Horror (en thriller) zonder grenzen

Braindead (1992)

3a - Gewelddadig: Splatter

Voortgang: 10/54

https://media.giphy.com/media/5a8207iDWFVrq/giphy-facebook_s.jpg

Ik heb eigenlijk niks met het splatter genre. Niet omdat ik niet tegen wat ranzigheid kan, maar ik heb het om de een of andere reden nooit zo interessant gevonden. Het werd toch eens tijd om deze klassieker binnen het genre een kans te geven. Ik moet zeggen het me beter beviel dan verwacht. Dankzij de humor en de bizarre vondsten die zich blijven opstapelen heb ik me wel weten te vermaken. Ook al was het vaak net wat te flauw zitten er ook een aantal iconische momenten in zoals de heerlijke "I kick ass for the Lord" scene en de foetus in het hoofd. Ondanks dat het genre me niet ligt toch een dikke 3*.

Iemand nog wat tips voor de "Underground" categorie? Ik zat te denken aan Pop Skull (2007) maar die kan ik nergens vinden ($245 via Amazon is me een beetje te gortig).

Ik stuur je even een pm met wat tips.

The Persecution and Assassination of Jean-Paul Marat as Performed by the Inmates of the Asylum of Charenton Under the Direction of the Marquis de Sade (1967)
Categorie 7: Periode (wit)
d. 1960-1969
Verenigd Koninkrijk, FTV
Voortgang: 20/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/6000/6613.jpg

Om begrijpelijke redenen beter bekend onder de korte titel Marat/Sade. Er is weinig horror te bekennen in deze film, het enige wat ik kan bedenken is de ravage die losbarst aan het einde, wanneer de gestichtsbewoners genoeg zijn opgejut door De Sade, en misschien de af en toe lugubere teksten die wel passend zijn bij een onderwerp als de Franse Revolutie.

Hoe dan ook, ik heb me prima vermaakt met Marat/Sade. Het is een apart werkje: we zien eigenlijk integraal een toneelstuk dat opgevoerd wordt in een Frans gesticht, een jaar of 15 na de Franse revolutie. De film speelt zich dan ook geheel af op slechts een enkele locatie. De welbekende De Sade, hier ook terechtgekomen, heeft van de gestichtsdirecteur toestemming gekregen om dit gebeuren te organiseren, en we zien een voorstelling over Jean-Paul Marat en de Franse revolutie - gespeeld door de lokale gekken die ook regelmatig terugvallen in hun gekte, opgejut door De Sade die dit een prachtig excuus vindt om de burgerij zoveel mogelijk te sarren en om chaos te scheppen, en met een publiek bestaande uit een stuk of twintig gegoede Fransen. De voorstelling vervalt regelmatig in uitbarstingen van manie, bizarre liedjes, en vliegt regelmatig uit de bocht onder goedkeurend oog van, en met hulp van, De Sade.

Het is inderdaad behoorlijk toneelachtig, en dat moet je liggen, maar ik had er geen enkel probleem mee. De acteurs waren ook behoorlijk sterk, en geregeld had ik ook echt het idee dat ik naar een stel echte geestesgestoorde gestichtsbewoners zat te kijken. Er komt een hoop gekte en manie bij kijken, en ik heb me daar prima mee vermaakt. Afrondend naar boven: 4.0*.

The Stepford Wives (1975)
Categorie 4 (groen): Monsters
g) Mens vs machine
Voortgang: 16/54
RW

http://horrornews.net/wp-content/uploads/2013/04/stepford-wives-movie-poster-1975.jpg

In de herziening. En zo halverwege de jaren 70 waren we zowaar bijna overal paranoïde .... zelfs in kleine voorstadjes als Stepford met al die keurige brave huisvrouwen, geen wonder dat je daar als nieuweling niet helemaal kunt aarden.
Stemmige, rustige film, die rustig opbouwt naar een fantastische climax.
(4*)

Tourist Trap (1979)

Categorie 4: Monsters

e. Dolls

Voortgang: 17/54

http://cinerama.no/img/w600/m497374958.jpg

Plaats een rij poppen in de schemerige setting van een verpauperd museumpje, zet er een spannend muziekje onder en laat vervolgens in deze setting een gekke local los op een stel verdwaalde tieners.

