Horror (en thriller) zonder grenzen

Warm Bodies (2013)

Categorie 5: Undead & Supernatural

e. Zombies

Voortgang: 13/54

http://www.filmofilia.com/wp-content/uploads/2012/11/warm-bodies-2-535x344.jpg

Zombiehorror is niet een van mijn favoriete subleaques binnen de horror. Zombies zijn van die maffe, traag bewegende en absoluut niet enge creaturen waar mijn hartslag niet veel harder van gaat lopen. Nou ja, van ergernis misschien. Toch heb ik wel eens een behoorlijke zombiefilm bekeken. Ze bestaan dus wel. Deze film behoort niet tot die categorie. Deze gaat de ergernis voorbij.

Een zombie die romantische gevoelens koestert is echt heel belachelijk en ongeloofwaardig. Een mooie tegenspeelster die er omgekeerd ook last van heeft, is al even belachelijk en ongeloofwaardig. De ontwikkeling van de relatie in de film is bovendien een hele oninteressante, een hele flauwe en een hele vlakke.

De film is een suikerzoet liefdesdrama. De combinatie zombie en romantiek is ongetwijfeld lief bedoeld maar is erg lachwekkend. Geen moment wordt dit gegeven geloofwaardig verbeeld. Geen inleving van mijn kant.

Voor een zombiefilm bevat de film erg weinig horror. Weinig spannend staaltje zombiesmerigheid te bekennen. Er is wel veel sprake van schietende en rennende actie. En van lachwekkende romantiek natuurlijk.

Behalve zombies speelt nog een andere groep monsters een rol in deze film. De overtreffende trap van de zombies, genaamd Boneys. Best leuk, deze creaturen. Ze zijn snel en in aanzet angstaanjagend. Helaas zien ze er in grafisch opzicht niet overtuigend uit.

Teresa Palmer is trouwens leuk. Ik begrijp die zombie wel. Hij acteerde het gewoon niet geloofwaardig. Ik kon me maar niet voorstellen dat Teresa Palmer daar trek in had.

Wat een flutfilm.

Non Si Deve Profanare il Sonno dei Morti (1974) - MovieMeter.nl

5e) - Undead & supernatural - Zombies

Voortgang: 12/54

http://farm3.static.flickr.com/2793/5759651661_3134f4794e.jpg

Een experimentele machine van het ministerie van landbouw wordt op het Engelse platteland ingezet om insecten te doden met straling. Een bij-effect hiervan is dat de recent overledenen uit hun dood op staan. Een nozem en een meisje die zijn motor in de prak hebben gereden zijn juist op weg naar het huis van haar zuster.

The Living Dead at Manchester Morgue is typisch zo'n Italiaanse film waar ze er alles aan doen om het Brits te laten lijken, net als What Have You Done to Solange? bijvoorbeeld. Dat is bijzonder goed gelukt want je waant je daadwerkelijk op het Britse platteland en zelfs tot in de kleinste details zijn alle bordjes kloppend. Alleen de bij-rol acteurs verraden dat de film eigenlijk grotendeels in Spanje is opgenomen.

Opvallend is dat de film niet mee wil teren op het succes van een eerdere zombie-film. Dawn of the dead was nog niet uitgebracht en Night of the Living Dead al weer even geleden. Ook was alles zeker niet onaardig in beeld gebracht. De manier waarop de zombies in waren gefilmd kwam zelfs erg modern over. En de geluidsband - die een beetje aan science-fiction uit de jaren 50 doet denken - was eigenlijk ook erg sterk. Het is niet zo karakteristiek als de zombies van Fulci, maar deze mogen er ook zeker zijn en hoewel er vrij snel werd weg geknipt was er ook best wat gore.

Er zijn niet mega-veel kills of heel veel zombies, maar voor een zombiefilm was het verhaal nog lang niet zo flinterdun als je zou verwachten. Vermakelijk filmpje.

Als je dan toch een atypische zombiefilm met meer focus op drama wil zien, lijkt Maggie een betere keuze: Maggie (2015)

Die vond ik echt wel goed, ook met een Arnie die hier niet wordt gecast als action hero maar als liefhebbende vader. Maar het is Abigail Breslin die de film het bekijken waard maakt, maarja ik ben ook best wel fan van haar

Marrowbone (2017)

Categorie 5: Undead & supernatural

5A – geesten en andere spirituele wezens

Voortgang 13/54

https://images.contentful.com/22n7d68fswlw/2iGrYjVfLGumS2sA6iUWg4/a75a5b98a238759dbc5518c842c215f4/marrowbone_01.jpg?w=1200

Het is wellicht het meest uitgekauwde subgenre dat er is, ‘haunted hause’, maar soms kan het toch nog verrassen. Marrowbone doet dat wat mij betreft niet, ondanks dat het een aantal dingen wel degelijk anders probeert te doen. Sergio G. Sánchez is de screenwriter van The Orphanage en Lo Impossible, maar wat hij hier doet werkte voor mij niet helemaal. Thema’s als verlies, liefde en verdriet mengen goed in een film als dit, maar een film The Babadook deed dat voor mij veel beter: het voelde hier niet echt in balans, en dan blijf je als kijker onaangedaan achter. Eng werd het evenmin. Maar er was Anya Taylor-Joy (niet te verwarren met Mia Goth hier op de afbeelding). Dus alsnog geen straf.

3*

The Belko Experiment (2016)

Categorie 1: Horrorkruisingen

1A – Actie/Horror

Voortgang 14/54

https://www.filmweb.no/incoming/article1311886.ece/representations/s/The%20Belko%20Experiment

Ik heb altijd wel een zwak voor horrorfilms met een psychologisch tintje, helemaal wanneer ze flink krabben aan het korstje dat we menselijke beschaving noemen, en waar we toe in staat zijn als paniek en angst toeslaat. In The Belko Experiment worden kantoorwerkers plots gedwongen om elkaar af te gaan maken. Eerst op kleine schaal, maar al snel groter. Het is een simpel plotje (van James Gunn), maar ik blijf zulke verhalen intrigerend vinden, en hoe de karakters in de film ermee omgaan. En vooral met elkaars voorstellen, leiders die direct opstaan, bondgenootschappen, etc. Tony Goldwyn lijkt amper ouder te zijn geworden sinds Ghost (1990), en hij kan nog steeds een naarling spelen. Er zijn kleine rolletjes voor John C. McGinley en Michael Rooker, maar Adria Arjona is met afstand het leukst om naar te kijken. John Gallagher Jr. heeft de grootste rol, en misschien moet ik zijn naam toch maar eens gaan onthouden. Hij deed het in 10 Cloverfield Lane ook al erg aardig en ik bleek hem in wel weer dingen gezien te hebben waar hij positief opviel. Fijne screen presence.

3,2*

#6/54

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

b) Avontuur horror: Rogue (2007) (FTV)

http://cultfilmfinder.com/wp-content/uploads/photo-gallery/Rogue/r_throw_large.jpg

Tick tock, here comes the croc.

De mooie natuurbeelden zorgen in het begin al heel erg voor een fijne sfeer. Je zou haast vergeten naar wat voor soort film je aan het kijken bent. De vrij trage opbouw is erg goed gedaan, al gaat dat "bonding" tussen de personages wel wat snel allemaal en komt dat nergens echt overtuigend over. Als dan het keerpunt van avontuur/natuur docu naar horror komt, gaat het tempo wat omhoog en krijgen we enkele leuke momenten. McLean kleurt daarbij wel heel er netjes binnen de lijntjes in wat we verwachten in een krokodillen film. Al blijft het natuurlijk leuk om mensen opgejaagd en verscheurd zien te worden door een perfecte moordmachine. Ook leuk dat men hier lekker geïsoleerd op een eilandje zitten en nergens om heen te gaan hebben.

