidelijk welke kant de regisseur op wil gaan. Je hoopt dan ook op het moment dat 'het afgrijselijke geheim' aan het licht komt. Dat geheim is bij lange na niet zo afgrijselijk als in deze synopsis voorgesteld wordt wat nogal tegen valt, aangezien dat is waar je zo'n beetje naartoe leeft in deze film.

Wat deze film wel sterk maakt zijn de weergave van de onderlinge relaties, het acteerwerk en de on-Amerikaanse setting. Dit mag dan een drama zijn, maar verwacht niet getrakteerd te worden op heftig ruziënde familieleden, overmatig gehuil en geweld.

Steel City doet erg realistisch aan en daar scoort hij op. Hoewel het verhaal niet erg boeiend is, verveelt de film nergens.

Overall een aardig vakkundig in elkaar gezette film die nergens bijzonder is, maar ook zeker niet slecht.

3*

Eindigt ontzettend mooi, maar de weg ernaartoe kabbelt maar een beetje voort. Uiteraard ontzettend goed acteerwerk van Cillian Murphy.

Ik had graag gezien dat de film een half uurtje langer geduurd had, om de personages van de jongens beter uit te diepen, zodat je meer connectie met ze hebt. Toch wel de moeite waard om 1,5 uur voor opzij te zetten.

3*

Prachtige docu over het wel en wee van Jackie Stewart in de F1. De docu focust vooral op verlies in plaats van winst, en man, wat heeft deze man veel gewonnen. Maar ook ontzettend veel vrienden verloren. Vooral bij de dood van Roger Williamson en François Cevert kreeg ik tranen in mijn ogen.

Deze man heeft eigenhandig een ontwikkeling in gang gezet waardoor ik in mijn leven "slechts" twee coureurs heb zien overlijden, in plaats van wat er tientallen hadden kunnen zijn. En daar heb ik hem dan ook hartelijk voor bedankt toen ik hem ontmoette op Goodwood Festival Of Speed in hetzelfde jaar dat deze documentaire uitkwam.

4,5*

Het had niet veel gescheeld of ik was me fysiek ziek gaan voelen. Gelukkig werd 'daarna' de vaart geminderd zodat er ruimte was om bij te komen. Erg hard en confronterend.

Hoewel Uwe Boll niet altijd even gewaardeerd wordt weet hij regelmatig een snaar bij me te raken. Eerst met Rampage, daarna met Darfur en nu met Stoic waarvan de laatste de meeste indruk heeft gemaakt. Nooit heb ik me zo gevoeld tijdens het kijken van een film.

Naast alles wat er op het scherm gebeurt qua viezigheid is er veel aandacht besteed aan de cinematografie. Alles is op elkaar afgestemd. Grijze kleding, grijze muren, grijze filter, belichting. Hierdoor wordt alle aandacht getrokken naar wat zich afspeelt tussen de gevangenen. De verhoringen zijn ook erg mooi in beeld gebracht.

Dit is geen prettige film om te kijken en als je een lekker wegkijk-filmpje wil kan je deze beter laten liggen. Verder kan ik 'm alleen maar aanraden, want dit is een erg bijzonder werkje.

4*

Een prachtige verfilming van een waargebeurd verhaal over een jonge vrouw die ter dood veroordeeld wordt.

De film bouwt rustig op, maar wekt direct de interesse. Je aandacht wordt goed vastgehouden mede door het goede acteerwerk.

Een minpunt is dat de titel van de film weinig aan de verbeelding overlaat. Niets wat in de film gebeurt is een verrassing, maar desondanks word je regelmatig gechoqueerd door met name de houding van de mannen in de gemeenschap.

Het is makkelijk om je in te leven in Soraya en gedurende de film hoop je dat de filmtitel niet bewaarheid wordt, maar natuurlijk wordt het dat wel.

De steniging-scene waar veel kritiek op is geweest wordt uitgerekt tot zo'n 20 (!) minuten en is fantastisch/ gruwelijk in beeld gebracht.

Het einde is ernstig Hollywood, maar als dit laat zien wat er daadwerkelijk gebeurd is valt er weinig op aan te merken.

The Stoning of Soraya M. laat je met een verschrikkelijk gevoel van onrechtvaardigheid achter die nog wel een tijd blijft hangen.

Je hebt niet naar een film gekeken, je hebt naar de realiteit gekeken. En zodra je je dit realiseert komt de klap des te harder aan.

Ik zou deze film de volle mep geven, maar helaas is mij een grote misser opgevallen. De gebruikelijke praktijk in Iran is dat de mannen bij een steniging tot hun middel begraven zijn (net als Soraya dus). De vrouwen daarentegen worden tot hun nek begraven, omdat de stenen ervoor kunnen zorgen dat kleding scheurt en daardoor borsten ontbloot worden. Het kan natuurlijk zijn dat in dit specifieke geval de vrouw wel tot haar middel begraven werd, maar dit laat ik even in het midden.

Eindoordeel: 4,5*

De synopsis klinkt interessanter dan de film daadwerkelijk is.

Er wordt weinig ingegaan op het leven en vooral de dood van Mary Swann. De hele film draait eigenlijk meer om Rose Hindmarsh, een alleenstaande vrouw die door velen als vreemd gezien wordt. Vreemd is ze ook wel een beetje.

Swann doet erg denken aan de oude woensdagavond-films van RTL4. Die films vond ik aardig vermakelijk, maar deze film valt erg tegen. Het verhaal kabbelt maar een beetje voort en bereikt nergens een hoogtepunt. Over het acteerwerk ben ik daarentegen wel erg te spreken. Ook het camerawerk is degelijk. Swann verveelde nergens echt, daarom 2*.