Opinions

Het is een aardige simple film.

Ik vind de film geen remake, en zo moet je hem ook niet kijken denk ik, want als je dat wel doet dan kom je van een koude kermis thuis, want deze film komt niet eens in de buurt van het orgineel. Al komen er wel wat aspecten in voor van het orgineel toch staat deze film er vrij los van.

Het verhaal is simpel en de sfeer blijft heel de tijd hetzelfde, er zit een beetje humor in, een beetje drama en een beetje liefde.

Dat beetje komt telkens niet tot zijn recht, waarom? Geen idee de film weet gewoon niet wat hij wil. De climax is ook uiterst teleurstellend.

Acteer werk is redelijk tot goed. Je ziet dat de kleine Smith het talent van zijn vader heeft, maar hij komt absoluut niet sympathiek over. Chan speelt zoals altijd en je weet wat je van hem kan verwachten.

2.5 sterren omdat er mooie beelden in zitten en het toch wel vermakelijk is om hem te zien, maar absoluut geen hoog vlieger. Ik zou zeggen huur hem een keertje en kijk hem lekker onderuitgezakt op de bank want bioscoopwaardig vind ik hem niet.

Dit is toch gewoon een heerlijke actie film als vanouds. Het decor van Japan is geweldig. Lekker vlotte film die nergens inzakt. Enige minpuntje was de super lelijke auto achtervolging. Die leek meer op een PlayStation 1 race spel qua graphics

Kick Ass is verrassend, ik had er hele hoge verwachtingen van en meestal is dat niet goed. Bij Kick Ass pakte dit anders uit. De film voldeed aan al mijn verwachtingen en was misschien nog wel beter.

In een tijd als deze is het moeilijk om iets vernieuwends of verrassend te maken en daarom alleen al verdient Kick Ass veel lof. Maar ook de acterus en die emotie die getoond worden zijn super. Cage heeft de lachers op zijn hand, en dit is misschien wel zijn beste rol tot nu toe. Johnson is ook een talent wat we in de gaten moeten gaan houden, want acteren kan deze beste jongen wel.

kortom een fascinerende film die bruut, grappig, vernieuwd is en waar emoties getoond worden, een echte aanrader, al moet ik wel zeggen dat ik Shoot em Up beter vond

The Killer Inside Me

Wat een droge, en vooral saaie vertoning. De film kwam in de sneak, anders had ik hem nooit gekeken, want ik kan sowieso die wannabe acteur Casey Affleck niet uitstaan met zijn ijzige stemmetje. Zo ook in deze film laat hij zien dat hij er weer niks van bakt.

Een politie agent neukt met vrouwen en slaat ze vervolgens kapot. Dit is zijn hobby denk ik, enige motivatie voor zijn daden zie je niet. Een flashback dat hij zijn moeder slaat moet dit allemaal goed maken, en dat is zijn zogenaamde reden. Oké zo kan je natuurlijk ook een film maken. Terug naar de film Affleck speelt die politie agent, en hij doet er alles aan om te zorgen dat hij niet gepakt wordt. Dit doet hij door zijn snode planeetjes goed te plannen, tenminste dat denkt hij want uiteindelijk valt hij door de mand. Op het begin slaat hij Jessica Alba en daarna hebben ze seks ook al iets waarvan ik dacht oké leuk om te zien. Vervolgens gaat de relatie door en daarna slaat hij Alba helemaal verrot zonder enige reden. Ik snapte ook zijn motivatie echt niet en dat werd me heel de film door niet duidelijk.

Het verhaal is de grootste valkuil, want het is slecht uitgewerkt en de film duurt te lang. Hadden ze dit beter uitgewerkt en in 90 minuten vertelt was het nog enigszins boeiend en niet slaapverwekkend. Helaas was dit niet het geval, en ik zat echt uit te kijken naar het einde. Op een gegeven moment denk je ook wel dat Alba nog leeft, want hoe moeten ze er anders een einde aan breien, het einde sloeg trouwens nergens op, waarom zou hij Alba neerstekken voor al die agenten beetje vreemd.

