Zomergasten (+Wintergasten)

244.000 kijkers is wel heel erbarmelijk. Dan heb je wel gasten als Van Gaal nodig, anders kan je het programma net zo goed opdoeken. Stikker kwam niet met heel veel nieuwe dingen (dat bomen item was wel interessant), maar dat het internet kapot is weten we zo onderhand natuurlijk wel. Geld verdienen is belangrijker privacy of de sociale inslag van bijv. social media. Dat er werkelijkheidsmensen en mogelijkheidsmensen bestaan wist ik in 1999 al door de Wachowski zussen.

Meer van dattum bij Tegenlicht met Kate Raworth.

Vond het middendeel van de avond echt sterk trouwens.

Nee, hier is nu net de PO juist voor bedoeld. Kijkcijfers zouden niet van belang moeten zijn.

Eens!

Istem dan.

Harde knakker Pieter Waterdrinker.

Janine Abbring heeft overigens wel een beetje hetzelfde als haar naamgenoot:

Janine Elschot.

Steeds een tandje prettiger ooglijk met het verstrijken van de tijd.

Mooie blauwe ogen ook wel.

Heeft ie.

Gouwe rakker, meestermans, Pieter Waterdrinker.

En z’n spraakwater ook niet bepaald thuisgelaten.

Vloeit er vlotjes doorheen.

Gaat wel goedkomen dit.

Mijn God wat mist Nederland toch Buch en Van Gogh...

Na het fragment van Buch en van Gogh ben ik op youtube maar eens wat fragmenten gaan opzoeken en ik ben niet meer teruggekeerd naar Meneer Waterdrinker. Morgen weer een poging, want het is zeker niet onaardig.

Waterdrinker die tussen de regels door Faulkner parafraseert over Putin die Westerse leiders ontmoet: The past is never dead. It's not even past. Wat een geweldige man, wát een enthousiasme en vuur, het was buitengewoon jammer dat Janine vond dat ze hem wat in toom moest houden: mens, láát die man toch lekker zijn zijweggetjes betreden! Dan duurt het verdikke maar 5 uur, maakt het uit!

Maar verder, wat een revanche voor Zomergasten na de hopeloze eerste twee afleveringen, met vorige week het buitengewoon interessante college van Stikker en nu het gepassioneerde relaas van Waterdrinker. Dit is waar het programma voor bedoeld is: verrassende vergezichten, fascinerende fragmenten (Blokkada was écht van een andere planeet) en voor de nietsvermoedende kijker een soort ingang in een heerlijke nieuwe wereld. En als bonus een heerlijke tirade tegen de nietszeggende reisprogramma's heden ten dage, hoe ontroerend was het om die twee dwergen door de regen in de duinen te zien banjeren...

En dan: jonge Duitse krijgsgevangen in Leningrad als slachtoffers van de tombola van de geschiedenis, de mooiste zin die ik dit jaar heb gehoord. Was getekend, Pieter Waterdrinker. 4,5*.

Uitzonderlijk sterke gast, ditmaal. Deels ben ik zo positief omdat ik sinds een jaartje weer literatuur lees. Rusland begin ik ook steeds interessanter te vinden. Waterdrinker sluit daar natuurlijk mooi bij aan.

Het stuk wat ik zag vond ik te breed uitwaaierend, te onverrassend over Rusland, teveel praatjesmaker niveau. Kan zijn doordat ik al moe was maar ik vond hem vermoeiend en oninteressant. Misschien later deze week een herkansing.

Tv-Recensie Zomergasten - Pieter Waterdrinker had geen tijd nodig om er lekker in te komen - De Volkskrant

Na het zwakke gehakketak met Romana Vrede en Louis van Gaal en het superinteressante (maar stiekem soms een beetje droge) hoorcollege van Marleen Stikker, is Pieter Waterdrinker voor mij dé ideale Zomergast. Hij is bedreven in de kunst van het vertellen, gaat moeiteloos van lage cultuur naar hoge cultuur, terwijl hij zowel snoeihard aan de actualiteit raakt als er een nostalgische zweem van oude mannen wijsheid aan geeft. Hij is enigszins gladjes en neemt steeds de touwtjes over het gesprek zelf in handen, maar Janine Abbring deelt een paar speldenprikjes uit waardoor zijn façade even gekreukt wordt. Naast hoogst informatief is het dus eigenlijk ook best spannend.

436.000 kijkers. Was een fijne avond, beetje wat je ervan kon verwachten. Enthousiasmerend verteller, hoewel het soms iets meer to-the-point had mogen zijn. Mooi de liefde voor en waarde van literatuur die toch telkens weer terugkwam.

We moeten natuurlijk ook twee weken op deze puike uitzending teren, dus wel goed gepland zo van de VPRO.

Leuk om te zien dat men over het algemeen erg te spreken is over de avond rond heer Waterdrinker. Zoals ik ook al vrij snel aangaf werd het dan ook al gauw duidelijk dat deze man over de juiste eigenschappen beschikt voor een gegeven als dit. Ik was al enigszins bekend met en aardig te spreken over zijn literaire werk en keek om die reden ook wel redelijk uit ernaar. Al met al zelfs de eerste en wellicht enige keer dat ik daadwerkelijk heel zo'n uitzending heb gekeken.