Zie hier de weinig fantasievolle en zeer voorspelbare basis van deze film. Toch heeft het wel wat.

Poppen of wassenbeelden geven met hun overduidelijke levenloosheid altijd een suggestief signaal af dat onbehagen veroorzaakt. Zelfs in deze zwakke film, waarin kunstzinnig gearrangeerde decors en een overdaad aan spannende muziek moeten zorgen voor een (mislukte) onheilspellende ambiance, is dat het geval. De poppen storen zich niet aan die schijn van valse duisternis. Die zijn gewoon zichzelf en eng zonder de hulp van goedkope foefjes.

In het algemeen is het denkbeeld van een levenloze menselijke gedaante die tegen alle logica in toch menselijke activiteiten laat zien, natuurlijk doodeng. Die enge gedachte werkt ook in een zwakke film als deze. Want, hoe zwak de film verder ook is, als een pop heel subtiel even met de ogen draait of even nauwelijks zichtbaar het hoofd beweegt, dan is dat gewoon doodeng. De film speelt goed in op deze angst. Ik ben daar althans erg vatbaar voor, heb ik wederom gemerkt.

Met de poppen is dan ook niet veel mis. Sommige zien er angstaanjagend echt uit. Andere ogen wat goedkoper. Het enge effect dat iedere pop teweeg brengt is echter zonder uitzondering goed te noemen. Enkel een paar uitbundige poppenscènes ogen wat lachwekkend. Het zijn scènes waarin de poppen nogal overdreven doorschieten in hun beweeglijkheid. Die beweeglijkheid ziet er gekunsteld uit en doet afbreuk aan de inleving. Het subtielere bewegingswerk heeft duidelijk meer impact.

Verder vallen veel scènes op door hun toneelmatige uitstraling. De speelruimte binnen de museumsetting is klein. De speelruimte bestaat uit een paar bekrompen kamers vol poppen. Kamers die baden in het schimmige schemerlicht. Prachtig hoor, en tot op zekere hoogte onheilspellend en duister, maar als blijkt dat de speelruimte statisch is en de getoonde verhalende spijs zich steeds herhaalt, wordt sfeervol al heel snel kneuterig.

En kneuterige horror is niet goed.

6f Horror volgens taal/regio: Latijns-Amerika (beide uit Mexico)
Voortgang: 20/54

Alucarda, la Hija de las Tinieblas (1978)

http://www.popculturebeast.com/wp-content/uploads/2016/10/alucarda_still.jpg

Mexicaanse horror kan ik meestal wel goed pruimen maar dit was toch een beetje teveel hysterisch gedoe met al die gillende vrouwen. Deed me inderdaad ook wat denken aan Suspiria nog zo een film van style over substance. Hier wat meer naakt en helaas een verhaal dat niet al te veel voorstelt, ook van karakterontwikkeling is bijna geen sprake. Die nonnen deden mij zoals wendyvortex al opmerkte ook aan mummies denken. Neen, er zijn veel betere horrors uit dit land.

El Vampiro (1957)

https://www.bam.org/media/10886227/maxresdefault-613x463.jpg

5 stemmen en niemand die daarvan een reactie heeft geplaatst hier. Dan zal ik de spits maar afbijten. Dit is dus een Mexicaanse vampierenfilm die nogal wat elementen uit Dracula overneemt vampiers hebben geen spiegelbeeld, kunnen zich veranderen in een vleermuis, kunnen niet tegen kruisen en daglicht etc Ik had dus eerst the Vampire's Coffin gezien El Ataúd del Vampiro (1958), hetgeen dus een vervolgfilm was van deze. Denk dat ik beide films eens achter elkaar moet zien zodanig dat ik beter de onderlinge verhoudingen tussen de karakters begrijp.
Qua verhaal en qua sfeer vind ik El Vampiro sterker dan zijn opvolger vooral dankzij de setting in een landhuis in een godvergeten dorpje. Qua actie is het dan beduidend minder dan Vampire's Coffin. Denk dat de films elkaar mooi aanvullen en nogmaals als de Dracula's van Hammer een beetje zoals deze waren geweest had ik er misschien wat meer van kunnen genieten. Opvallend dat de vampier er hier niet voor terugdeinst om kinderen te bijten, zowel in deze als zijn opvolger wordt een kind gebeten.

baspls Zowel El Vampiro als The Vampire's Coffin zijn wel wat voor jou. Ik verwacht niet dat je die beter gaat vinden dan Dracula van Hammer maar als liefhebber van gothic denk ik wel dat je deze kan smaken. Bevestigt voor mij alweer dat gothic voor mij beter af gaat in zwart/wit dan in kleur.

#8/54

Categorie 3 (rood): Gewelddadig

a) Body horror: Splinter (2008) (FTV)

http://images.static-bluray.com/reviews/1682_11.jpg

I got a Splinter.

Low budget horror films, meestal projecten waar filmmakers veel van hun creativiteit in kwijt kunnen. Zo ook in Splinter. De film heeft toch best goede creature designs en ook het gegeven rondom de splinterwezens is best aardig allemaal. Ook krijgen we nog een hele fijne scene ergens in het midden van de film. Helaas gaat het elders dan wel wat mis. Het acteerwerk is niet heel goed. Hoeft niet echt een probleem te zijn, maar hier voelt het allemaal erg "off". Ook het camerawerk is soms net iets te chaotisch en komt de impact van bepaalde momenten niet echt ten goede.

Verder duurt de film gelukkig niet echt lang en is het allemaal nog best vermakelijk. Nergens echt hoogstaand. Hier zat zeker meer in, Het budget was er gewoon niet naar.

3.0/5.0

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

#9/54

Categorie 5 (blauw): Undead & supernatural

d) Vampiers: Bakjwi (2009) (FTV)

http://images.static-bluray.com/reviews/2374_3.jpg

Bloodthirsty Priest.

Een originele kijk op de vampieren. Maar ook tegelijkertijd ook erg traditioneel. De alom bekende elementen rondom de bloedzuigers, worden ook hier uit de cast getrokken. Gelukkig weet Park Chan-wook er nog wel zijn eigen draai aan te geven. Niet altijd even goed. Het verhaal rondom de priester is niet altijd even interessant en datzelfde geld ook voor zijn relatie met de vriendin van zijn beste vriend. Na een uur heb je het eigenlijk wel al een beetje gehad en verlang je naar een snel einde. En dan moet je nog een uur. Het is gewoon niet genoeg om het de gehele speelduur interessant te houden. Ook de humor is het vaak net niet. Al zitten er zeker een aantal geslaagde dingen in Bakjwi. Zo is het laatste half uur nog best aardig. Ook het begin in de kliniek waarin Sang-hyun zich bevind is nog best leuk.

Visueel ziet het er best goed uit. Maar ik miste toch wat meer flair. Acteerwerk goed. Erg fijn om naar Song Kang-ho en zijn collega's te kijken. De muziek was toch een beetje te veel van het goede. Haalt je iets te vaak uit de sfeer. Dat en de steeds veranderende toon, maakte dat ik gewoon erg moeilijk in de film kon komen.

Op papier interessant, helaas is het uiteindelijke resultaat een stuk minder interessant geworden.

2.0/5.0

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

#10/54

Categorie 4 (groen): Monsters

b) Natural horror flora: The Ruins (2008) (Re-watch)

http://images4.static-bluray.com/reviews/456_1.jpg

Welcome to the jungle.

The Ruins is een van die films die niet zo goed of slecht vallen bij het publiek, maar ik uiteindelijk erg leuk vind.

De film komt wat traag op gang. Het neemt zijn tijd en heel lang is het niet duidelijk wat er nu gaande is. Toen ik The Ruins voor de eerste keer zag, kwam de richting die de film in sloeg als een complete verassing. Nadat bekend wordt wat er gebeurt, neemt de film vlucht en is het genieten geblazen tot het einde. Heerlijk ook, die onderhuidse spanning die hier gecreëerd is.