Erg mooi begin en een erg leuke 2e helft van de film. Een beetje jammer dat die 2e helft weinig verrassend is. Had de film echt gesierd als het iets minder traditioneel "monster movie" was

3.0/5.0

2) Horrorstijlen (violet)

d) Arthouse & surrealisme:

Voortgang: 13/54

A Field in England (2013)

http://deeperintomovies.net/journal/image14/fieldengland4.jpg

Mijn vijfde film van regisseur Ben Wheatley en zijn meest moeilijke film om te beoordelen tot nu toe. Hijzelf definieert A FIELD IN ENGLAND als een combinatie van historisch drama en een sixties drugsfilm. Iets wat overduidelijk wel een vaststaand feit is! Het verhaal speelt zich af in een veld ten tijde van de Engelse Burgeroorlog halverwege de zeventiende eeuw. Een alchimist, ontvlucht het slagveld samen met drie deserteurs op zoek naar een bier-huis. Als ze een andere alchimist treffen gaat het mis. En dan vooral door de hallucinogene paddenstoelen. En juist die psychedelische effecten maken dat dit een moeilijke zit is. Een film met evenveel probeersels die niet origineel zijn (hallucinatie-scene) als andere weer wel. Echter vraag ik me af of dat ik ook op de origineelste; zoals bevroren beelden of een lied dat in de camera wordt gezongen, zat te wachten? En dan de gortdroge dialogen die maakte het er al niet veel beter op. Ik weet dat regisseur Ben Wheatley experimentele films maakt, echter bij deze film vond ik dat experiment minder geslaagd.

Dracula (1992)

Categorie 2: Horror stijlen

2a: Gothic

Voortgang: 8/54

Hier heb ik me goed mee vermaakt, al had ik op iets meer gehoopt. Lekker over-the-top gotische horrorfilm met een leuke rol voor Gary Oldman. Visueel vond ik het ook sterk met speelse overgangen tussen shots, coole versnelde camerastukken als de vampier zich verplaatst en qua belichting ook niet verkeerd. De film lijkt zichzelf ook niet te serieus nemen wat een verhaal als dit ook wel ten goede komt. Minder was dat ik de eerste helft wat te lang vond duren en qua acteerwerk ook niet overal even sterk. Vooral Keanu Reeves moet toch wel een van de grootste miscasts aller tijden zijn (dat Brits accent ). Ondanks de wat lange speelduur, toch een ruime 3*

7b Periodehorror: 1940-1949

Voortgang: 13/54

Weird Woman (1944)

https://mikestakeonthemovies.files.wordpress.com/2015/08/weird-woman.jpg?w=432&h=327

Ik moet vooral John Milton bijtreden. Deze film verveelt niet, maar wist me ook nergens te grijpen. Er waren nogal wat betrokken partijen hetgeen het natuurlijk niet makkelijk maakt om echt binding te krijgen met hen. Lon Chaney jr. is net als zijn vader een uitstekend acteur dus het is vooral aan hem te danken dat de film dan toch nog een kleine voldoende krijgt. Ik heb wel degelijk interesse in voodoo maar het kwam naar mijn zin toch maar weinig aan bod, het was meer een psychologische oorlogsvoering.

The Frozen Ghost (1945)

http://www.tft.ucla.edu/wp-content/uploads/2016/02/FrozenGhost01-copy_0.jpg

Ik vind het altijd moeilijk om als eerste een bericht te plaatsen bij een film. Dit is er eentje die moeilijk onder een bepaald genre is te plaatsen. Het is vooral mystery. De geest waarvan sprake in de titel is geen entiteit in de zin van een spook, et gaat hier dus wat er met de menselijke geest, het brein mogelijk is. Het bevroren gedeelte slaat dan uiteraard op de wassen beelden. Onvermijdelijk moest ik hierbij denken aan House of Wax en het origineel Mystery of the Wax Museum. Dit biedt dan een aantal horrorelementen maar niks schokkend. De film is kort dus dat betekent een hoog tempo maar het is moeilijk om op die manier binding te krijgen met de karakters. Het is aardig maar het blinkt nergens uit.

Fascination (1979)

Categorie 5: gewelddadig (rood)

e. (s)exploitation

Frankrijk, FTV

Voortgang: 13/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/11000/11032.300.jpg?cb=1508660126

Nou ja, het heeft het label horror, het zal dus wel. En op zich begrijp ik dat ook wel: er komen vampieren in voor, en er is wel wat bloed en geweld te zien. Maar bij Fascination is dat bijzaak; het is vooral een film waar het om de erotiek te doen is. Het heeft nog wel wat sfeer, en de actrices zijn fraai, maar als film (zo eentje met verhaal en plot en acteerwerk en zo) stelt het toch wel bar weinig voor. De actrices (en acteur) bakken er niet zo veel van, en het is een plotje van niks dat als aankleding (heh) lijkt te dienen voor het geregeld voorbijkomende vrouwelijk naakt. Al moet ik zeggen dat de film er nog wel vrij redelijk uit ziet. Desondanks waren het voornamelijk een wat lange en saaie minuut of tachtig.

Voorlopig even geen zombies meer. Ik zet Maggie even koud voor latere consumptie. Breslin deed het trouwens ook erg leuk in Final Girl (2015), een film die niet een ieder kon bekoren.

Ja Final Girl is niet erg populair bij het grote publiek en toegegeven het verhaal is dun en er is weinig uitdieping van de karakters. Maar het is vooral Abigail die de film meer dan de moeite maakt. In elk geval veel meer horror dan die film met dezelfde titel maar dan in het meervoud. Trouwens de mannelijke protagonist uit Warm Bodies doet mij heel hard denken aan Filiberke, een stripfiguur uit de Vlaamse Jommeke reeks Ooit van gehoord baspls of is het enkel Kuifje dat je interesseert?

https://www.raaskalderij.be/wp-content/uploads/filiberke.jpg

Een kleine aanpassing in mijn programma, daar ik ook erg benieuwd was naar de "engste" film op Netflix.

In plaats van Les Yeux sans Visage (1960) bij Romaanse talen nu dus:

#7/54

Categorie 6 (oranje): Horror volgens regio of taal

a) Romaanse talen: Verónica (2017) (FTV)

https://nofspodcast.com/wp-content/uploads/2017/09/veronica-supernatural-ouija-board-horror-spain-2017-800x400.jpg

Un fantasme!

Verónica is zeker geen originele film. Er is niets aanwezig wat we niet al eerder hebben gezien in andere films in dit genre en met dit onderwerp. Maar de uitwerking is wel gewoon erg goed. Plaza weet het verhaal op een leuke manier te vertellen en weet het ook best interessant te houden. Daarnaast is het einde toch best fijn. De spanning is zeker aanwezig in sommige scenes, maar helaas zie je de schrikeffecten en verwikkelingen al wat aankomen, doordat Plaza in de afwerking van de horror niet echt met iets origineels weet te komen.

De film wordt vooral ook gered door het goede acteerwerk van Escacena. Erg sterk acteerwerk van de jonge actrice. Maar ook de andere kids doen het leuk en zorgen niet voor irritatie. Leuk ook om een oud kindsterretje hier terug te zien, al is haar rol niet supergroot.

Visueel is er af en toe best wat leuks te zien. Vooral in de climax gaan Plaza en zijn team helemaal los. Op technisch vlak is er gewoon weinig aan te merken en ziet het er gewoon keurig uit.

Kundig gemaakt en vermakelijk, maar weinig verrassend.

3.0/5.0

Ik heb wel van Jommeke gehoord, maar heb het zelf nooit gelezen. Is volgensmij ook minder overgewaaid naar Nederland als veel andere Belgische strips. Komt waarschijnlijk mede omdat ze tot 1989 in het Vlaams waren (even opgezocht op Wikipedia), met 'ge' inplaats van 'je' en dergelijken.

Parlor (2015) - MovieMeter.nl

kent iemand deze? Wil hem bekijken voor oost europa film

Ja ik heb hem gezien; het al menigmaal vertelde verhaaltje van groepje Amerikanen krijgen het moeilijk in het ooooh zo gevaarlijke Oost-Europa.

Maar wat is precies de vraag ? Wilde je weten of die voor Oost-Europa kan kijken of dat het leuke film is? Of wilde je vragen of iemand die had?

