Primary Colors (1998)

Travolta is te overduidelijk op Clinton gebaseerd. De manier van praten, bewegen, etc.: het is voor te stellen dat Travolta als een soort Paul Groot de video heeft aangezet, de maniertjes heeft geobserveerd en heeft geprobeerd ze over te nemen. Maar waar Groot daarin ogenblikkelijk weet te slagen, duurde het even voor Travolta me overtuigde. Dat deed hij uiteindelijk wel. Het stel Bill en Hillary (hier John en Susan meen ik) is een intrigerend koppel en wordt door Travolta en Thompson (en de schrijvers) ook intrigerend gehouden, wat ik knap vind, want hun beweegredenen zijn me een raadsel. Lester speelt fijn de al-observerende medewerker en Tierney heeft het cynisme altijd goed in de vingers. Ook Bates speelt een mooie rol. En toch mist deze film iets. Het loopt niet echt. Het blijft ook iets tv-filmerigs houden. Leuk om gezien te hebben, maar niet echt voor herhaling vatbaar.

Goh dit is een film waar 'k niet echt een slecht woord over heb, want hij viel beter mee dan verwacht. 'k had een beetje gevreesd dat het een saaie film ging zijn, maar het viel gelukkig heel goed mee, want 'k heb zelfs een paar keren moeten lachen. Eens interessant om te zien hoe het er tijdens zo'n voorverkiezing aan toe gaat. Dit is waarschijnlijk de eerste film waarin Billy Bob Thornton zo'n serieuze rol speelt. John Travolta deed het absoluut ook niet slecht als "Clinton", waar het personage duidelijk op gebaseerd is. Ondanks de positieve kritiek, is het niet echt een film dat 'k nog eens direct wil terug zien. Goed voor een keertje.