The effecten zien er goed uit en komen ook nog eens erg overtuigend over. Het verhaal is niet erg origineel, maar slecht is het ook zeker niet. Datzelfde geld ook voor het acteerwerk. Erg degelijk.

Leuke mensen vs. de natuur film.

3.5/5.0

Verónica (2017)
Categorie 5: Undead & Supernatural
5c: Duivels en demonen
Voortgang: 10/54

Hypes met kreten als 'engste film ooit', vallen in de praktijk altijd wat tegen. Als je het hele gedoe rondom deze film buiten beschouwing laat heb je gewoon een goed gemaakte horrorfilm. De sfeerzetting is sterk, het acteerwerk voldoende en visueel is het ook bovengemiddeld strak. Zaten ook zeker wat memorabele, creepy scenes in de film. Ik vond bijvoorbeeld de demon tof weergegeven in zijn eenvoud met het vele gebruik van schaduwen. Engste film ooit is dit echter verre van. Al is de film op alle vlakken ruim voldoende, blinkt het bovendien nergens echt in uit. Het vrij klassieke possession-verhaal blinkt ook niet uit in originaliteit. Nergens zo verfrissend als [Rec], maar wel bovengemiddeld sterk. 3,5*

Ach ja, van Grave | Raw (2016) zeiden ze dat mensen in de bioscoopzalen flauwvielen, pure onzinreklame natuurlijk. Raw is trouwens wel een fijne kannibalenfilm.

Ginger Snaps (2000)

Categorie 4: Monsters

d. Weerwolven

Voortgang: 18/54

https://classic-horror.com/files/images/ginger-snaps-still.jpg

Een fijne combinatie van horror en drama. In de film staat het weerwolf-thema absoluut centraal, maar behalve de weerwolf behandelt de film ook allerhande andere thematiek die minstens zo'n belangrijk plek in de film inneemt.

De twee vrouwelijke hoofdpersonages zijn van de tienerleeftijd. Coming of age is dan aan de hand. Voor dingen als sociaal isolement, rebels gedrag en verliefdheid is ruimte gemaakt. De verkenning van deze periode van verandering gebeurt grondig. Zelfs menstruatie komt uitgebreid aan de orde. De film behandelt al deze thema's afwisselend serieus of met een knipoog. Zo ontstaat een mooie mix van de dramatische lusten en de lasten van de coming of age met de gewelddadige horror van de weerwolf. Er wordt steeds heel subtiel tussen de thema's geschakeld zodat de onderlinge verbondenheid duidelijk wordt. Zeer geslaagd.

De film is zodoende meer dan een simpel tiener weerwolf filmpje met banaliteiten en grote effecten. Die dingen zitten er in, maar daarnaast is er In deze film is ook prettige aandacht voor het subtielere werk.

Dat de beide dames Emily Perkins en Katharine Isabelle hele geloofwaardige einzelgängers met merkwaardige interesses neerzetten is dan natuurlijk mooi meegenomen. Hun aanwezigheid en gedrag bepaalt per slot van rekening de emotionele lading van de film. Zij zetten de toon. Het lukt hun goed. De sfeer in de film heeft meteen al iets sinisters vanwege het indrukwekkende morbide gedrag van de beide dames. Die toon suddert onderhuids in alle verdere scènes door. Knap acteerwerk, een intelligent verhaal en een fijn uiterlijk doen een hoop.

Zoals gezegd wordt in al dit vrouwelijke hormonale geweld de brute horror niet vergeten. Er is bloed, er zijn transformaties en er zijn knap gemaakte weerwolven. Er is naast het onderhuidse sudderen zeker genoeg te genieten op het gebied van de harde horror

Genoten! Nu snel op naar de sequels! Hopelijk zijn die even goed.

Ava's Possessions (2015)

Categorie 5: Undead & Supernatural

c. Duivels en demonen

Voortgang: 19/54

https://media.outnow.ch/Movies/Bilder/2015/AvasPossessions/002.jpg

Een origineel plot dat de gangen van een ex-bezetene volgt. De film richt zich niet op het exorcisme als zodanig, maar start vanaf het punt waar andere films uit het exorcisme genre doorgaans stoppen. De weg naar herstel zogezegd. Een interessant uitgangspunt is het zeker.

