Huilen bij films

Tombstone, helemaal aan het einde. Toen Doc in dat bed lag te versterven, dat gat in zijn sok waar de teen door stak.

en bij a beautifull mind ook op het einde als iedereen hem die pennen komt geven als eerbetoon...

Bij één film: Donnie Darko. Wow

Was ook enorm ontroerd bij het kijken van Africa Addio.

Eigenlijk maar bij 1 film: de tweeling

dat je op 1 doelpunt na geen kampioen word van nederland was wel om te huilen,

en bij frank en vrij vroeger.

De allereerste tranen kwamen tevoorschijn op het einde van 'Romeo + Juliet' en sindsdien volgden 'Children of Men', 'The New World' en 'The Fountain'. De tranen, emoties en rillingen bij laatstgenoemde zullen echter nooit worden evenaard. 'The Fountain' handelt namelijk over onderwerpen die heel dicht bij mijn persoon en denken aanleunen, en dus bijzonder herkenbaar zijn.

Watjes

soms heb ik bij een film dan wel een brok in m'n keel maar huilen nooit, wat ik nog herrinder: Titanic ergens op het einde (toen was ik nog jong) en Lord of The Rings toen gandalf viel

Titanic

Moulin Rouge!

La Vita É Bella

Deze herriner ik me nog.

de scene bij saving private ryan als die jongen op de trap blijft staan kreeg ik een brok van en was ik zeer stil en kwaad

bij tears of the sun in dat dorp met die vrouw

bij the perfect storm als walhberg in dat water ligt en i will always love you christina zegt en tevens op het einde als die vrouw uitvaart en clooney op de achter grond te horen is

bij love life as a house kreeg ik wat momente een brok in de keel

bij braveheart freedom en nog wat andere films en momente

ET

My Girl

En Vacance

11 09 01 - sean penn - segment

step mom

la vita e bella

Natuurlijk bij de Lion King

En bij de film Patch Adams...

En ook zeker als 'er komt een vrouw bij de dokter' wordt verfilmd...

Ik heb regelmatig, en godzijdank nog steeds, een traan laten vloeien bij het zien van een scène.

Paris Texas

- de scène dat de protagonist Harry Dean Stanton met Nastassja Kinski door de telefoon spreekt en beseft dat de relatie en de liefde die hij voor haar voelt nooit meer dezelfde ervaring kan evenaren van de tijd dat ze gelukkig met elkaar een relatie hadden. Dat besef is zeer ontroerend.

er zijn zat momenten van films waarbij ik emotioneel wordt, maar teveel om op te noemen

Absoluut op nummer 1:

IMITATION OF LIFE (tig keer gezien, en blíjf telkens janken!)

Verder inderdaad *E.T.

*Good Will Hunting (scene waar Will breekt, "It's not your fault")

*The Joy Luck Club (scene in kapsalon waar Waverly tegen haar moeder zegt: "You don't know, you don't know the power you have over me")

*Finding Neverland

*Sense and Sensibility

*The Green Mile

*Forrest Gump ("You died on a Saturday morning")

*Steel Magnolias (als M'Lynn keihard bij 't graf WHY roept)

en ach ja, zo kan ik nog wel effekes doorgaan...

Virgin Suicides is een film waar ik tranen van in men ogen kreeg.. de beste drama die ik gezien heb tot nu toe.

Baby: Secret of the Lost Legend . man,wat heb ik gejankt als ze de moeder doodschoten.

Bij The Green Mile had ik n paar x last van n trillend lipje.

En bij One Flew Over the Cuckoo's Nest, toen die grote indiaan t fonteinmeubel door t raam keilde! Drama!!!

heel erg ontroerend

- Bij Untamed Heart heb ik echt gehuild... Vond het einde zo onverwacht en zo schrijnend dat ik gewoon echt een traantje moest wegpinken.

- Bij Titanic, toen ik een keer alleen thuis was.. Ik had hem toen al ik weet niet hoeveel keer gezien, maar het grijpt me elke keer toch weer aan.

Er zijn een paar films die me toch elke keer weer een brok in mijn keel bezorgen

-What's Eating Gilbert Grape

-Finding Neverland

-LOTR: the Return of the King

-Forrest Gump

Ik huil vrij snel bij films, dus dit zijn ze zeker niet allemaal, maar dat is dan meestal alleen de eerste keer dat ik die film zie en daarna niet meer. Maar bij deze 4 is het meestal wel raak, of in ieder geval bijna. Ik huil trouwens alleen als ik alleen ben.

where i also cry about is when they kill kenny.

Jaa, ben heel gevoelig haha!

- American History X

- Man on Fire

- La Sconosciuta

Van wat ik me nog kan herrineren, bij deze moest ik echt hysterisch janken haha. Maar ik huil heel snel bij films..

- The Pianist

- Spring, Summer, Fall, Winter and Spring

- Spirited Away

Staan ook allemaal in mijn top 10. De laatste twee zijn niet echt huilfilms maar toch.

Haha. Ja, daar moest ik toen ook keihard bij janken. Mijn kleine neefje heeft hem nu en die moest ook huilen bij het einde.

Ik ben bets vaak geemotioneerd bij een film, vroeger schaamde ik me hier een beetje voor maar met de jaren heb ik geleerd dat dit eigenlijk heel normaal is, meestal is het gewoon kippenvel gecombineerd met een traantje maar het kan ook wel eens zo zijn dat de tranen over je wangen lopen, ik kan alleen niet huilen wannneer er andere bij zijn...

Films die mij in een zeker zin erg geemotioneerd hebben wat leide tot een traan of meerdere tranen,

- The Ice Storm

- Boys Don´t Cry

- Donnie Darko

- The Killer

- Control

- Platoon

- American History X

- Boyz n´ the Hood

- Leon

- Romeo and Juliet (68)

- Brokeback Mountain

- Rebel Without a Cause

- Buffy the Vampire Slayer (vooral de seizoenen 2 en 5)

Het zullen er vast en zeker meer zijn maar ik herriner me ze niet allemaal meer...

The Killer van John Woo? Staat me geen dramatisch moment van bij, maar het is dan ook alweer even geleden dat ik hem zag..

Ja the killer van john woo, zit vol met emotie hoor, vooral aan het einde, je moet hem maar eens herkijken...

Ik ben nogal sentimenteel. Ik zit om iedere scheet te snotteren. Iedere keer heb ik het weer lastig bij de openingsscène van Werckmeister Harmoniak. Of toen ik laatst in de bioscoop zat bij The Apartment en ik de openingstitels zag en de muziek hoorde, toen barstte ik ook in tranen uit, omdat ik het zo'n mooi moment vond. Van de zomer heb ik nog ongeneneerd lopen jammeren bij Away From Her.

Zo erg is het bij mij nou ook weer niet