Huilen bij films

Die film was inderdaad wel om te huilen, ja.

Ik ook nooit bij films, maar soms als je zelf niet lekker in je vel zit wil dat wel eens gebeuren, zo had ik dat bij Simon.

Kreeg wel een brok in mijn keel toen het laatste liedje gezongen werd bij Magnolia.

andere ontroerede films:

The pianist

Cider house rules

Garden State

Ikiru

Laatste brok in de keel was bij Return of the King, bij die buiging voor de vier hobbits.
Mooi moment.

Het afscheid tussen Yuna en Tidus in Final Fantasy X. Een brok in mijn keel en de vele nodige tranen, al is het wel lekker hoor. En elke kijkbeurt geeft hetzelfde effect

Ik huil niet snel bij films, maar bij De Tweeling had ik t moeilijk.

Ik huil ook niet zo snel bij films, maar er zijn uitzonderingen. Eerste keer Das Boot en bij de eerste paar keer First Blood steeg de traandruk wel erg.

Donnie Darko

maar van de meeste "indrukwekkende" films krijg ik hoofdpijn en word ik misselijk (ja dat is een goed teken bij mij )

Ik moet eigenlijk bij elk film huilen en een traantje weg pinken

En heb altijd een doos chocladebonbons en een doos Kleenex bijdehand

Ik had bijnahuilmomenten bij de dood van Boromir in The Fellowship Of The Ring en aan het einde van Big Fish. De tranen zaten er al aardig aan te komen, maar ze wilden niet over het randje, zeg maar. Maar dat wilde ik wel, ik wilde graag huilen, maar het lukte niet !

2 films waar ik het toch wel erg moeilijk bij had:
Ray: De begrafenis van het broertje van Ray
Turtles can fly: Het moment dat het meisje haar kindje verdronken heeft en die jongen zonder armen het merkt en in die bron duikt. Wat een verschrikkelijk erge film is dit.

Taegukgi Hwinalrimyeo is tot nu toe de enige film die me emotioneel erbij wist te betrekken.

Echt huilen kan ik mij alleen herinneren bij het eind van de serie David de Kabouter (ik was nog klein )

Stevige brok in mijn keel

braveheart (is over de top, maar toch)

Remains of the day

Romeo + Juliet

The pianist is ook heftig, maar daar werd ik echt letterlijk helemaal koud van (zat echt te trillen van de kou in de pauze)

"Digging to China", "Labamba", die ene scene met Steve Zahn in "riding in cars with boys", "Legend's of the Fall", "Edward scissorhands", "Bambi" en zo ken ik er nog wel een paar...

Oke, het komt er dus op neer, ik ben een jankschijf... blijkbaar.

Enige films waar ik het me nog van kan herinneren dat m'n ogen een beetje begonnen te tranen was bij De Leeuwenkoning en bij Turner & Hooch...:D

Kwas dan toen ook maar 10 ofzo...?

Wat is daar aan?

idd! tis heeeerlijk om lekker te huilen bij een film!

alleen maar een bewijs dat het een goede film is...

huiltip > what's eating gilbert grape!

Dat maakt helemaal niet uit

Meestal zijn gevoelige mensen de beste mensen

Lachen is in ieder geval nog steeds een stuk algemener geaccepteerd dan huilen, m.i. volledig onterecht. Ach ja, 'men' weet niet wat Men(ni niet) mist .

'Wake up daddy! Wake up!'

Heb nu alweer tranen in de ogen als ik alleen als aan die scéne denk...

Schindler's list; aan het einde van de film als je de overlevenden over de heuvel aan ziet komen en de film van zwart/wit over gaat op kleur

remember the titans was de enige film waar een traantje viel, en dat zegt wat (moet wel de beste film tot nu toe zijn)

Ik kreeg eigenlijk wel effe rillingen bij de theaterscene in Mulholland Drive

Nog nooit moeten huilen bij een film. Natte ogen bij:

Big Fish

A.I.

Edward Scissorhands

Schindler's List

The Sixth Sense

The Straight Story.

Moulin Rouge

Forrest Gump

Garden State bijna

Simon zat er tegenaan

A Walk To Remember...

the green mile

American history x

Armageddon (ghehe) en zo nog een paar van dit soort films.

Ach ja.. btje gemotioneerd tiepje wat dat betreft denk ik.

-Green Mile

-ET

-GVR

En de laatste episode van Dad's Army.

ik weet het, is alweer een tijd geleden. Maar heb net de aflevering gezien en ik vroeg me af wat je zo erg vond aan die toestand? Werd er namelijk niet echt warm of koud van