Beoordeling van klassiekers

Je vergat een belangrijk punt mee te nemen, dan kom ik uit op 3 punten die een film kunnen verpesten.

Je zei dat dat een minder belangrijk punt was. En dat het meer om de andere punten ging. En dan nog is het gezeur.

Dat is meer een feit. Klassieker betekent niet dat hij 'automatisch goed is' maar dat het een beroemde film is.

Bohemian Rhapsody vind ik ook verschrikkelijk, maar dat is ook een klassieker.

Klopt.

Ik baseer dat op héél veel berichten bij oude films. Dat lees je zelf vast ook héél vaak.

Nostalgie heeft niks te maken met oude films. Die tijd heeft niemand hier bewust meegemaakt.

Uit nostalgische overwegingen films een goede waardering geven is meer bij films uit de jaren '80 en '90.

Niet dus, leg uit dan.

Exact wat ik bedoel. En ik betrap er mezelf soms ook op. Een stom voorbeeld: Ik keek altijd graag naar de serie van Sex and the city. Een heel tijdje niet meer gezien, totdat de film uitkwam. Tijdens de film heb ik terug zo moeten genieten van al die typetjes dat ik spontaan hem vijf sterren gaf, alhoewel er natuurlijk ook mankementen aan de film zaten.

Tuurlijk is dit maar één stem bij een film die nooit klassieker zal worden. Maar wat Erwinner zegt klopt als een bus en wordt enorm vaak gedaan bij klassiekers. Kijk eens bij Scarface vb. daar wordt niks geargumenteerd waarom het een klassieker is.

Heel veel berichten met: If you fuck Tony Montana, you fuck with the best, gevolgd met 5 sterren (zonder verdere uitleg). Inderdaad, zo krijg je heel verkeerde gemiddeldes, jammer dit.

Wordt bij Scarface wel beargumenteerd, je moet alleen verder teug zoeken. Verder hebben jullie een verkeerd idee van het woord nostalgie, wat best een goede reden kan zijn een film hoger te beoordelen. Het gaat om vervlogen tijd uit je eigen ervaringen, niet vervlogen tijden in het algemeen.

Wat ik zeg is ook nostalgie en nostalgie blijft nostalgie, om welke reden dan ook. Er is ook niets voor niets een topic geopend met "de meeste overgewaardeerde films in de top 250". Vaak komt dit door nostalgie.

Maak dat dan eens meetbaar, wijsneus. Zijn nu vooral aannames. Maar heeft niets te maken met beoordelen van klassiekers en daar gaat het om, is dus niet interessant.

Neen? Ik zie niet in waarom nostalgie niet zou meespelen bij een beoordeling van klassiekers. Waar draait het dan uiteindelijk wel om, leg jij het dan maar eens uit....

Ik heb al meerdere malen aangegeven waarom ik bepaalde films kijk. Dat anderen daar helemaal geen genoegen willen mee nemen, omdat ze het flauwe redenen vinden, dat is natuurlijk gewoon hun probleem.

Punt is dat daarna steeds dezelfde vraag herhaald wordt. Dit is niet meer om een antwoord te bekomen, want dat heb je al gekregen. Daarbij worden die "vragen" vaak gesteld als goedkope bashes. Dan is het ook al duidelijk waar het eigenlijk om draait ....

Verder denk ik dat de meeste mensen nog wel ingaan op zaken die hen gevraagd worden, zelf al is dat voor de 100e keer. Lijkt me niet dat dat net op MM een probleem is.

Ook dat is jammer wanneer mensen die scheiding niet kunnen maken.

Zegt de man die net een verhaaltechnisch betoog is gestart bij een gorey horror film die hij nog niet gezien heeft ... indrukwekkend is dat.

Taddaa,

Blaas niet zo hoog van de toren als je niet weet waar je het over hebt. Of heb jij wel Casablanca in 1943 in de bioscoop gezien?

@ OH prima allemaal. Heb geen zin in een discussie over de filmsmaak van OH. Het zal je verbazen, maar niet alles hier gaat over jou. Noemde slechts een aspect uit een discussie waar jij ook bij was (de tekstbordjes). Dat jij je nu zo vreselijk voelt aangsproken over het geheel en de discussie trekt naar filmbeoordelen volgens Onderhond, is niet mijn intentie.

Weh ? Ik antwoord toch maar op bepaalde kritiek die je geeft. Heel mijn betoog heeft helemaal niks met mijn persoon te maken, al mag ik best wel wat persoonlijke voorbeelden aanhalen lijkt me.