Als de ex (Ava uit de titel) zich meldt bij de plaatselijke afdeling van 'Spirit Possessions Anonymous' is trouwens ook meteen duidelijk dat de film behalve een originele insteek ook een humoristische insteek heeft. Fijne humor is het. Van die onderkoelde humor van de zwarte soort. Louisa Krause die de titelrol vervult is er met haar lijzige manier van spreken en haar onverschillige voorkomen een fantastische exponent van.

Humor dus. Hoe staat het dan met de horror? Die is er, als gezegd. Er passeren wat demonische entiteiten die er goed uitzien. Er is wat bloed. Verder toont de horror zich niet heel uitbundig. De horror verschuilt zich veelal in de psyche van de hoofdpersoon. Het pad naar herstel is in deze film geplaveid met veel psychologische horror.

De psycho-scènes leveren een goed sfeertje op. Duister en onheilspellend. En omdat Ava behalve aan psychologisch zelfonderzoek ook aan praktisch onderzoek doet, als zij vergeten genante acties die zij tijdens haar bezetenheid ondernam weer probeert in te kleuren, speelt er zelfs nog iets detectiveachtigs door het verhaal heen. Niet al te ingewikkeld, maar wel met voldoende verrassing om spannend te zijn.

De film loopt bij dit alles lekker door. Geen overbodig gezeur of overbodige uitleg. Geen vervelende vertragende uitstapjes. Gewoon in een vlot tempo naar het einde. Een einde dat ook nog eens bevredigend is, wat mij betreft.

Leuk dit.

Categorie 3 (rood): Gewelddadig (voltooid)

a) Body horror:

Voortgang: 21/54

Videodrome (1983)

http://www.scifimoviezone.com/imagecyberpunk/videodrome004.jpg

“The television screen is the retina of the mind’s eye.

Deze klassieker van David Cronenberg herzien,en als geen ander weet de film nog steeds een huiveringwekkende sfeer neer te zetten. In 1983 kon men het Internet nog niet voorzien maar deze visie is nog steeds actueel zowel op de huidige on-line wereld dan ook op steeds meer afstompende formats van de TV-wereld. Het is een heerlijk bizar vertelsel, waarin flashbacks razendsnel worden afgewisseld met hallucinaties en surreële scènes. Gedurende de hele film hangt er een claustrofobische sfeer rond de bizarre wereld van ‘Videodrome’. Vlees en metaal smelten samen en dit wordt je getoond ook! Hoewel de film dus weerzinwekkend grof, lomp en bij vlagen ongemakkelijk is, is ie ook gruwelijk interessant en kun je ‘m niet afzetten. Welkom in de chaotische, futuristische wereld van de ‘meester van de body-horror’ David Cronenberg.

Tetsuo (1989)

https://static.anarchivism.org/cyberpunkreview-archive/www.cyberpunkreview.com/images/testsuo28.jpg

Japanse Cyber-Punk-eigenaardigheid. Echter voelde het voor mij als een langgerekte videoclip van één of andere elektro-industrial band. Met een te hoog experimenteel gehalte en veelvuldige achtervolgingen die leken op Benny Hill met ADHD. Meerdere keren moest ik mij eigen dwingen om te blijven kijken. Ondanks de relatief korte speelduur leekt het veel langer te duren, wat natuurlijk nooit een goed teken is. Toch waren er soms ook enkele scènes die ik nog wel kon waarderen. Het blijkt dat dit duidelijk niet aan mij is besteed! Ach, soms moet je eens wat uitproberen, maar met deze film is het mij niet zo goed bevallen.

The Girl with All the Gifts (2016)

Categorie 5 (blauw): Undead & supernatural
e) zombies
Voortgang 21/54

Deze zombie film pakt het net iets anders aan dan de meeste van zijn soortgenoten. Een tweede generatie 'geboren' zombies is in staat om te denken en gedraagt zich (op het eten van mensen na) vrij menselijk. aangenaam verrast.

