Huilen bij films

Ik huil snel dus dat is me nogal een lijstje, maar ééntje weet ik me nog specifiek te herinneren waarbij ik huilde:

"Una Giornata Particolare".

En laatst nog bij de documentaire "Etre et Avoir".

Ben regelmatig erg geëmotioneerd door films, maar bij mij uit zich dat niet in tranen. Twee momenten van "een grote brok" die me nu te binnen schieten:

Good Will Hunting:

"Tell me you don't love me! "
"I don't love you


Unbreakable:

"I had a bad dream"

Teveel om op te noemen :

Mijn laatste brok-moment was ook Donnie Darko. Daarvoor? .. geen idee.

Trouwens, mijn laatste brok-moment was na de moviemeeting, in de auto met Tovenaar keihard Llorando op de radio (met dank aan Neo).

echte mannen onder elkaar huilen ook weleens geef niet zoveel credit aan mij, bedank liever meneer badalementi and friends

Ik heb zelf ooit 2 keer gehuild bij een film; bij A simple plan en Todo sobre mi madre (allebei in mijn top 10 trouwens).

die laatste was idd om te janken

in positieve zin ja

Huilen niet, maar wel geëmotioneerd (en brok in de keel) raakte ik bij o.a.

-Magnolia idd (ontlading van drie uur film op het einde)

-Donnie Darko (Mad World op het einde)

-Mulholland Drive (Llorando)

-Le Grand Bleu (meerdere scene's met Rosanna Arquette en Jean-Marc Barr)

-Amelie (paar minuten voor het einde, als zij verdrietig is en dagdroomt over Nino)

...und so weiter und so weiter...

aangezien het topic "huilen" in het algemeen heet: in de laatste minuut verliezen in San Siro, das huilen

Ik ben een snelle huiler, bij Dolls inderdaad maar dat was qua schoonheid. Vanwege tragiek huil ik bij alle drama-films die ik hoger dan 3.5 waardeer.

maar huilen van het lachen was bij Kopps !!!

Inderdaad!

en weer wat:

Good Will Hunting

"It's not your fault"

-"I know"

"No you don't...It's not your fault"

en die andere schitterende scene (een van de mooiste die ik ken) uit GWH:

"I'll fucking kill you, now that's not a threat, that's a fact".

Good Will Hunting en the Green Mile zijn geen films waar ik het moeilijk bij heb; ligt er allemaal veels te dik op. Bij de hierboven genoemde Elephant Man was dat toch anders. Om erg emotioneel van te worden. Sowieso verreweg mijn favoriete Lynch film in elk opzicht.

Ik laat weleens een traantje als ik me helemaal ga inleven in de film en ik alleen ben. Ik moet er dus enigszins wel een beetje moeite voor doen, en die moeite neem ik niet als ik met meerdere personen kijk

Films waarvan ik het me kan herrineren:

- Gladiator Als ze crowe wegdragen en de keizer laten liggen... die muziek doet 't hem helemaal
- Braveheart Onthoofding
- Meet Joe Black Aftiteling, zooo'n mooi nummer
- Road to perditionschieten in de regen
- Godfather part IIIAls Pacino van z'n stoeltje dondert...

Vroeger nooit gehuild, dus bambi kon me niks schelen

Donnie Darko inderdaad, al vaak genoemd. Hoef ik me dus niet voor te schamen

't Blijft toch die rake tekst van Mad World die keer op keer die brok in m'n keel kweekt.

Ik heb Donnie Darko alleen nog maar achter een computer gezien, daarom heb ik me nog niet helemaal kunnen inleven in de film.... moet het toch maar binnenkort op dvd kopen.

Schoot me nog te binnen:

Lord of the Rings: The Fellowship Als gandalf over het randje valt maar dat was meer een brok, dan een traan.

Aan het kijken van Lassie heb ik een trauma over gehouden. Elke keer als ik zo'n hond zie(ben de naam even kwijt) barst ik in tranen uit.

een schotse collie

ik huil ook nogal snel bij films, vaak ook omdat ik dan boos ben, of onmacht voel.

voorbeelden:

the pianist en the magdalena sisters.

een film die ik al meerdere malen gezien heb, maar waarbij ik het nooit droog hou is:

hair! dat einde, boehoeeee als ik er aan denk alleen al.

leuk topic trouwens, ik ga es nadenken welke films mij nog meer aan het wenen gemaakt hebben.

Als je begrijpt wat ik bedoel : "J-je b-bent stout, Zwelgje!.

Gets me everytime.

Huilen... Lang geleden bij ET daar waar ET afscheid neemt en terug gaat naar zijn planeet en bij de film naar de klote. Dit kwam voornamelijk door de sfeer van de film en een aangrijpende gebeurtenis die zich in mijn verleden heeft afgespeeld. De film is nu niet echt bepaald een tranentrekker maar goed. Alleen kijkend naar deze film begrijp ik niet waarom mensen zich letterlijk naar de klote kunnen helpen terwijl anderen, zonder slopende levensstijl, moeten vechten voor hun leven.

Omdat Hobbes Band of Brothers (ook geen film) aanhaalt denk ik opeens aan het absoluut meest emotionele moment wat mij betreft. de dood van commisaris Cattaniin La Piovra. Toen knapte er echt even iets in me. Ik word alweer helemaal weemoedig als ik er alleen al aan denk.

Ja, La Piovra!

Geweldige serie.

moet ik nog steeds uitkijken. ik heb seizoen 1 op DVD heb helaas nog maar 1 aflevering gezien.

Het stuk wat ik bedoel is pas in seizoen 4 dus je hebt nog aardig wat te gaan

oh series, ik heb het op diverse momenten in seizoen 2 van Buffy ook erg moeilijk

Bij Smallville seizoen 2 episode 2 (Insergence) kreeg het ook een beetje moeilijk... wat een dramatische toestand...

Edward Scissorhands !

bij heeeeeel veel films!

vroeger zwelgje inderdaad

en de laatste film waar de tranen echt bleven komen was lilja 4-ever.tweede deel vooral