Death Race 4: Beyond Anarchy (2018)

Duidelijk minder dan zijn voorgangers, maar wel nog vermakelijk. De film kijkt vlot weg en er valt genoeg te beleven. De nadruk ligt meer grof geweld dan op de autorace. Visueel ziet het er allemaal fraai uit. 6/10

Minste deel in de reeks. De Death Race franchise is voor mij als autoliefhebber meer dan prima reeks. Al steekt het eerste deel met Statham er natuurlijk ver boven uit. Maar ook de prequels van Roel Reiné zijn prima zolang je geen al te hoge verwachtingen hebt. Deze Beyond Anarchy is een direct vervolg op deel 1, al is het resultaat toch wat teleurstellend. Nadat in Death Race de gevangenis vernietigd is, is nu besloten om een infiltreren verhaal in te stoppen om Frankenstein definitief uit te schakelen. Daar is op zich niets mis mee maar over het geheel is het een vreemde eend in de bijt in vergelijking met de andere films (het lijkt bij vlagen meer op een Mad Max film), omdat de races wat meer op het tweede plan komen. Er zijn in de hele film slechts 2 races. In de opening scene (die nogal chaotisch is) en tegen het einde. Sowieso moet je ook geen goed verhaal verwachten. Die rammelt en zit vol gaten. Als bijvoorbeeld ontdekt word dat Connor een spion is word daar verder niks mee gedaan. Waarom ze Frankenstein een Darth Vader stem geven vond ik een beetje vreemd, maar wel gaaf. Desondanks is het ook geen troep van de bovenste plank. Beyond Anarchy is zeer grof met brute kills, blood, gore en zelfs een seks scene. Het liefdes plotje, dat weliswaar niet veel voorstelt, is zowaar niet vervelend en op het einde een aardige twist. Verder een goed tempo, prima muziek en een aantal spannende momenten. Het is wel jammer dat het soms goedkoop oogt, vooral de voertuigen, maar Don Michael Paul weet er toch een prima geheel van te maken (op het begin na dan). Je moet uiteraard geen Fast en Furieus taferelen verwachten. Al is dit, zoals ik hierboven al zei, de minste. 3*

Dit vierde deel van de desbetreffende, explosieve actiefilmreeks wekt een donkerbruin vermoeden dat regisseur Don Michael Paul wellicht liever een pornofilm had geregisseerd. Dit soort ouderwetse onzin haalt het grote doek in ieder geval uiterst zelden en wat mij betreft is dat volkomen terecht. Dat neemt overigens niet weg dat er nog altijd een aardig gevoel voor actie heerst, met snel gemonteerde knokpartijen en bombastische autoachtervolgingen. Kijkers die niet al te veel criteria ophangen aan simpele actiefilms zullen dan ook ruimschoots aan hun trekken komen, want het geweld mag er behoorlijk zijn. Het spijtige is dat het op conceptueel vlak nogal weinig weet uit te halen, verdrinkt in uitgekauwde clichés en vooral een overdaad kent aan slecht, ongeïnteresseerd acteerwerk. Paul heeft duidelijk ingezet op de coolheid van de zogenaamde Frankenstein, maar ondertussen is het vooral een vermorzeld figuurtje geworden.