Ice Cream Man (1995)

Categorie 7 (wit): Periodehorror

g) 1990-1999

Voortgang 22/54

Leuk tussendoortje, Clint Howard is weer geweldig zoals altijd in dit soort rollen. Maar je moet er voor zijn. Dit is zeker niet voor iedereen.

Pafekuto Buru (1997) - MovieMeter.nl

7g ) Periode - 1990-1999

Voortgang: 19/54

https://pm1.narvii.com/6364/abf3f698b68de0f1ec65f09663bb8f9656b18e45_hq.jpg

Perfect Blue verteld het verhaal van Mima, een zangeres in een populaire Japanse meidengroep. Haar management heeft het idee om haar actrice te laten worden. Haar fans zijn hier echter niet blij mee. Mima denkt dat ze paranoïde wordt als er steeds meer vreemde dingen gebeuren in haar omgeving...

De film was oorspronkelijk geschreven als een live-action film gebaseerd op boeken van Yoshikazu Takeuchi, maar toen het budget niet toereikend was werd besloten om er een animatiefilm van te maken. Dit is duidelijk merkbaar in de film, waar veel standpunten en technieken inzitten die gewoonlijk alleen in live-action voorkomen.

Darren Aronofsky is een groot liefhebber van de film. Voor Requiem for a Dream kocht hij de Amerikaanse rechten van Perfect Blue zodat hij de bad-scène ongestraft zou mogen gebruiken. Zijn latere film Black Swan lijkt ook in thematiek heel erg op Perfect Blue. Zowel Mima als Nina beginnen werkelijkheid en fictie door elkaar te halen en beide worden ze bedreigd omwille van hun carrière.

Zoals meestal met Japanse animatie is alles uitstekend verzorgd. In het westen was cel animatie in 1997 al ingeruild voor computeranimatie, maar in Japan gingen ze gelukkig nog lang door met deze fantastische techniek. Net als Akira slaagt de film er in op een erg realistische en 'live-action-achtige' manier licht weer te geven. Wel is de kwaliteit niet altijd even constant. Als Mima in beeld is, is er heel erg veel detail, terwijl bij de mannen in het begin erg weinig detail is en van de mondbewegingen vrijwel niets klopt.

Al met al vond ik Perfect Blue een erg sterke film. Het verhaal boeit en is best spannend en zeker even meeslepend als Black Swan.

joolstein ik zie dat je geen titel hebt gezet bij die eerste film van Body horror. Is dat Videodrome?

6e Horror volgens taal/regio: Azië (Hong Kong)

Asian horror ligt mij eigenlijk niet zo en al had ik wel enkele titels heb ik toch maar besloten om voor een RW te gaan niet Gojira maar wel deze:

Dung Fong Saam Hap (1993) en beter bekend als The Heroic Trio
Voortgang: 21/54




Na vele jaren nog eens herzien, ik kon mij deze nog steeds grotendeels herinneren. Deze keer de Engelse dub gezien waarin de karakters andere namen hebben gekregen. Ook denk ik dat ze hierin hebben geknipt want ik herinner me een nogal onplezierige scène van die kleine jongetjes die liggen te creperen in het riool maar die heb ik niet teruggezien. Of er voor de rest in geknipt is weet ik niet. Blijft wel leuk al heeft het nu veel minder impact als destijds. De horror zit em vooral in de final battle en natuurlijk als die kerel die ze number 9 noemen in actie komt met dat wapen waarmee je mensen hun hoofden kan afrukken.

Deze zou ook nog kunnen gelden voor underground trouwens.