Als de film zich afspeelt in Oost-Europa dan mag ie daarvoor worden ingezet

Ik wou weten of hij voor Oost-Europa kon en of iemand iemand wist of hij de moeite was.

Der Müde Tod (1921)

7) Periode (wit)

a) 1920-1939

voortgang 13/54

Prachtig, meeslepend verhaal. Goede acteerprestaties. Niet echt horror maar voor die tijd was het dat misschien wel. Meer kan ik hier niet over zeggen, enkel dat hij een kijkbeurt waard is.

The Black Cat (1934) - MovieMeter.nl

7a) - Periode - 1920-1939

Voortang: 13/54

http://i.cdn.turner.com/v5cache/TCM/Images/Dynamic/i173/blackcat1934_100520120959.jpg

The Black Cat is een wat minder bekende Universal Horror. Het verteld het verhaal van een pasgetrouwd stel die op huwelijksreis zijn in de Karpaten. In de trein ontmoeten ze een Oosterijks-Hongaarse veteraan (Bela Lugosi) die jaren in een Russische gevangenis heeft gezeten. Als er onderweg een ongeluk is, is het stel gedwongen om mee te reizen met de veteraan. Ze belanden in het hypermoderne huis van een architect en duivelsaanbidder (Boris Karloff) met wie de veteraan nog een appeltje te schillen heeft.

U hoort het al. Deze film heeft helemaal niets te maken met het verhaal van Edgar Allan Poe. Regisseur Edgar G. Ulmer gaf ook toe dat de titel puur voor publiciteit was gekozen. Het verhaal van de film stelde ook nauwelijks wat voor. Simpelweg het aloude verhaal van de toerist die op de verkeerde plaats terecht komt. En dat de architect tevens duivelsaanbidder is, is er ook aan de haren bijgetrokken, om nog maar te zwijgen van de twee scènes met een kat en het onnozele verhaal dat de kat de bron van alle kwaad is.

De twee hoofdrolspelers speelde nogal zwak en eigenlijk alle figuren waren bordkarton. Behalve Lugosi en Karloff natuurlijk, die met hun spel het geheel nog best vermakelijk wisten te maken.

Al met al vond ik het een magere Universal-Horror. Het is me inmiddels wel duidelijk dat ze lang niet allemaal zo iconisch zijn als Dracula en Frankenstein.

7a Periodehorror: 1920-1939

Voortgang 14/54

The Ghoul (1933)

https://www.britishhorrorfilms.co.uk/images/ghoul400-1.jpg

Het werd me al snel duidelijk waarom The Ghoul zo weinig bekend is en niet op een klassiekerstatus kan rekenen zoals Dracula of Frankenstein. Karloff als Ghoul krijgt uiteindelijk veel te weinig te doen om deze prent boeiend te maken. De andere scènes zijn zoals al door eerdere kijkers opgemerkt nogal theatraal. Er zijn nogal wat karakters, ze praten veel (beetje typerend voor een aantal vroege geluidsfilms en kennelijk was het de eerste gesproken Britse horrorfilm) en er is nogal wat over en weer geloop. Maar toch voelt het allemaal zo traag aan alsof de film 2 uur duurt. Setting was nog best wel leuk donker kerkhof en mistig, maar een voldoende kan ik er niet van maken. Ik heb ook nog meegekregen dat de film blijkbaar lange tijd als 'verloren' werd bestempeld en pas ergens in de jaren 80 er uiteindelijk een print opdook.

Dracula's Daughter (1936)

https://images.vice.com/vice/images/articles/meta/2016/02/12/looking-back-at-the-power-and-eroticism-of-the-1936-vampire-movie-draculas-daughter-1455310430.jpg?crop=1xw:1xh;center,center&resize=1200:*

Wat gek ik kan me helemaal niet meer herinneren dat ik deze film al eerder had gezien en dat ik deze maar 1 ster heb gegeven. Ofwel moet ik toen in een extreem slechte bui zijn geweest of heb ik een andere film gezien die hier op leek. Of heb ik een onvolledige verknipte versie gezien dat zou misschien wel het antwoord kunnen zijn. Nu goed de sfeer van Dracula kan deze niet evenaren maar ben het eigenlijk oneens dat Gloria Holden niet interessant is of dat er gebrek was aan actie en spanning of dat het een slecht verhaal was, want als ik gruwelijk eerlijk mag zijn zijn dat nu ook niet bepaald de sterkste punten van de film uit 1931. Ik vond het eigenlijk een leukere verhaallijn en ja ok dat het misschien niet erg logisch aansluit op het einde van het origineel, maar so what. Ik heb er eigenlijk wel van kunnen genieten en ik verhoog naar 3*

En jazeker die lesbische ondertonen waren toch wel erg duidelijk hoor.

The Babysitter (2017)

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

c) Comedy horror

voortgang 14/54

Best een leuk filmpje. Beetje voorspelbaar maar dat kon de pret niet drukken. Gewoon verstand op nul en genieten.

The Evil Dead (1981)

Categorie 7 (wit): Periodehorror

f) 1980-1989

voortgang 15/54

Zeer aangenaam verrast. Stond al zeer lang op mijn to see lijst en het is eigenlijk een schande dat het zo lang geduurd heeft als horror liefhebber. Dit smaakte toch naar meer, dus 2 en 3 gaan nu zeker ook snel bekeken worden.

Life (2017)

Categorie 4 (groen): Monsters

f) Aliens

voortgang 16/54

Op zich was dit een prima filmpje. Mooi in beeld gebracht en prima geacteerd. Maar eigenlijk is dit gewoon een Alien rip-off.

Los Parecidos (The Similars) (2015)

Categorie 6 (oranje): Horror volgens regio of taal

f) Afrika en Latijns-Amerika

Voortgang: 12/54

FTV

https://i1.wp.com/codigoespagueti.com/wp-content/uploads/2016/10/Los-Parecidos.jpg?resize=1080%2C551&quality=100&ssl=1

Verrassende, aangename en bizarre horror uit Mexico. Speelt op één lokatie, maar is daarin net zo sterk als bijvoorbeeld Pontypool. Geen heel groot budget, maar fantastisch gespeeld en uitgevoerd.

Fijn dat af en toe nog eens bevestigd wordt dat het nog steeds mogelijk is iets origineels te doen binnen het uitgekauwde horror-genre.

Tip: Niet al te veel inlezen, gewoon lekker onbevangen gaan kijken.

(4*)

2) Horrorstijlen (violet) (Voltooid!)

e) Stomme , zwijgende of stille film:

Voortgang: 14/54

The Man Who Laughs (1928)

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/M/MV5BMjIxODU2NTIxNl5BMl5BanBnXkFtZTgwMjQ0Njc5MTE@._V1_SY500_CR0,0,643,500_AL_.jpg

In de film herken je duidelijk de voortekenen van de Universal Monsters-films die nog zullen gaan komen. Veel van de elementen uit die films zien we hier al in terug: sombere, gotische settings; griezelige technieken met de verlichting, krachtige spanning gecombineerd met humor; en de verwrongen, monsterlijke make-up van de hoofdpersoon. Deze elementen zijn geheel toe te schrijven aan regisseur Paul Leni, een Duitse expressionistische regisseur uit de jaren '20 die films is gaan maken in Amerika. Deze was tevens verantwoordelijk voor de meeste decorontwerpen. Deze met donkere atmosfeer, horror-elementen en humor gevulde horrorfilm bezit dus veel kenmerken die bij latere Universal Monsters-horrorfilms gebruikelijk zullen gaan worden.

Losjes gebaseerd op de roman L’Homme Qui Rit van Victor Hugo vertelt de film het tragische verhaal over Gwynplaine en zijn geliefde blinde Dea. En al lig de nadruk niet echt op de horror, zijn er wel een paar mooie gruwelijke taferelen (uit het oogpunt van 1928) te vinden. Toch is deze veel meer opgezet om een groot publiek aan te spreken. Dus is er veel tijd voor romantiek en actie in de vorm van massascènes te zien. Verder zorgt de hond Homo, de wolf nog voor een paar vertederde momentjes.