Casey Affleck blijft een verschrikkelijke vent en daar kan hij niks aan doen maar please stop met films maken. Alleen zijn stem is al een marteling voor je oren. Kate Hudson speelt eens iets anders dan in haar reeks komedies, het gaat haar opzicht best goed af, maar een echt oordeel kan je niet vellen, want daar heeft ze te weinig speeltijd voor, iets wat ik eigenlijk best jammer vind. Jessica Alba speelt een hoer, maar hoe kan je nou een overtuigende hoer spelen zonder iets te laten zien, beetje jammer want daardoor is alle geloofwaardigheid er af. Ze voegt veder trouwens ook geen zak toe aan heel de film. Het enige wat ze doet is lief lachen en in elkaar gemept worden, niet echt een rol die je graag op je cv wil lijkt mij maar ja. De enige die ik echt heel goed vond spelen was Elias Koteas. Hij zet zijn rol met charisma neer en elke keer als hij in beeld komt bloeit de film op, jammer dat ook zijn rol maar kort is.

Een project waar best iets leuks uit kon worden gehaald, want de potentie is zeker aanwezig, maar Michael Winterbottom en Affleck bakken er niks van. De film is helaas te vaag en te langdradig om er echt iets uit te halen. Wat over blijft is een langdradige saaie film die nergens iets nieuws of iets schokkends doet zoals aangegeven was.

The Killer (2024) – John Woo’s Teloorgang

Als groot liefhebber van het actiegenre en bewonderaar van John Woo’s vroege werk voelde ik me verplicht om The Killer te bekijken. Maar eerlijk gezegd: na afloop vroeg ik me af of ik dezelfde film had gezien als de reacties die er hier lovend over schrijven. Waar is Woo’s mojo gebleven?

Silent Night was al twijfelachtig en maar net voldoende, maar The Killer bewijst helaas dat het misschien tijd is voor Woo om met pensioen te gaan of op zijn minst één laatste poging te wagen met oude kompaan Jean-Claude Van Damme, in een nostalgische throwback.

De film is namelijk gewoon… saai. Langdradig. Traag. De kenmerkende slow-motion die Woo vroeger meesterlijk inzette, beperkt zich hier tot bizarre momenten, zoals een vrouw in een rolstoel die in slow motion door Zee wordt geduwd. Wie dacht dat dát een goed idee was? De actie, ooit het paradepaardje van Woo, is vlak en inspiratieloos. Ik kan zo tien B-films opnoemen die spannender, beter gechoreografeerd en simpelweg vermakelijker zijn.

Nathalie Emmanuel is als hoofdrolspeelster ronduit miscast. Ze mist elke vorm van overtuiging als koelbloedige killer en draagt weinig bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal. Alsof dat niet genoeg was, werkt de soundtrack eerder op de zenuwen dan dat het de spanning verhoogt irritant en opdringerig.

Kortom: dit is een van de slechtste films die ik in jaren heb gezien, en dat juist van een regisseur die ik ooit enorm hoog had zitten. Een pijnlijke teleurstelling voor iedereen die met liefde terugdenkt aan Woo’s gloriedagen.

Zal ik eens even gaan vertellen waarom hij slecht is want scores zoals drie sterren kunnen echt niet mensen.

Ten eerste alles gaat veel te snel het stel Kutcher en Heigl is opeens verliefd, oke daar kan ik me nog enigzins iets bij voorstellen maar dan.

Is Heigl nou echt zo lomp of wil ze gewoon niet zien dat ze getrouwd is met een geheim agent.

Dan het verhaal het is allemaal zo flauw, ik kan best een romkom waarderen kijk maar naar mijn stemmen maar deze film sloeg bij mij toch echt in het verkeerde keelgat. Het is net een kinder film, moeten wij het allemaal leuk vinden dat opeens alle vrienden bad guys zijn echt totaal ongeloofelijk en het voegt gewoon geen zak toe alleen maar min punten en ergenis kom op dit vinden volwassene toch niet grappig meer of is mijn humor zo kieskeurig.

Het gekibbel en de uiteindelijke breuk en de hereniging slaat ook nergens op en gaat wel heel snel allemaal daarbij acteerd Heigl niet goed ze ziet er alleen maar leuk uit en Kutcher kan de film niet redden want het verhaal is onwijs slecht wtf waarom heeft hij dit geproduceerd. Het gemiddelde bioscoop publiek is wel over dit soort hap slik weg flauwe films heen althans ik wel.

Dan de ontknoping, opeens is alles weer goed echt zo dom.

De kleine blonde dood.

Antonie Kamerling in topvorm wordt beweerd. Na zijn dood wordt natuurlijk alles van de beste man gehypt en dat is jammer want om eerlijk te zijn zo’n goede acteur was het niet. In de kleine blonde dood laat hij wel zien dat hij potentie heeft als acteur. Maar echt op top niveau zat hij niet. Wellicht dat dat ook ligt aan het rommelige script en de waardeloze regie. Toch redt Kamerling zich nog redelijk goed uit deze situatie, en maakt hij de film nog enigszins boeiend.

Het is een drama hoe kan het ook anders, want wij Nederlanders kunnen alleen maar drama’s en komedie maken. Kamerling is als kind opgevoed door een vader die laten we zeggen niet altijd het beste met hem voorhad. Later in de film zien we een volwassen rebel schopper die door een ongelukje vader is geworden waar hij eigenlijk niks om geeft, maar hoe veder de film vordert hoe hechter de band wordt met zijn zoon. Kamerling speelt een echte fuck up en alles loopt dan ook in het honderd.

Ik heb van Van de Velde alleen Wit Licht gezien, en van die film klopte al geen zak, dat kwam natuurlijk ook door het belabberde acteerwerk van Borsato en het Rambo achtige einde werkte me op de lachspieren. Maar een grote fout was ook de slechte regie van Van der Velde, wat een talentloze man, zelfs ik zou dat beter kunnen doen. Ik ga de films niet verglijken maar ik zie wel duidelijk overeenkomsten. De film springt namelijk van de hak op de tak en zonder duidelijke motivatie of inleiding gebeuren er dingen waarvan je denkt wtf hoe dit zo. Beide films hebben een einde wat nergens op slaat en beide films bevatten belabberde acteurs. Al moet ik zeggen dat Kamerling ten opzichte van Borsato een verademing is die jongen had zeer zeker potentie.

Er zijn ook zeker wel dingen goed aan deze film. De omstandigheden van rebel schopper Kamerling zijn vermakelijk in beeld gebracht, en het kijkt lekker weg alleen is de film wel iets te langdradig waardoor je af en toe zucht van ja nu kan hij weer veder. Alle acteurs zijn bagger slecht behalve Kamerling en laat hij nou toevallig de titel rol spelen dus dat kwam goed uit. De band die Kamerling met zijn zoon krijgt is ook best mooi, en ook de muziek is uiterst geschikt in de film, maar toch werken de tegens iets meer dan de voors vandaar 2,5 ster

Cruise schitterd gelukkig weer en dat laat hij in deze film zien. Hij heeft zichbaar veel plezier in zijn werk en dat brengt deze film ten goede.

Een heerlijke zomer blockbuster die gericht is op vermaak. Deze taak vervult de film, zelfs boven verwachting. Er zitten leuke grappen in, gave achtervolgingen, leuke oneliners, vette actie scenes een mooie vrouw, en een geinig verhaaltje.

De juiste formule voor een heerlijk bioscoop avontuur en vandaar een echte blockbuster.

Je moet de film niet al te serieus nemen maar gewoon gaan zitten en lekker kijken en geloof me dan beleef je er ontzettend veel lol aan, al zijn sommige scenes wel flauw maar Cruise en Diaz lossen die goed op. Ik vind het echt leuk om Cruise weer eens zo te zien je ziet dat hij van zijn dip af is en dat brengt de film ten goede en Diaz acteerd altijd zo spontaan, gewoonweg prima vermaak en prima acteurs.

Knight and Day bewijst dat een film waar flauwe grappen in zitten ook heel leuk kan zijn, 3,5 ster heerlijk voor een ouderwets avondje bioscoop.

Vond het zeker niet slecht. Prima vermaak