Tesis (1996)

Categorie 6: Regio/Taal

6A – Romaans

Voortgang 18/54

https://wheresthejump.com/wp-content/uploads/2016/06/tesis-1996-2.jpg

The Male ánd Female Gaze

Mijn eerste registratie voor Categorie 6, de enige waar ik nog niets van gezien had. En de titel zelf valt ook onder het label ‘hoog tijd’: het speelfilmdebuut van Amenábar staat vermoedelijk al een jaar of 20 op mijn watchlist. Lang genoeg om inmiddels vier van zijn latere films wél gezien te hebben (Abre los Ojos (1997), The Others (2001), Mar Adentro (2004) en Agora (2009). Zijn laatste film Regression (2015) scheen niet best te zijn, maar van zijn vorige films heb ik wel genoten. Dat was bij Tesis niet anders. Leuk om Ana Torrent weer eens te zien, en natuurlijk mijn vroegere beste vriend de VHS cassette. Eduardo Noriega had hier trouwens al die onbetrouwbare tronie die hij in The Devil's Backbone tot ongekende hoogte 'trok'.

Verplicht kijkvoer in de canon van de menselijke fascinatie met geweld, en een aanrader voor wie van meta-films houdt. Trouwens, als je studentenfilm zeven Goya Awards wint, waaronder Beste Film, Beste Originele Screenplay en Beste Regisseur, dan heb je best een lekkere binnenkomer.

3.5*

alexspyforever

Ja klopt dat is Videodrome.

Ik had eerst een andere still er staan, dus ik denk dat ik met het wissen de titel ook mee heb genomen.

Ik sla deze challenge even over (al ben ik waarschijnlijk al te laat)

Maar als deze challenges in de toekomst zullen komen zal ik daar zeker naar uitkijken! Leuk idee hoor

Ik zal je anders taggen bij volgende challenges. De algemene horror challenge is voorzien in oktober.

Brides of Blood (1968)

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

b) Avontuur horror

Voortgang: 17/54

FTV

https://oldies-cdn.freetls.fastly.net/i/boxart/w340/10/52/089218105295.jpg?v=4

Regisseur Eddie Romero had redelijk wat succes met deze film in de Amerikaanse drive-in-theaters, en er volgden nog een tweetal vervolgfilms (Mad Doctor of Blood Island en Beast of Blood).

3 Amerikanen komen op een klein eiland, overdag een hele saaie bedoening, maar 's nachts komen de bomen en planten tot leven, gaan vlinders agressief worden en loopt er een monster rond dat iedere avond voorzien wordt van 2 jonge dames ter bevrediging van zijn lusten...die er voornamelijk uit bestaan de dames uit elkaar te scheuren.

Die bewegende planten zijn eigenlijk het leukst, dat monster is lekker een kerel in een monsterpak en er zitten wulpse dansjes in de film .... of ik me ooit aan de vervolgen ga wagen laat zich nog even bezien, maar voor anderhalf uur Filipijnse horror cheapness zit je hier tamelijk goed.

(3*)

The Sacrament (2013)

Categorie 2 (violet): Horror stijlen
b) Found footage
voortgang 23/54

Dit is zo een film die langzaam onder je huid kruipt. De horror ligt hem niet zozeer in wat je te zien krijgt maar eerder door een dreiging die je voelt maar waar je niet van weet wat het nu juist is. Je voelt dat er iets niet juist is, maar weet niet wat.

Twee correspondenten gaan op zoektocht naar de vermiste zus van hun vriend. Ze reizen af naar een geheime plek buiten de Verenigde Staten waar ze verwelkomt worden in de wereld van "Eden Parish", een zichzelf onderhoudende gemeenschap. In het centrum van deze religieuze, socialistische gemeenschap staat een mysterieuze leider die alleen bekend staat als "Vader". Onderweg documenteren ze alles.

Het lijkt de ideale plek, maar is het dit ook zo. Al gauw blijkt dat de dingen niet echt zijn wat ze lijken.

Eigenlijk verteld de film het verhaal van jonestown maar dan in kleinere mate. Hier gaat het om een 200 tal mensen i.p.v. een 900 tal.


The Strangers: Prey at Night (2018)
Categorie 3 (rood): Gewelddadig
g) Home invasion
voortgang 24/54

Een familie besluit te overnachten in een afgelegen woonwagenkamp. Het valt de familieleden echter op dat het park er akelig verlaten bij ligt. Wanneer vervolgens drie gemaskerde psychopaten tevoorschijn komen moet de familie er alles aan doen om te overleven.

Deze volgt in grote lijnen de eerste film. Buiten de locatie heeft dit niets vernieuwend. Toch is hij leuk voor een avondje 'gedachten op nul en kijken'. Een speelduur van 85 minuten is prima voor dit soort film.

La Casa Sperduta nel Parco (1980)
Categorie 3 - Gewelddadig (rood)
g. Home invasion
Italië, FTV
Voortgang: 21/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/12000/12267.300.jpg?cb=1392629285

Hmm, ik vond het allemaal nogal matig. Gezien het feit dat de maker Ruggero Deodato is, verbaast het weinig dat de film behoorlijk rauw is - en ja, spanning zit er zeker wel in met ook een goede Last House on the Left achtige twist aan het einde, al is het compleet ongeloofwaardig, maar ik vind dit soort film gewoon niet zo interessant. Het verhaal is rechttoe rechtaan, waarin psychopaat Alex en zijn wat simpele vriend terechtkomen op een yuppenfeestje, waar een stel hele vervelende cliche-figuren iets viert, en dat gaat al escalerend mis tot verminking, verkrachting en moord toe. Echt overtuigende yuppen zijn het trouwens niet, zeker de dames zijn overduidelijk uit het schap van de softporno-actrices getrokken die meer om hun borsten gecast zijn dan om hun acteerkunsten. Alex is dan wel weer redelijk overtuigend als psychopaat.

De film is verder best wel behoorlijk expliciet in z'n narigheid - we zien een hoop hard geweld en ook bijvoorbeeld die scene waarbij Alex dat blonde meisje met een scheermes te lijf gaat is niet mis. Al lijkt het daarentegen bij de verkrachtingen bijna vrijwillig te gebeuren. Maar alleen voor de gore and dat beetje spanning, en de aardige maar behoorlijk ongeloofwaardige twist aan het einde, doe ik het niet. Dan was Cannibal Holocaust toch vele malen boeiender. Tegenvaller.

S.S. Doomtrooper (2006)

Categorie 1 - Horrorkruisingen (geel)

a. Actie

Verenigde Staten, FTV

Voortgang: 22/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/52000/52636.jpg?cb=1420618231

Hahaha, wat is dit slecht. Eigenlijk op elk vlak klopt hier niets van. Het verhaal. De acteurs. De typetjes die ze spelen. De oorlogsscenes, waarin de vijand een paar meter verderop loopt maar niets ziet, of hoort van de luidop overleggende 'elite-eenheid'. Die 'elite-eenheid' die bestaat uit de meest makkelijke typetjes, met de meest cliche speciale vaardigheden, gespeeld door hele slechte acteurs. Hat talenwonder daarin dat Duits probeert te praten. De special effects waar een matig adventure-spelletje in de midden jaren '90 zich nog voor zou schamen. Het verhaal, of eigenlijk het complete gebrek aan zinnig verhaal achter de Doomtrooper. Hoe de Doomtrooper eruit ziet. De eveneens slecht acterende Duitsers, die uiteraard Engels praten met een zwaar Duits accent. Het complete gebrek aan logica in het plot. De deus ex machina's overal. Het Franse verzet. De gevechtsscenes. Vooral als die absurd goedkope, neppe, lelijke, onlogische, houterige CGI-kneus van een Doomtrooper er weer bij is. Kortom, ik heb genoten. Alleen jammer dat het bier op was. 1.5*

Jury, ik vond bovenstaande film dus best wel behoorlijk grappig op een foute B-film manier. Is dat voldoende voor comedy? Anders verander ik 'm met alle plezier naar Actie.

Ik wil me ook nog even netjes afmelden voor deze challenge.

Had heel graag mee willen doen of mee willen denken voor een ander idee voor een nieuwe challenge, maar wegens persoonlijke omstandigheden wordt dit me momenteel samen even te veel.

Veel plezier allen en tot 'n volgende challenge.

Ach er komen nog wel challenges, misschien dat je in oktober wel weer kan meedoen.

Was al benieuwd waar ben Cross gebleven was na het zien van Chariots of fire en First Knight, destijds. In films als SS Doomtrooper dus, Woland.