Niet mee eens. Ik vind er niks fout mee dat een film gevoelsmatig beoordeeld wordt. Veel beter dan al dat rationaliseren...

Naja, het gaat nu over jouw filmkeuze en dat je zelf uitmaakt wat je kijkt en hoe vervelend je het vindt steeds het zelfde te moeten aanhoren en dat je wordt aangevallen op toch echt wel goed beargumenteerde stukken. Interesseert me allemaal niet. Sorry.

Maar dat staat toch los van een gevoelsmatige voorkeur? Iemand kan toch perfect een hekel hebben aan zwart-wit en dit laten doorschemeren in z'n score + argumentatie? Is in mijn ogen niks fout mee.

Compleet naast de kwestie Ik reageer nochthans erg algemeen.

Soms ontkom je niet aan rationalisering. Zeker als het om films gaat die gaan over ware gebeurtenissen.

.

a) mis ik compleet het punt met mijn reactie.

b) staat er nergens dat ik al een vaststaande mening heb hoor, ik laat me graag verrassen.

het niveau stijgt weer gestaag.

Gaat mij er ook niet over of je de film nu eindelijk wel of niet goed vindt, maar wat de één als belangrijk argument beschouwt is voor een ander compleet nutteloos.

Je steekt een betoog af over verhaaltechnische dingen die ongeloofwaardig zouden zijn. Tof, maar in een horror film als Midnight Meat Train. Klinkt voor mij dan weer hetzelfde als de door jullie aangehaalde "onlogische" kritiek.

Core van het probleem is nog steeds dat men een ander zijn mening en filmvisie niet kan respecteren. Je kan kritiek nog zo belachelijk vinden als je wil, is vaak erg voorbarig om daarbij aan iemand's integriteit te twijfelen. Dat kleine beetje acceptatie is blijkbaar erg moeilijk om op te brengen.

Prima, de vergelijking ontgaat mij echt volledig. Ik heb over onlogische zaken in een verhaal. Niet over dat het onlogisch is dat niet belangrijk te vinden. Dat iemand het verhaal compleet onbelangrijk vindt is een andere zaak.

Nee hoor, ik heb helemaal niks tegen kritiek, behalve als het wel erg open deuren intrappen is (zoals 'de montage is wel erg oud' bij een film uit de jaren '30).

Bij die horrorfilm ga ik er (afgaande van de trailer) van uit dat men spanning wil opbouwen en een verhaal wil vertellen. Lijkt me vrij duidelijk af te leiden.

Dat is geen kwestie van smaak of filmvisie maar gewoon iets afleiden.

Dat mensen het verhaal niet belangrijk vinden doet toch nog niets af aan dat het verhaal zuigt?

Ik stoor me er ook niet meer aan, vind het een beetje jammer en ik houd er gewoon rekening mee dat de gemiddelden licht zijn opgeblazen.

Dit geldt dus ook voor jaren 80 en 90 films.

Er is bij films van voor pakweg 1980 vrijwel nooit sprake van nostalgie omdat er op de site bijna niemand zit die die films in die tijd ook al had gezien. 95% van de mensen hier is namelijk jonger dan 40.

Zal jij best belangrijk vinden in een horrorfilm. Wat ik ondertussen van MMT gelezen en gezien heb is dat kritiek die makkelijk kan afgedaan worden als compleet naast de kwestie.

Dat het verhaal in horrorfilms zuigt is ongeveer net zo'n open deur als zeggen dat de montage in een film uit de jaren '30 niet meer up to date is.

Prima, ik ben benieuwd welke totaal andere trailer jij dan gezien hebt.

Ehm, nee, in de verste verte niet.

En ook al zou jij (als 1 van de weinigen) vinden dat verhaal niet belangrijk is in een horrorfilm, dan is dat nog altijd onderhevig aan interpretatie.

Dat de montage in een film uit de jaren 30 ouderwets is heeft niks meer met interpretatie te maken, dat weet iedereen wel.

Hoewel het me verder niet zoveel uitmaakt. Kan een oude film opzich wel nostalgisch zijn voor je zelf. Ik kom uit 1986 dus heb indd nooit een Hitchcock kunnen zien op het moment dat die uitkwam. Maar toen ik 8/12 was keek ik geregeld een Hitchcock film met mijn vader. Waardoor films als Rear Window of Vertigo wel een zekere nostalgie voor mij persoonlijk hebben. Kan me voorstellen dat meerdere mensen dit in hun jeugd hebben gehad door hun ouders.