De Russische actrice Olga Baclanova, die ik later nog tegenkwam als de trapeze-artiest Cleopatra in Freaks,speelt Hertogin Josiana, een verwende, liederlijke erfgename die probeert Gwynplaine te verlokken in een rendezvous. In Dea was de actrice Mary Philbin te herkennen die al eerder in een ander verfilming van Victor Hugo; The Phantom of the Opera te zien was. Maar de meeste eer gaat toch naar de fantastische Duitse Conrad Veidt (Das Cabinet des Dr. Caligari, Orlacs Hände of Jaffar in The Thief of Bagdad) Hoe hij constant rondloop met die grijns, terwijl hij met zijn ogen toch het verdriet uitbeeld van een getergd persoon, is erg goed!

Die doodsgrijns van Gwynplaine was een creatie van make-up artiest Jack Pierce. Deze man was later ook betrokken bij vele Universal Horror-films inclusief; Frankenstein, The Mummy, The Wolf Man, The Invisible Man. En dan is er nog het geluid: Universal was in mei 1927 begonnen met de pre-productie van de film. Echter vond er toen een onvoorziene gebeurtenis plaats. Warner Bros bracht de film ' The Jazz Singer,' één van de eerste films waarin de acteurs praten, uit. Die film werd een succes en om hun aanzienlijke investering in The Man Who Laughs niet verliezen, gingen ze aan het werk om een ​​Movietone-soundtrack voor de film te creëren.

Zowel historisch als ook als vermaak was deze film dus zeer de moeite waard om te kijken.Een heerlijke spannende ontroerende film met een prachtige donkere sfeer en een echte publiekstrekker uit de jaren '20.

La Chute de la Maison Usher (1928)

https://www.eyeforfilm.co.uk/images/newsite/madeleine_600.jpg

Adaptatie van twee van Edgar Allan Poe's verhalen: "The Fall of the House of Usher" (1839) en "The Oval Portrait" (1850) door de regisseur Jean Epstein. Visueel is dit een prachtige film met in mist gehulde scenes van moeras, bos en kasteel of Madeleine Usher met haar waaierende sluier zijn visuele pareltjes. Werkelijk prachtige vroege gotische filmbeelden. Ook Jean Debucourt die de rol van een waanzinnige Sir Roderick Usher speelt, doet dit erg goed. Ik heb op visueel gebied dan ook zeker genoten, maar het verhaal voelde gewoon een beetje plat. Ik kon me ook totaal niet inleven in de personages. Deze stonden veel te ver van de kijker af. De film is visueel fantastische creepy, maar sleept enorm (ondanks het maar 63 min duurt) dit komt door het niet goed ontwikkelde verhaal. Dit maakte de film nogal saai.

Categorie 3 (rood): Gewelddadig

f) Underground:

Voortgang: 15/54

Der Todesking (1990)

http://www.chaosreigns.fr/wordpress/wp-content/uploads/2015/05/der-todesking.jpg

Een soort experimentele documentaire-achtige film die over zeven dagen is uitgesmeerd en elke dag een zelfmoord toont. Echter regisseur Jörg Buttgereit heeft nu niet echt een mooie visuele stijl en hierdoor oogt het allemaal nogal grauw. Alsof je een nieuw deel uit de Faces of Death-serie zit te kijken.Tijdens (donderdag) opnames die vanuit verschillende camerastandpunten een brug laten zien met eronder de namen, leeftijden en beroepen van de verschillende mensen die daadwerkelijk ook van de brug waren gesprongen, werd die vergelijken nog meer toepasselijker. Helaas zag ik ook te veel van die niets toedoende shots, die de film vooral saai maakte. Daarnaast was de muziek ronduit irritant. Tijdens zaterdag moest ik zelfs het geluid uit zetten zo veel irritatie wekte het monotone geluid op. Soms waren er een paar lichtpuntjes maar over het algemeen vond ik de film te traag en dus niet goed. Denk dat deze film duidelijk een gevalletje; je houdt er wel van of je houdt er niet van, is! Ik hoor tot de laatste groep!

Ook heb ik nog Aftermath (1994) - IMDb gekeken maar die voldoet niet aan de eisen om te registeren.

Tormented (1960)
Categorie 5 (blauw): Undead & supernatural
a) Geesten en andere spirituele wezens
Voortgang: 13/54
FTV

https://3btheaterposterarchive.files.wordpress.com/2014/05/4_tormented-half-sheet-19601.jpg

Tsja het probleem met ghost stories is een beetje dat we het allemaal al wel vaker zagen en dat het eigenlijk altijd wel een beetje op hetzelfde neer komt. Deze film weet nog enigszins te boeien dankzij onze hoofdpersoon die nou niet bepaald de elegante filmheld is.
Absoluut hilarisch is de scene met het hoofd, als we vanavond al wakker liggen om deze film is het vanwege de lachstuipen om deze grandioos, ongelooflijke scene.
Verhaaltje en karakters weten redelijk te onderhouden verder, film is relatief kort, netjes gefilmd en tempo gaat lekker vlot. Eng wordt het nergens en regisseur B.I.G. Bert I. Gordon had het eigenlijk beter kunnen laten bij zijn bekende vergroot/verklein-films.
(2*)

Mom and Dad (2017)

7i. - Periode: 2010-heden

Voortgang: 6/54

http://cdn.collider.com/wp-content/uploads/2018/01/mom-and-dad-nicolas-cage-slice-600x200.png

Eindelijk mag ik dan mijn zesde film noteren. Met een aantal maten heb ik vandaag Mom and Dad mogen aanschouwen. Ik moet zeggen dat ik me erg geamuseerd heb. Het is een heerlijke film om gezamenlijk te kijken onder het genot van een aantal biertje vanwege de alle absurditeiten die op je af vliegen. Nicholas Cage is natuurlijk een attractie op zich en hij maakt het hier ook weer helemaal waar. De muziek tilde de film naar een hoger niveau. Veel "edgy" elektronische klanken en geluidseffecten die het geheel de nodige schwung gaven. De ongedwongen editing zorgt ervoor dat het tempo er lekker in blijft en cinematografisch mag het er ook best wezen. Het abrupte einde was voor mij het enige grote minpunt. Ik zat te wachten op een knotsgekke finale van minimaal 20 minuten toen de aftiteling plots al op het beeld verscheen. Wat mij betreft een gemiste kans. 3,5*

Telt The Sacrament (2013) voor Found footage?

The Fly (1986)

1e - Horrorkruisingen: Science fiction

Voortgang: 7/54

https://a.ltrbxd.com/resized/sm/upload/hx/cr/qd/hx/the-fly-1200-1200-675-675-crop-000000.jpg?k=dca268b71d

Body horror is niet aan mij besteed en daar werd ik wel een aantel keren aan herinnerd tijdens het kijken van The Fly. Die scene met die vingernagels bijvoorbeeld, gatverdamme zeg. Ik moet toegeven dat de effecten en de make-up ontzettend overtuigend waren. Vooral het eind was in dat opzicht erg cool. Het verhaaltje zelf had niet veel om het lijf, maar kon er nog net mee door. Aardig, maar ik zou hem niet snel nog eens opzetten. 3.0*

Hausu (1977)

2d - Horrorstijlen: Arthouse/surreal

Voortgang 8/54

http://dailygrindhouse.com/wp-content/uploads/2013/10/BLAAAAAAAAAARG.jpg

Knotsgekke, zelfbewuste pulp. Aan de ene kant heb ik mijn ogen uit gekeken, maar aan de andere kant is er ook sprake van overdaad schaadt. De goedkope effecten vliegen om je oren en buiten dat valt er eigenlijk niet zo heel veel te genieten. Toch nog 3.0*, omdat de film me wist te verrassen.

Ik dacht altijd dat The Fly een rite of passage was Cikx, die je persé gezien moest hebben voor je twintig mocht worden?

Poeh, ja ik loop al jaren achter de feiten aan. Ik hoop dat ik voor mijn 30e Forrest Gump eindelijk eens heb gezien.