Enige puntje wat mij een beetje tegenviel was dat Pieter erg veel moeite bleek te hebben met benoemen wat hem aanvankelijk zo in zijn vrouw aantrok. Schrok zelfs lichtelijk van de wijze waarop deze vraag hem leek te overvallen en zijn geforceerde antwoord pas na herhaling ervan. Nou ben ik wel aardig bekend met het idee meer romantiek te behelzen in mijn linker kleine teennagel dan de gemiddelde man in zijn gehele stamboom, heb ik mijn ogen al meermaals mogen verwennen met het onderwelmend onbewuste in de onbenullige aanblik van de passieve lamlul maar zeker van hem gedurende zo een anderzijds geslaagde avond had ik graag een tandje beter gezien dan dat.

Klein smetje op een verder zeer prettig onafgebroken spraakwater flow.

Ik moet de uitzending nog bekijken, maar in zijn laatste boek, Tsjaikovskistraat 40, wordt uitgebreid stilgestaan bij de affectie jegens zijn vrouw. Waterdrinker profileert zich er als een man met buitengewoon veel naastenliefde. Dat dat in de uitzending niet zo naar voren is gekomen heeft allicht meer te maken met de impact van camera's, live-televisie en het instituut Zomergasten dan met de aard van het beestje. Om je enigszins gerust te stellen..

Ja, zoiets had ik ook al wel bedacht.

Heb ‘m vrij hoog zitten.

Als schrijver en van wat ik nu heb gezien ook als persoon, wil er dus uiteraard zoveel mogelijk het beste van denken.

Maar een opmerkelijk moment vond ik het in ieder geval wel, en ook zeker niet direct wat ik aanvankelijk van hem verwacht had.

Gezien de verdere tendens van het gebeuren.

Ik had ook het idee dat hij graag de regie over het gesprek overnam en dat Janine Abbring hem 'verraste' met die vraag.

Zin in de uitzending van vanavond. Sowieso is iemand die tijdens de Kerstdagen het liefst het verzamelde werk van Tolstoi Leest (zie de Arjen Lubach-skit) het aanhoren waard.

Lijkt me juist helemaal niets. Hij is al niet vol te houden bij talkshows, dus een hele avond lijkt me niet te doen.

Ik ga hem lekker boycotten en wat anders doen.

Hoor vanzelf wel of het de moeit waard was en kijk ik misschien nog wat fragmenten terug.

Hij leek mij altijd meer een technocratisch figuur (en weinig ideologisch), maar het wordt nu al wel ondragelijk dat hij van Rutte/VVD de hele tijd moet hameren op optimisme en vooruitgang.

En het lijkt me ook een aardige man en goed mens in de eerste plaats, maar meestal zijn de uitzendingen met zittende politici het aangluren niet waard.

Lijkt mij juist een prima elan.

Moeten ze zich dan richten op pessimisme en achteruitgang.

Dit gedeelte over het hebben van een baan en welke voordelen dit heeft voor je gemoedstoestand is echt van een te laag niveau. Wiebes is wat openhartiger en rechtlijniger in zijn emoties dan Rutte, gelukkig maar, waardoor het enigszins wel vermaakt. Volgend jaar liever een VVD'er die niet actief meer in de politiek zit, als er per se een VVD'er moet komen.

Het Friedman-fragment is toch echt wel top. Abbing moest het natuurlijk weer belachelijk maken, maar het punt is wel degelijk valide. De wereld is, in tegenstelling tot wat het nieuws soms doet vermoeden, ook een stuk vreedzamer geworden. Wereldhandel draagt daar aan bij. Dat voormalige kemphanen als Frankrijk en Duitsland nu vreedzaam in een unie handel drijven, mag daarbij toch zeker wel als adstructie dienen.

Wiegel lijkt me wel iemand die sowieso drie uur gezellig vol lult zonder dat het saai wordt.

3 uur Wiegel klinkt meer als iets voor op Guantanamo Bay.

Verdonk zou ik ook wel graag zien in zomergasten.

Wiebes komt over als een intelligent en genuanceerd product van de progressieve jaren '60. Dat hij een aantal fragmenten over typische liberale stokpaardjes uitkoos (optimistische ondernemers + vrije markt vs. de marktverstoring van kunstsubsidies) schuurde toch wel. Je ziet het inderdaad helemaal voor je dat dit even goed is doorgesproken met Dijkhoff en Rutte.

Het was prachtig (ja, ja dat vind ik echt) dat Wiebes gisteren eens mooi liet zien dat links geenszins het monopolie heeft op vooruitgangsdenken. Niettemin moest hij even op gang komen, maar vanaf het Friedmann-fragment was het smullen geblazen. Ook het punt ten aanzien van de kunstenaarssubsidie vond ik erg sterk. Eric Wiebes was uitstekend in staat om de kritische vragen van Abbring te beantwoorden. Samen met Dijkhoff een van de beste voorvechters van het klassiek-Liberalisme.