Zomergasten (+Wintergasten)

Vaak zijn dat soort uitzendingen niet lang online te bekijken vanwege allerlei rechtenkwesties.

Dus ik denk niet dat het lukt, tenzij je het opvraagt bij Beeld en Geluid ofzo.

(Volgens mij heette het trouwens Wintergasten, waarbij de uitzendingen met Desmond Tutu en Deirde McClosky op mij veel indruk hebben gemaakt.)

Wintergasten inderdaad. Vond dat een erg geslaagd format, eigenlijk altijd super interessant!

Klopt. Die uitzending met Iggy Pop heb ik trouwens ook gezien; een zeer intelligente man die ook nog eens boeiend kan vertellen.

Iggy Pop ook gezien inderdaad. En David Simon weleens online zonder de fragmenten gevonden, maar volgens mij nu niet meer te zien. De fragmenten zijn ook wat minder essentieel dan in Zomergasten.

Vond het weer een ouderwets interessante "thema-avond" Zomergasten: een wetenschapper die zijn expertise en passie over zijn vakgebied met overtuiging overbrengt.

Af en toe wel wat ongemakkelijk omdat Geuze echt de Jong op een afstand hield. Als kijker voelde je duidelijk dat Geuze de vragen of "kritische" opmerkingen als een hinderlijke onderbreking ervaarde die niet aansloten op zijn verhaal. Vaak ging hij er domweg niet op in, op het botte af.

In mijn ogen is de Jong zo'n beetje definitief door de mand gevallen door zijn gebrek aan inhoud / intellectuele diepgang. Zoals veel journalisten heeft hij wat retoische trucjes met veel psychologie van de koude grond, waardoor zijn vragen voorspelbaar zijn of de plank misslaan. Daarom vond ik het persoonlijk wel ok dat Geuze zich niet van de wijs liet brengen en ongestoord zijn verhaal deed. Ik begrijp dat niet iedereen dat pedante kan waarderen - zeker als zijn vakgebied je koud laat.

Wauw, heerlijke avond (fragmenten en gesprek) tot nu toe! Dat fragment over Noorwegen

Eindelijk een interessante Zomergast die puur is en die zich niet laat vangen in het intellectuele, elitaire vacuum van het progamma. Een écht mens, die haar feiten kent. Ze doet me aan Beatrice De Graaf denken.

Kan me daar wel in vinden, al vond ik De Graaf wel iets meer een zwaargewicht. Een soort kruising tussen De Graaf en Saskia Noort dan maar. Maar in tegenstelling tot de gast van vorige week een sympathiek mens inderdaad, open en oprecht en niet angstig zich kwetsbaar op te stellen. Ik ken haar werk wel een beetje en vind mezelf ook wel terug in een aantal van haar observaties, interesses en invalshoeken.

Fragmenten waren over het algemeen ook heel fijn en persoonlijk (alleen de eerste 20 minuten gemist), met als absolute uitschieter toch wel inderdaad de hallucinante scene uit de docu over Utoya. Dat was echt tv van een andere planeet, ga die docu zeker kijken ook. 3,5*.

Vergeef me mijn euforie, maar nogmaals wauw voor deze avond. Op de een of andere manier kon ik met vrijwel alle fragmenten wat. Sommige ontroerde me zelfs erg (de documentaire over de tweeling, het ijzingwekkende verhaal van Utoya, de magische clip van Rudimental als prachtige afsluiter ).

Vond haar als persoon ook heel oprecht en symphatiek overkomen. Kon me wel vinden in veel van haar uitspraken, best herkenbaar.

Volgens mij kan deze avond naast mijn andere favoriet staan - die van Bettine Vriesekoop in 2007.

Hebben de andere heren deze avond zowaar gemist?

Nee hoor, maar we willen jou nog even laten nagenieten van jouw euforie

Ik vond het ook een hele mooie avond. Mooie opbouw van de fragmenten, waarmee ze haar levensgeschiedenis en haar ideeën over hoe een verhaal te vertellen fraai wist te illustreren, maar die ook stuk voor stuk interessant an sich waren. Hoogtepunt voor mij was het tweelingenfragment. In ieder geval kreeg ik het idee dat ik er veel van opstak, zonder dat het als een college aanvoelde. Verder ook een interessante persoonlijkheid, de uitspraak "Ik zat niet in mijn tijd" was een sterke.

Vorige week vond ik overigens ook een interessante uitzending. Wat afstandelijker wellicht, wat helemaal niet erg hoeft te zijn, en in dit geval ook niet was. De man straalde duidelijk een passie uit over landschappen en architectuur, had een duidelijk visie en zorgde ook voor een erg informatieve avond.

Drie afleveringen dit jaar gezien, de derde was Buwalda, die duidelijk minder te vertellen had. Hij merkte zelf ook op dat het misschien wat te vroeg voor hem kwam, als schrijven van slechts één boek. Wel vond ik het verhaal dat hij een hele cd-zaak vol klassieke muziek heeft opgekocht erg leuk. Altijd mooi als iemand ook een passie voor klassiek heeft, en bij hem gaat dat dus duidelijk nog eventjes wat verder dan bij mij.

Vond ik ook een heel sterke. Maar zo had ze wel meer opmerkingen (soms tussen neus en lippen) die heel oprecht overkwamen.

Over de afgelopen uitzending met Annejet heb ik behoorlijk gemengde gevoelens. Ten eerste vond ik het verhaal wat ze verteld met als leidraad de film 'control' erg sterk, zoals een hier eerder opgemerkt citaat. Ongeveer vanaf het fragment met Pim Fortuin begreep ik niet waar ze nou precies naartoe wilde. Waarom heeft Fortuin gelijkt gehad volgens haar, terwijl ze volgens mij niet zo van de interpretaties was? Ze stopte met journalistiek, omdat ze zo schrok van de waarheid en achtergehouden waarheden, maar laat vervolgens wel een fragment zien waarbij haarfijn wordt uitgelegd wat er in Noorwegen is gebeurd. Ik ben wel gecharmeerd van haar persoonlijkheid en eerlijkheid, wat bij Geuze een stuk minder was, maar tegenovergesteld miste ik overtuigingskracht in haar verhaal. Ik heb wel veel respect voor haar kwetsbaarheid en zo zouden er meer op tv moeten verschijnen.

Het reclame-filmpje dat Denys liet zien was geniaal.

Denys heeft erg vaak gelijk. Veel moois gezien al.

Zomergasten hoge school. Een masterclass. De Jong moest de materie soms even laten bezinken. Ogenschijnlijk sympathieke wijsgeer met verregaande kennis en relativering. De Jong zag je vaak ietwat onbeholpen instemmen met Denys. Een verademing deze man, na een aantal voorgangers die of niet capabel bleken of té hooghartig.

Geweldige keuzefilm en een fragment uit Blade Runner :

"Fenomenaal vind ik de manier hoe er in die film naar de toekomst gekeken wordt - de gebouwen, het voedsel, het Aziatische..."

Soort van, soort van, soort van...

Echt een ontzettend sterke zomergast inderdaad. Voel alleen dat Wilfried de Jong intellectueel niet mee kan komen en eerder de gesprekken verstoort dan dat hij ze aanvult.

Erg interessante zomergast inderdaad, kwam er na 5 minuten achter dat ik vorig jaar op Lowlands zijn theatershow over angst heb gezien. Ook dat was al zeer inspirerend toen.

Mooie filmfragmenten ook!

Interessante vergelijking tussen de Griekse tragedie en "Manon des Sources", met de blinde ziener en de protagonist die zijn eigen noodlot bewerkstelligt.

Helaas niet de hele uitzending kunnen zien, want hier brak een hevig onweer los en het leek me verstandig toen de Tv uit te zetten.

Goede interessante en sympathieke gast met aardige fragmenten, alleen de filmfragmenten waren te makkelijk en te bekend. Ik denk dat er niemand hier is, die de films niet kent. Ik heb ze in ieder geval zelf allen op blu ray in de kast staan en ik denk dat dat voor de meeste mensen geldt. Ook de keuze film, hoewel zeer goed, is TE bekend en beroemd om als keuze indruk te maken. Toch jammer.

Onderhoudend maar niet echt opzienbarend, vond ik het. Laatste drie kwartier moeten nog volgen.

Een fenomenale avond, televisie zoals het bedoeld is.

Wat moet ik er nog van zeggen, de mooiste Zomergasten van dit jaar (bij far) en één van de mooiste aller tijden. Denys heeft de gave om zijn duidelijk aanwezige eruditie en intelligentie op charmante en bescheiden wijze in te zetten, alsmede om zijn expertise ohgv zijn vakgebied moeiteloos voor de massa inzichtelijk te maken, waar Geuze daar zo jammerlijk in faalde (het moet me nog 1 keer van het hart). Welbespraakt ook, met dat heerlijke Vlaamse accent zodat de vergelijkingen met die andere topper van vorig jaar, Van Reybrouck, ook op dat vlak kon worden gemaakt.

Hij sprak vooral zo sterk to the point, elk woord was raak, hij kwam met heerlijke metaforen (die van de hekjes en het zwemmen was een pareltje, en oh zo waar), is tegelijkertijd een wetenschapper in hart en nieren maar dan wél één met het lef die aan te pakken daar waar nodig, was fel op zaken die hem dwars zaten en mild over al het andere, en de mens nog het meest. Zéér interessante invalshoeken, de medische wereld is er niet om mensen gelukkig te maken, ik vond dat zeer sterk hoe hij dat uitlegde.

De fragmenten dan, om te huilen zo mooi. De mondharmonicaspeler werd terecht door Wilfried aangekondigd als mooiste muziekfragment ooit. Hij verliest zichzelf zonder zichzelf te verliezen, ik dacht dat ik gek werd op de bank, precies goed. Die prachtige rede van Cohen, de sterke filmfragmenten, patsboem zo uitgelegd zoals dat moet: kernachtig, met overtuiging. De Rivier van de Vrijheid afreizen om jezelf ergens te verliezen, de kunst van het net binnen de grenzen kunnen blijven. De tragiek van Manon des Sources. Het waanzinnige fragment van de freeclimber, fenomenaal, ook weer wat Denys daarover zei. Angst als rode draad zonder dat het zich geforceerd opdrong.

Na 3 uur compleet uitgeput en dolgelukkig de tv uitgezet. 4,5*.

Na twee afleveringen die ik volledig heb uitgezeten (wat betekent dat ik ze kennelijk de moeite waard vond), ben ik weer eens voortijdig afgehaakt. Vond het niet bepaald overtuigend wat Denys te melden had.

Gezochte vergelijkingen (reclamespotje / marktwerking in de zorg), obligate tegenstellingen (Franse versus Nederlandse cultuur), en statements als gebreide wandspreuken (‘de angst zit niet in de wereld, maar in jezelf’): ik werd er niet vrolijk van.

En wat de man aan de hand van filmfragmenten te berde bracht, hield ook al niet over. Dat betoog over de teloorgegane ‘vrije’ sfeer van de jaren zeventig in Nederland – naar aanleiding van Turks Fruit - had toch wel wat weerwerk kunnen gebruiken, maar De Jong gaf weer eens niet thuis.

En Manon des Sources een Griekse tragedie... daar hoorde ik echt van op. Zoals Denys de situatie van ‘de protagonist’ schetst: dat is toch niet tragisch te noemen? Kierkegaard zou het eerder als komisch bestempelen... Voor zover ik mij herinner, kwamen die films (Jean de Florette en Manon des Sources) op mij destijds trouwens vooral melodramatisch, sentimenteel en moralistisch over.

Met die bergbeklimmer - ook niet echt een cliffhanger – vond ik het wel weer mooi geweest.

Mooiste muziekfragment ooit zag ik er niet in, sterker nog: ik vond het eigenlijk totaal niet opmerkelijk. Niet meer dan aardig, zeker na eerst de inleiding te hebben gehoord, verwachtte ik iets werkelijk fantastisch, dat was het totaal niet voor mijn gevoel.

Dan vond ik die gast, die zonder enig hulpmiddel, die steile, hoge bergen trotseerde toch een stuk opmerkelijker.

Different strokes for different folks!

Damiaan Denys 3.5*

Ongelofelijk interessante zomergast met een intrigerende kijk op maatschappelijke problematiek vanuit zijn eigen discipline. Het programma werkt het best als er een goede verhouding is tussen krachtige fragmenten binnen de bredere context waarin de gast ze plaatst. Naar mijn gevoel was dat hier absoluut het geval. Gekozen fragmenten zijn stuk voor stuk fijn om naar te kijken, terwijl ze óók fungeren om het grotere verhaal van de avond te kunnen dragen.

Wel vormt de academische/artistieke zienswijze van gast Damiaan Denys een breuk met de meer journalistieke aanpak van interviewer Wilfried de Jong. Hij benadert zijn gast met speldenprikjes om reacties uit te lokken, maar het laat vooral zien dat hij niet genoeg boven de materie staat om een inhoudelijk spannend gesprek af te dwingen. Ik had zelfs het gevoel dat óók Denys enigszins geërgerd reageerde op de momenten dat hij uit zijn eigen verhaal gehaald werd om zich te richten op overbodige details.

Donkerwoud

Ik ben het met je eens dat het een zeer interessante zomergast was, maar ik kijk toch anders naar de verhouding Denys/De Jong.

De 'speldenprikjes' waar je het over hebt, waren inderdaad vrij opzichtig aanwezig. Maar zelden kwam daar een waardevolle respons op. Daarom zou ook ik deze avond met een 3,5* beoordelen: wil het richting 4,5*-5* gaan, dan moet het toch echt 'spannender' (lees: minder een hoorcollege) worden. En daar bedoel ik dan bijvoorbeeld persoonlijker en oordelender/kritischer mee. Dat is wat De Jong ook naar boven probeerde te krijgen, maar deze gast (net als vele andere zomergasten) gaf niet thuis. Is ook wel te begrijpen, gezien het vakgebied en de functie van Denys.

Maar die speldenprikjes komen wat mij betreft dan ook niet voort uit onvermogen van De Jong. Uiteraard staat De Jong niet goed genoeg boven de materie en kan hij inhoudelijk niet 100% mee, maar dat hoeft hij ook niet te kunnen vanuit zijn rol. Hij moet vooral zorgen voor boeiende televisie.

Die ergernis heb ik overigens niet opgemerkt vanuit Denys en de details die De Jong probeerde te ontlokken waren voor mij juist verre van overbodig. Alleen deze gast wilde liever gewoon zoveel mogelijk inhoudelijk blijven.

Overigens moet ik hier nog wel aan toe voegen, dat ik De Jong in deze aflevering niet altijd even sterk vond hoor. Eigenlijk het hele seizoen al niet echt (wat ik ervan gezien heb). Al blijft hij wel een goede interviewer over het algemeen.

De laatste zomergast was met afstand de beste. Interessante man, die zich goed kan verwoorden, zich kwestbaar en niet zonder zelfspot (collega van Hannibal) op durft te stellen. Ook altijd leuk om een kijkje op ons eigen dna te krijgen.

Meer wetenschappers en professoren graag!