Beoordelingen geven

@ Charly Brown. Zeer herkenbaar!

Klopt helemaal, van een film als Salvo blijft niets over als je hem in een felverlichte huiskamer op dvd & tv ziet. Zit je de eerste +- 30 minuten naar een af en toe bewegende zwarte vlek te kijken. Helpt niet echt mee om de film op waarde te schatten.

Ik waardeer een mooie kopie / dvd/ blu ray wel, maar probeer het mijn beoordeling niet te laten beinvloeden.

Dit is het juiste topic. Hier wordt o.a. ook weer gepraat over het voortijdig uitzetten van een film en vervolgens er op stemmen. (Dus in één van die andere topics over stemmen had ook nog gekund).

Tv's zijn ook al weer beter geworden.

Ik denk dat veel mensen zich toch laten beïnvloeden door allerlei factoren die niet inhoudelijk met de film te maken hebben.

Welke dingen zijn ervoor jullie veranderd in het beoordelen van een film? Wat speelt nu een meer of minder prominente rol?

Camerawerk speelde voor mij altijd een rol in de beoordeling -het is tenslotte een visueel medium- maar is door de blu-ray van veel grotere invloed geworden.

Welke factoren denk je zelf?

Hond die nog uitgelaten moet worden, stress om een bijna lege laptop batterij, kat die op schoot springt aandacht wil, problemen op het werk. De lijst is eindeloos.

Ik hou zelf wel rekening met het type en soort film en waar en hoe ik deze probeer te kijken. Luchtige komedie met hoge grapdichtheid kan prima op tv. Trage slow cinema liefst in bioscoop / arthouse / filmhuis of dan in ieder geval op beamer/ groot scherm in kamer met lichten uit. En dan zeker niet als tweede of derde film op de avond. Maar als eerste.

Kortweg: Jackass op een laptop kijken is prima, het eerder genoemde Salvo op een laptop of tv kijken is miz zinloos.

@ Charlie Brown, ik begrijp niet zo goed wat je bedoeld met wat is er voor jullie veranderd. Ik mis denk ik het verband tussen camerawerk en de kwaliteit van de BR of dvd, tenzij je een cinemascope film op letterbox ziet. Extreem breedbeeld waarvan de zijkanten afgeknipt zijn om het op een oudewetse tv te laten passen.

Wuh? Je bedoelt dan cinematografie in het algemeen? Want Blu-Ray heeft op vlak van camerawerk geen enkele meerwaarde betekent naar mijn weten.

Ik moet ook wel zeggen dat ik bepaalde films (die ik vroeger in inferieure kwaliteit heb gezien) veel hoger inschat op BR.

Beter beeld leidt minder af van het feit dat je een film zit te kijken. Als er continue tracking strepen (VHS) langs komen, of de dialoog is niet te verstaan (bijna alle NL films) wordt je uit de film gegooid.

De film zelf wordt er natuurlijk niet beter of slechter van

Voor mij toch wel, net zoals dat het geval zou zijn voor bv. een schilderij dat in een zeer vuile kader zou zitten of zoiets Dat schilderij zou ik ook pas naar waarde kunnen schatten als ik het zou zien zoals het bedoeld was.

Wat Biosguru al zegt de lijst is eindeloos. Je eigen gemoedstoestand kan ook een belangrijke rol spelen. Misschien zit je bij aanvang van de film niet lekker in een vel, kan je beter een ander tijdstip uitzoeken om de film te bekijken, indien mogelijk.

Ook is het eigenlijk beter om alleen films te bekijken die in je eigen interessegebied vallen. Stel je voelt je te oud voor bepaalde films, moet je die dus niet bekijken, want je bent er toch te oud voor?. Dit werkt in het nadeel van die films.

Een onrustige omgeving is ook niet bevorderlijk voor een goed oordeel over een film.

Allerlei bioscoopergernissen die elders in een topic worden opgesomd horen ook geen deel uit te maken van je beoordeling.

Heel oude films zien er erg mooi uit van dvd en ongetwijfeld van Blu-ray nog beter. Ik kan me vele herinneren met enorm veel ruis en geflikker, gekraak en getik...

Het oppoetsen heeft het kijkgenot wel vergroot, maar kan ook ten nadele werken, dat het er weer te mooi uitziet.

.

Ondertitels kan een groot voordeel zijn.

Zandkuiken Mooie vergelijking! Ik merk persoonlijk dat hoe lastiger een film is, hoe meer baat hij heeft bij ideale vertoning. Dus een trage, lange, zwijgende, zwart wit film kijk ik het liefst in omstandigheden die zo dicht mogelijk op die van een goede bioscoop lijken. Een goede bioscoop is zo ontworpen dat je vergeet dat je film zit te kijken.

Of een oude klassieker er te mooi uit kan zien? Denk het niet. De resolutie van moderne digitale cinema loopt nog net iets achter bij de resolutie van hele oude nitraatfilms. Alleen van die oudjes zijn bijna geen mooie kopien meer te vinden. Dus zijn we er ten onrechte maar vanuit gegaan dat een oude film er slecht uit moet zien. Dat is niet hoe men "toen" de film zag op openingsavond. Naar wat ik er van begrepen heb, heeft oude nitraatfilm zelfs nog een iets betere contrast ratio tov de "nieuwe" safety film. Het is niet voor niks dat ze zolang door gingen met het gebruik van dat gevaarlijke materiaal. Maar dat is een hele andere discussie.

Kortweg mijn mening: klassiekers kunnen er niet goed genoeg uitzien, kan niet wachten tot de moderne technologie zover is dat we in de buurt komen van die cinema beleving

Te "mooi" oppoetsen kan natuurlijk wel, als de korrel eruit gepoetst wordt, het beeld stil lijkt te staan en niet meer de hele tijd 35mm analoog ruist. Das extreem lelijk, zie je nu al af en toe bij digitale films. Of zie de discussie over HFR en 3D.

Ik denk dat blu-ray zeker een voordeel is bij wat oudere films. