Horrorfilm challenge zomer 2016

Ik weet niet voor wie ik me zou moeten verschuilen Johan, maar indien nodig geef me een heads up. Telepathie overigens, ik plande om vandaag een update te posten. Veel meer zullen het er deze maand niet zijn. Zoals alexspy weet kijk ik films die toevallig horror zijn op eigen tempo, niet voor het topic.

1. The House of the Devil (2009) – RW – 1 punt – 11 juli 2016

The House of the Devil doet een frisse wind doorheen het horrorgenre waaien. De opbouw wordt erg langzaam weergegeven en het bloed vloeit pas in het laatste kwartier. Wat dit echter tot een goede film maakt is de sfeer. Enerzijds de setting die ons naar een andere tijdgeest (de jaren 80) katapulteert, anderzijds het slome tempo en Samantha die door een treffende Jocelin Donahue (één om in de gaten te houden) wordt neergezet. Dat de film begint in te zakken wanneer het echte werk begint, zegt genoeg. De sfeer valt weg en ruimt plaats voor chaos die compleet uit de toon valt.

Niettemin een leuke film. Horror kan op narratief gebied voorbeelden zoals deze goed gebruiken.

3.5*

2. Gabal (2005) – FTV – 2 punten – 27 juli 2016

A Tale of Two Sisters.

GABAL kent een goed evenwicht tussen drama en thriller waarbij eerstgenoemde me meer heeft aangesproken. De twee zussen worden voortreffelijk vertolkt door de actrices en het is mooi om zien hoe een film die in de eerste plaats lijkt aan te leunen tegen het thriller- en horrorgenre toch vooral weet te ontroeren.

De film beschikt niet altijd over een even vlot tempo waardoor deze aan kracht verliest, maar naar het einde toe krabbelt hij terug overeind en heb je uiteindelijk weer iets anders achter de kiezen. Wat mij betreft verdient deze een ruime voldoende.

3.5*

3. Jug Face (2013) – FTV – 2 punten – 29 juli 2016

Bij de pottenbakker.

Zo nu en dan kunnen kleine horrorsnoetjes verrassend uit de hoek komen. JUG FACE is hiervan een voorbeeld. Een sterke film die geen toegevingen doet en daarmee veel kijkers onverzadigd achterlaat. De minimale sfeer en muziek zijn in mijn ogen echter net hetgene de film kneden tot wat het is. Het verhaal klinkt lomp en kinderlijk, maar Kinkle weet een manier om de lachwekkendheid te omzeilen en de bosomgeving knap vorm te geven. Het duo Bridgers-Carter speelt sterk en speciaal voor deze acteurs zal ik The Woman terug op mijn kijklijst zetten. Hello, Lauren Ashley Carter!

4*

Als het juist is, kom ik op 5 punten.

Lijkt te kloppen

In Once Upon A Time in America en Labyrinth vond ik haar beter (al heeft ze nauwelijks tekst in de eerste en valt er ook zeker wat aan te merken op het acteerwerk in de tweede). Denk dat er mee te maken heeft dat Argento's Engels niet het aller beste is en Connelly geen Italiaans spreekt. Connely kreeg de rol overigens omdat Argento bevriend was met Sergio Leone.

Ben blij dat je Phenomena kon waarderen, de film is toch wel een beetje een favorietje van mij. Zoals jij al zei niet echt om het verhaal maar meer de cinematografie en muziek.

40. Doctor X (1932) - FTV - 5 punten - 1 augustus 2016 (40 films, 148 punten)

https://66.media.tumblr.com/75c4ad8e3bdba77c58a170c8b0db6060/tumblr_nj677h0nVg1s01qkyo1_500.gif

"Something tells me if I go in that room tonight, tomorrow I'll be... in my coffin!

Na tegen mijn gewoonte in eerst het vervolg The Return of Doctor X (1939) te hebben gezien met Bogart, wilde ik nu ook Curtiz' 2-strip Technicolor Doctor X -film eens zien. Het aantal stemmen op MM viel vóór de horror challenge nog op één hand te tellen, maar aangezien de film legaal online te bekijken valt op het kanaal van First National/Warner Bros op Archive.org, had ik hem zo te pakken. Het verhaal is simpel: Journalist Lee Taylor onderzoekt de zogenaamde Moon Killer, een krankzinnige gek die zijn slachtoffers wurgt, verminkt en gedeeltelijk opeet. Al snel verdenkt hij Dr. Xavier, een professor die samen met een aantal collega's vreemde experimenten doet in zijn villa. En dan kan Curtiz 'los'.

Het was een bijzondere gewaarwording om te constateren dat voor die oudere horrorfilms uit de jaren dertig en veertig, kleur een beetje vervreemdend werkt. Voor giallo films met veel bloed licht dat anders, maar crazy scientist-films profiteren als je het mij vraagt juist van het zwart-wit spectrum, wat sfeer betreft. Overigens kregen tijdens de release destijds alleen de inwoners van grotere steden een kleurenkopie te zien. Small towns moesten het met een zwart-wit kopie doen. Niet nadelig in dit geval, als je het mij vraagt.

De film heeft een pre-King Kong Fay Wray (hier brunette) die alvast haar gil oefent, maar de charme die ze daar heeft, ontbreekt hier voor mij toch een beetje. Aardig om een keer gezien te hebben, maar iets te mak vergeleken met de andere pre-code horrorfilms van die jaren om een echte aanrader te zijn. De laatste tien minuten heb ik wel met een grote glimlach bekeken, en het waren deze die de film naar een voldoende trokken. Curtiz, Wray en Atwill zouden het jaar daarop weer bij elkaar komen voor Mystery of the Wax Museum (1933).

3*

Hush (2016) - FTV - 2 punten – 2 augustus 2016 - Tussenstand: 44 punten

https://nypdecider.files.wordpress.com/2016/04/hush.jpg?quality=90&strip=all&w=1156

Review: Ik zag de film al langere tijd op Netflix voorbij komen, het had mijn aandacht en nadat ik hoorde dat deze film doodeng moest zijn, toch maar eens een kans gegeven. Ik vond het allemaal een beetje mager. Het acteerwerk was prima, daar niets op te aanmerken, maar het verhaal was allemaal een beetje van hetzelfde. Het concept is prima, het is niet nieuw een huis in het bos, maar dat de bewoonster doofstom is, is wel vernieuwend. Dit maakt de spanning een stuk beter, het voelde voor mij dan ook meer als een psychologische thriller dan een horror/thriller. Het grootste minpunt is dat het masker veel te snel afgaat. Hierdoor verloor de film toch wel enige spanning. Ondanks dat de acteur onder het masker voortreffelijk speelde en het psychotische er goed in kon houden. Al met al net een voldoende, ik had er meer van verwacht en denk ook dat er meer uit te halen was.

She-Wolf of London (1946) - FTV - 4 punten - 1 augustus 2016 (49 films, 186 punten)
http://usersites.horrorfind.com/home/werewolves/wwolfcinema/swlhs.jpg
Als je als kijker naar de titel kijkt zou je haast denken dat dit een vrouwelijke versie van Werewolf of London, maar niets is minder waar.
In het plot van deze film komen eigenlijk geen weerwolven voor, maar probeert een boze tante (Cinderella stijl) haar nicht krankzinnig te maken.
Er gebeurt niks on screen, waardoor de gruwel van het vermoorde kind en de andere moorden niet overkomt.
Verder vind ik het plot gewoon stom en verre van origineel. Tel daar nog eens bij dat het acteer werk van o.a. June Lockhart en Sara Haden niet verder dan redelijk komt en we hebben zo'n beetje de zwakste film uit de Universal horror serie te pakken.
Gelukkig kost deze film maar 61 minuten van je tijd, want er valt niet veel mee te beleven.

Der Müde Tod (1921) FTV - 5 punten - 1 Augustus 2016

Der Müde Tod vindt ik een mooie film.

Het centrale verhaal wat in de film verteld wordt vindt ik erg intrigerend. Bernhard Goetzke als de dood heeft een enorm veel charisma en ook Lil Dagove zet een schitterende rol neer.

In het middenstuk van de film worden drie episodes verteld. Die episodes vind ik wel wat wisselend van kwaliteit. Eigenlijk worden in alle drie de episodes min of meer het zelfde verhaal in een andere setting verteld. De manier waarop het verhaal in de derde episode verteld wordt sprak mij het meeste aan. De eerste twee episodes vind ik eerlijk gezegd niet zo veel aan. Wat vooral imponeert in de laatste episode zijn de special effects, erg knap gedaan voor een film uit 1921. Vooral het moment dat de tovenaar een soort miniatuur mini leger tovert vind ik erg mooi gedaan. Over mooie special effects gesproken, wat ik ook mooi gedaan vindt waren de geesten die aan het begin van de film door de muur heen gingen.

Het slot stuk van de film verliep grotendeels volgens de verwachting, maar ik vond het laatste stuk van de film desalniettemin erg mooi. Het shot aan het eind van de film waarin de dood met zijn armen om de schouders van de twee geliefde de horizon tegemoet loopt vind ik trouwens erg mooi.

Naast de het goede acteerwerk en de goede special effects wil ik ook mijn waardering uitspreken over de decors. Want de decors vond ik ook erg mooi gemaakt. De muzikale begeleiding tijdens de film vind ik ook mooi.

Al met al vind ik Der Müde Tod een erg mooie film. Het is jammer dat de eerste twee episodes van het middenstuk toch wat middelmatig zijn. Maar gelukkig maakt de rest van de film een hoop goed.

4*

Bij deze gefeliciteerd met je eerste film deze challenge John Barry!

Meteen een goede ook die eerste, ga zo door

Ik hou jou punten bij voor de tussenstanden.

Inferno (1980) – FVT – 3punten – 1augustus2016

horrorfilm van Dario Argento, bizar, mysterieus en vooral een duistere sfeer is wat er blijft hangen na het zien van deze film, het verhaal verteld een spookverhaal over een boek “the three mothers” een van de personages laat zonder het te weten door het lezen van het boek de demonen los uit het verhaal die er dan lustig op los beginnen te moorden, de spanning in deze film is redelijk maar niet om te snijden, acteerwerk is wel heel goed, zo ook het camerawerk , wat deze film toch de moeite maakt is sfeer die de muziek opwekt en vooral het opvallende schitterende decor alles is getooid in rood en nachtblauw wat het duistere horrorsfeertje weerheeft, de enkele kills zijn niet slecht maar ook niet om lyrisch van te worden het gore had beter gekund,

een stevige 3* voor mij

(51films:128punten)

Iemand die enkel bang gemaakt kan worden met spinnen laat zich toch niet vangen door commentaren als doodeng. Angst en schrikken zijn zo subjectief, daar kan nooit een algemene consensus over zijn. Engste film bestaat volgens mij niet, bloederigste of goorste misschien wel.

En zie het taggen helpt dan toch, eindelijk Dying Rose en John Barry op het scorebord

baspls misschien moet jij maar eens een poging doen om Teunnis wakker te schudden, want mij lukt het niet.

Ik zie dat je me inmiddels weer bent voorbijgegaan, John Milton. Maar mocht je nog inspiratie nodig hebben, ik heb iets gevonden dat volgens mij precies in jouw straatje valt: een Bollywood-horror. Ik heb het zelf nog niet aangedurfd.

Bij 'doodeng' ga ik er allang niet meer vanuit dat ik het ook eng ga vinden, zoals jij aangeeft: ik kan enkel bang worden gemaakt door spinnen. Maar die angst is ook van een heel ander kaliber dan dat je het hebt door een horrorfilm, ik heb daadwerkelijk een fobie voor die beesten. Plaatjes is in de jaren minder geworden, maar 'vroeger' kon ik zelfs door een plaatje in huilen uitbarsten. Mijn slaap kan er nog steeds wel onder leiden. Denk dus niet dat die angst ook maar enigszins te vergelijken is met een 'doodenge' film. Geen enkele fobie trouwens, denk ook niet dat iemand met een fobie voor clowns 'IT' even aanzet voor de grap

Enfin, ik ging de film dus ook niet in met het gevoel dat ik het eng zou gaan vinden, maar had wel veel meer spanning verwacht. Een film hoeft voor mij niet eng te zijn om het spannend te vinden en die spanning vond ik dus erg mager. Met name de acteerprestaties en dat je als kijker soms ook doofstom 'werd gemaakt' heeft deze film gered.

20. Deathgasm (2015) - FTV - 01 augustus 2016 - 2 punten (Totaal: 48 punten)



Altijd al geweten dat mijn voorliefde voor de metal verkeerde dingen kan opwekken. en dat gebeurd dus ook in deze film. Newby komt in een voor hem nieuwe stad in contact met 3-tal soortgenoten die ook wel houden van wat hardere muziek. Ze zijn met hun 4-en dan ook nog enigszins muzikaal aangelegd en weten uit hun instrumenten wat noten te halen. Vervelende is dan wel weer dat deze noten een boosaardige kracht weet op te wekken die het gehele stadje onder zijn invloed weet te krijgen. Er zit flink wat humor doorheen en de het bloed spat flink over het scherm heen. Met de gore zit het ook wel goed, een kettingzaag dwars door een lichaam heen, een kettingzaag dwars door iemands achterste heen, met een dildo iemands kaak eraf slaan en verscheidende hoofden worden door midden gekliefd met een bijl.
Aardig film===> 3 *

http://vignette2.wikia.nocookie.net/theflophouse/images/3/38/Castle_Freak_VHS.jpg/revision/latest/scale-to-width-down/1000?cb=20151213054709

Castle Freak (1995) – FTV – 3punten – 1augustus2016

horrorfilm van Stuart Gordon, super gore en creepy horrorfilm, een Amerikaans gezin erft via een ver familielid een kasteel in Italie, wat ze niet weten is dat er in de kelders van het kasteel een misvormd monster leeft dat iedereen in ware zombiestijl vermoord en oppeuzeld, de spanningsopbauw is in deze film goed tot echt goed,acteerwerk is ok maar niet hoogstaand, de horrorsfeer is een echt jaren 90 horrorsfeertje toch had je soms het gevoel dat de film van de jaren 80 is, special effects zijn er nauwlijks film moet het hebben van de vette gore toestanden met enkele bloederige kills en de mak-up van het monster is pure klasse echt creepy, kortom wel een goeie horrorfilm die voor mij 3,5*

(52films:131punten)

Deze klinkt best interessant, vooral omdat die van Stuart Gordon is. Een van mijn favoriete horrorfilms is namelijk van zijn hand:

Dolls (1987)

Dus als je deze al goed vond kan ik je Dolls zeker aanbevelen.

In elk geval gaat Castle Freak op de kijklijst

hmm je hebt mijn interesse gewekt ga ik zeker eens zien, thanks voor de tip Johan zal wel zoeken worden om hem te bemachtigen

A Field in England (2013) - FTV - 2 punten - 1 augustus 2016 (totaal 43 films, 141 punten)

Lastige film om te beoordelen voor mij. Ik zie heel veel prachtige beelden, geweldig gefilmde hallucinatie-scenes, en de muziek was ook behoorlijk sterk. Maar aan de andere kant was dit ook ontzettend traag, met een redelijk onnavolgbaar plot waarin wat zeventiende-eeuwse Britse baardmannen in een Engels veld op zoek zijn naar een schat, danwel naar elkaar, elkaar vermoorden maar toch ook weer niet, paddo's eten, en tussendoor een hoop ouwehoeren en slechte grappen maken. Ik proef wat Valhalla Rising (maar dan zonder actiescenes), wat Jodorowsky, wat Tarkovsky en dan met name Stalker, maar dit is toch wel een redelijk unieke film. Maar uniek betekent niet per se boeiend, blijkt. Ik ga voor de 2.5*, voornamelijk toch omdat het echt vechten was om de aandacht erbij te houden.

Horror is het trouwens ook niet.

Dolls is een beetje love it or hate it, maar ik vind hem zeker tof. Wat mij betreft ook een aanrader.

The Climax (1944) - FTV - 4 punten - 1 augustus 2016 (50 films, 190 punten)
http://images.moviepostershop.com/the-climax-movie-poster-1944-1020681478.jpg
Van de regisseur van Universal's The Wolf Man kwam er in '44 dus nog een Universal productie onder de titel 'The Climax'. Ondanks de aanwezigheid van Boris Karloff kennelijk een beetje ondergesneeuwd door zijn genre genoten, aangezien ik op deze site de tweede stemmer ben (476 stemmen op IMDB is ook niet groots).
Zowel deze site alsook IMDB hebben deze film onder het genre 'Horror' gezet. Ondanks dat de film wel zijn kriebelige momenten kent, vind ik het eerder toch een thriller/drama.
Opera is het hoofdthema van deze film en als kijker krijgen we voornamelijk te maken met Angela Klatt (Susanna Foster), een jonge operazangeres die hoopt door te kunnen breken.
Ze zingt prachtig en doet de opera baas en dokter Hohner (Karloff) aan Marcellina (June Vincent) denken.
Middels een flashback komen we al snel te weten dat Hohner een obsessieve liefde koesterde voor Marcellina en haar stem. Hij wilde controle over haar stem en vermoorde haar 10 jaar voor de gebeurtenissen van deze film.
Door middel van een hypnose apparaat hoopt Hohner controle over Angela te krijgen, maar hij word op tijd gesnapt door zijn dienstmeid.
Bij het einde van de film wil men nog een keer de kleur exploiteren door Hohner ten onder te laten gaan in een waar inferno.
De decors zijn prachtig (wellicht dezelfde die men gebruikte voor de Phantom of the Opera films) en de aankleding van de Opera's ziet er ook geweldig uit. Verder is het acteer werk wel degelijk. Ondanks dat er met deze film weinig te griezelen valt (op een aantal uitspattingen van Karloff na dan) heb ik me er prima mee kunnen vermaken. Men had duidelijk moeite in deze productie gestoken.
Zonde dat deze zo in de vergetelheid is geraakt.

Island of Terror (1966) - FTV - 1 augustus 2016 - 4 punten (85 films - 300 punten)

https://horrorpediadotcom.files.wordpress.com/2014/09/island-of-terror-spanish-poster.jpg

Deze film voelt eerder aan als een productie uit de jaren 50. Voor een film midden jaren 60 had ik toch al iets beters verwacht. Een vergelijkbare film vond ik bijvoorbeeld Fiend without a Face. Toegegeven de monsters zien er hier beter en gevaarlijker uit, maar erg dreigend waren ze nu ook weer niet in tegenstelling tot de wezens uit Fiend. Niet dat de film saai is, want de scènes met de wezens zijn wel goed uitgevoerd. De karakters zijn vrij flauw en echt spannend wordt het nooit. Ik miste daarvoor vooral de grote paniek die een overrompeling van zulke monsters teweeg zou moeten brengen.

100 Tears (2007) FW 01/08 => 2 Pt (Totaal 156)

https://horrorpediadotcom.files.wordpress.com/2014/12/100-tears-gore.gif?w=417&h=229

Low Budget = doorgaans pover verhaal, brak acteren, minder goed camerawerk/belichting en niet altijd even goede audio. Zo ook hier. Maar:

Gorehounds opgelet, deze is een must see! Hoge killscore, heerlijke gore splatter momenten en tussendoor best wat hilarische momenten. De vlucht van die dwerg en het grijnzen van die clown ?

Niet altijd even origineel en de vaart gaat er soms wat uit maar er wordt geslasht van letterlijk de eerste minuut tot de laatste minuut! ?

http://1.bp.blogspot.com/-1Q6c72Oj9ls/Tv3weFNprDI/AAAAAAAAC4k/meXgQJm_HXg/s400/donna.jpg
La Settima Donna (1978)
FTV 3 punten (5 films/ 14 punten)


Waarom zie je in elke Italo 70's fiesta de J&B fles gemonteerd? Terwijl ze hier toch echt wijn beloven voor obscure liturgische rituelen. Genoeg over whisky!

3 banditos vallen een villa al mare (huis aan zee) aan bewoond door de kuise zuster en 5 tienurmeisjes die het vak nog moeten leren. Hun doel: de auto repareren, voedsel, rust en brute verkrachtingen. Maar dat is logisch wanneer je verblijft in het laatste huis.
Om de rapes wat extra grandeur mee te geven worden ze afgespeeld in slomo versneden met leoniaanse close-ups. Er zijn ook editing truukjes te bewonderen zoals inzoomen tot close up van lijk in cuts! De Palma hield daarvan. Hitch ook trouwens. Camerawerk is typisch exploitation maar wel erg verzorgd en dik in orde. Voer voor estheten!

Revenge: wordt gedaan door de non met gun. Wat deksels is natuurlijk. Maar ook door een meisje SHE MENT IT! BUT WHY???? Hallo Quintin Tarantino. Een scene zo fel afstekend tegen te azuurblauwe hemel dat zelfs de meest geharde non van d'r geloof valt.

De non wordt gespeeld door een actrice uit the Octopus. Een ouwe serie die later een terechte cultstatus kreeg. De regisseur is het genie die ons heeft laten inzien dat naargeestige real footage gewoon best heel grappig & sensationeel kan zijn. The godfather van de shockumentary dus.

Verwacht geen Last house on the left ( ? ) of I spit on your grave ( ? ) die de kijker niet met rust laten, want de korte wandaden zijn veelvuldig afgewisseld door schitterende shots van de Middellandse zee. En flink wat geouwehoer dat niet ter zake doet. De muziek... er zit een cool muziekje in dat sprekend klinkt op het betere Moroder werk. Maar verder... ach.

Tof T shirt van Fruit of the Loom by the way.

Silent Night, Deadly Night (1983) - FTV - 3 punten - 2 augustus 2016 (totaal 44 films, 144 punten)




Redelijk geinige slasher-light. Heel verrassend is het allemaal niet wat er gebeurt: na een kwartiertje heb je wel door hoe de vork in de steel zit en weet je dat de film bestaat uit de getraumatiseerde jongen die als Kerstman verkleed iedereen die stout is of seks heeft af gaat lopen slachten. De kills volgen elkaar in gestaag tempo op en zijn weliswaar niet heel spectaculair, maar alsnog wel leuk. De spietsing op een gewei aan de muur vond ik bijvoorbeeld een aardige. En de scene waarbij de politieman voor de ogen van schoolkinderen een andere nepsinterklaas neerschiet, ook een goeie. Al voel ik me enigszins een dubieus figuur dat ik zoiets zo hilarisch vond. Einde van het verhaal was een beetje meh. Eng of spannend wordt het niet, maar als popcornslasher heb ik me hier prima vermaakt.

Ik bungel ook ergens onder aan de lijst met een zo'n 300 punten verschil met de mensen bovenaan, maar geïntimideerd voel ik me zeker niet. Je doet het tenslotte voornamelijk voor jezelf toch

A Girl Walks Home Alone at Night (2014) – FTV – 2punten – 2augustus2016

horrorfilm van Ana Lily Amirpour, los van de horrorelementen is deze film een prachtig visueel pareltje, muziek & geluid is pure klasse tot in de details toe is er aan gedacht, het horen van een brandende sigaret schitterend gewoon, camerawerk is eveneens subliem de film is volledig in Z/W wat de sfeer absoluut ten goede komt beelden en het spel met licht en donker is een waar genot, het verhaal is soms wel wat langdraadig maar word met veel aandacht voor detail gebracht, maar ondanks dit is de horror niet zo sterk aanwezig de enkele scenes zijn dan wel weer prachtig uitgewerkt en het is vooral het geluid dat voor een duistere beklemende sfeer zorgt, kortom echt wel een verrassende film, 3,5*

(53films:133punten)

Klopt. Maar het kan natuurlijk perfect wel. Ik doe het ook voor mezelf. Ik heb vier films gekeken. Er staan wel nog wat horrors op de lijst die ik graag wil zien. Misschien leg ik nu nog The Boy op het gemakje op.

Ik las vanmorgen nog een stukje over haar nieuwe film The Bad Batch die eraan zit te komen, U96

Leuk dat je Inferno hebt gezien! Je weet dat dit het vervolg op Suspiria is? Dus als je die nog niet hebt gezien zou ik die ook kijken. Zelf vond ik Suspiria iets minder, maar die is ook bijzonder sfeervol en heeft een sterke soundtrack.

41. We Are Still Here (2015) - FTV - 2 punten - 1 augustus 2016 (41 films, 150 punten)

http://wearestillherefilm.com/wp-content/uploads/WE-ARE-STILL-HERE_Dagmar.jpg


"This house needs a family"

Met een tomatoscore van 95% fresh was ik behoorlijk benieuwd naar We Are Still Here, eens temeer horror niet het genre bij uitstek is waar de critici al loftuitingen scanderend, in drommen voor komen opdraven. Ik verwachtte daardoor half een iets arty-er horrordrama, mede door de relatief bescheiden gebruikerwaarderingen van 2.5* op MM en een 5,7 op IMDb. Maar arty was het zeker niet. Wel is het zo dat die horrorfilms die het bij de critics goed doen, zoals The Babadook, It Follows en The Vvitch, bij mij ook erg goed vallen. En We Are Still Here bleek daarop geen uitzondering.

Om te beginnen ligt de focus op een rouwend stel van middelbare leeftijd dat hun zoon verloren heeft, in plaats van de meer gebruikelijke (al dan niet rondborstige) tieners waarbij de hormonen door het lijf gieren. Een fijne afwisseling. Wanneer ze een nieuw begin proberen te maken in een klein, ondergesneeuwd dorpje, lijkt moeder echter in huis de aanwezigheid van hun zoon te voelen. Al snel slaat echter de twijfel toe of het wel hun zoon is die ze voelen, en niet iets anders. Er blijkt in het verleden iets afgrijselijks gebeurd te zijn in het huis, en ook de inwoners van het dorpje gedragen zich opmerkelijk. Op zich niet revolutionair, maar de uitvoering is kundig.

Debuterend regisseur Ted Geoghegan kan soms nog wat leren op het gebied van tempo, maar hij levert een uitstekende eerste film af, waarbij mijn haren meermaals overeind stonden. Ik vond de halfverkoolde entiteiten in de kelder uitstekend gemaakt, en waardeer de zo minimaal mogelijke aanwezigheid van CGI, waar praktische make-up effecten ook kunnen volstaan. Over de finale heb ik nog wat dubbele gevoelens, en die trekt hem net terug naar de 3,5*. maar ik benieuwd wat Geoghegan nog meer in petto heeft. Wellicht kunnen we in 2017 zijn nieuwe film Mohawk bekijken.

Horrorliefhebbers herkennen in moederlief wellicht de bevallige schone uit Re-Animator (1985), Barbara Crampton. Over rondborstig gesproken. Tegenwoordig houdt ze echter haar kleren aan. Sorry guys.

3,5*


42. Mystery of the Wax Museum (1933) - FTV - 5 punten - 2 augustus 2016 (42 films, 155 punten)

http://media-cache-ec0.pinimg.com/736x/f5/43/72/f5437272c757185ce43143d9054d053d.jpg


"I offer you immortality, my child. Think of it: in a thousand years you shall be as lovely as you are now!"

Casablanca Regisseur Michael Curtiz maakte in 1932 met Lionel Atwill en Fay Wray de horrorfilm Doctor X (1932). Het jaar daarop kwamen ze wederom samen om Mystery of the Wax Museum te maken. De film was een van de laatste die gebruik maakte van het two-strip technicolor proces, wat hier qua sfeer beter uit de verf komt dan bij Doctor X. Toch ogen voor mij de goed bewaard gebleven, geremasterde zwart-wit films uit die tijd tijdlozer dan de kleuren van dit procedé. Het voelt toch een beetje of je naar een vergeelde polaroid kijkt. Anderzijds heb je er door de kleuren allerminst een jaren '30 gevoel bij, al kwamen er meerdere films in kleur uit in die jaren. De zwart-wit associatie overheerst toch. Ook het publiek was niet enthousiast, en hierna werd het 2-strip verlaten voor het natuurgetrouwere 3-strip proces.

Ik heb de Wax films (als we ze voor het gemak op één hoop gooien) in omgekeerde volgorde gezien. In 2012 zag ik eerst de 2005 versie House of Wax (2005) die me totaal niet beviel. Een maand later kon ik al een stuk meer genieten van de Vincent Price klassieker House of Wax (1953). En nu weer vier jaar later zie ik dan eindelijk 'hoe het begon'. Een directe vergelijking is lastig, daarvoor is bovengenoemde film te lang geleden en ik blijk er niets over geschreven te hebben. Maar uiteraard kan de film, zeker aangezien dit het origineel betreft, uitstekend op zijn eigen merites beoordeeld worden.

Begin jaren dertig was het effectief gebruiken van een music score nog geen gemeengoed, en dat merk je ook hier. Het geluid bestaat voornamelijk uit dialogen en omgevingsgeluid. Sommige van de sets (zoals de laboratorium set) zijn gerecycled van de voorgaande productie en naast de cast is ook veel van de crew hetzelfde. Zelfs de openingstheme music van Doctor X werd hergebruikt. Wellicht dat men zelf ook een beetje het gevoel had er gelijk nog maar even iets achteraan te knallen. Dat had ik als kijker in elk geval wel. Het voelt wat gehaast en echt indruk maken doet het niet. De His Girl Friday-achtige spervuur-dialogen tussen reporter en redacteur ergerden mij een beetje, ik hield er daar ook al niet van. Atwill is ok, en Fay Wray gilt. Herhaaldelijk.

De opnames van King Kong datzelfde jaar waren over acht maanden uitgesmeerd, en tussendoor maakte Wray met Curtiz zowel Doctor X als Mystery of the Wax Museum. Het voelt ook een beetje als een vluggertje.

2,5*

33. The Innocents (1961) - FTV - 2 augustus - 4 punten (33 films - 118 punten)
https://wolffianclassicmoviesdigest.files.wordpress.com/2015/03/the-innocents-photos-1.jpg
"We lay my love and I, beneath the weeping willow. But now alone I lie and weep beside the tree. Singing "Oh willow waly" by the tree that weeps with me. Singing "Oh willow waly" till my lover return to me. We lay my love and I beneath the weeping willow. A broken heart have I. Oh willow I die, oh willow I die..."

Sinds dat ik The Others had gezien was ik al benieuwt naar The Innocents, nu heb ik de film dan gezien.

Miss Giddens is de nieuwe gouvernante van twee weeskinderen die in een groot landhuis op het platte land wonen. Er zijn echter vreemde onverklaarbare verschijningen in het grote huis en uiteindelijk begint Miss Giddens te vermoeden dat er de kinderen iets in hun schild voeren...

De locatie is bijzonder sfeervol. Een prachtig groot huis met een schitterende tuin. De nacht-scènes waren echt zeer sfeervol. Toch had er wel wat meer gedaan kunnen worden met het grote huis, we zien voornamelijk de zelfde kamers.

De cinematografie is verzorgd door Freddie Francis, ook regisseur van Horror-films en later ook cinematograaf van The Elephant Man en Dune. De film is geschoten in prachtig zwart-wit cinemascope. Hetgeen de sfeer alleen maar vergroot, door de cinemascope lens lijkt het grote huid nog groter dan het al is. Hier viel me ook weer op hoe mooi schaduwen en close-ups van ogen zijn in zwart wit, komt waarschijnlijk door het contrast. Ook zag ik een aantal Split-diopter-shots die in de 60's in de mode kwamen, zien er altijd geweldig uit.

Ook de muziek helpt bij het scheppen van een sfeertje. Het creepy melodietje dat steeds maar terug blijft komen was bijzonder sfeervol en gaat niet zo snel meer uit je hoofd nadat je de film hebt gezien.

Ik zou The Others zeker geen remake van The Innocents willen noemen, eerder een film die bepaalde aspecten heeft overgenomen en duidelijk geïnspireerd is op The Innocents. Beide films zijn gebaseerd op The Turn of the Screw van Henry James (al wijkt The Others wel heel erg er vanaf).

Vind het eigenlijk jammer dat in veel spookhuis films de backstory altijd over recente doden gaat, ik zou het veel leuker vinden als het gaat over geesten die al veel langer ronddwalen. Toch vind ik de psychologische manier waarop het hier wordt uitgewerkt wel zeer geslaagd. Je twijfelt de hele tijd aan Mis Giddens en ook aan je zelf. Vooral de kinderen weten hoofdrolspeler en kijker goed op het verkeerde been te zetten.

Al met al is The Innocents net als The Haunting weer een erg sfeervolle en cinematografisch sterke spookhuis film, en had het weer iets beter gekund op bepaalde punten. Nog steeds zet mijn zoektocht naar de ultieme spookhuisfilm zich voort, maar dit is toch zeker een van de absolute hoogtepunten in het (sub-)genre. Aanrader.

36. Funny Games U.S. 2007 - FTV - 2 punten - 1 augustus 2016 (totaal 95 punten)

http://www.fr-online.de/image/view/3014886,2476670,dmFlashTeaserRes,Funny+Games+U.S.+%2528media_417610%2529.jpg

Niet meer of minder dan het origineel. De film/Haneke probeert je echt een schuld/kut gevoel mee te geven. Fourth wall breaks ben ik nooit echt een fan van. Watts en Pitt fenomenaal, perfecte casting, de anderen ook erg overtuigend.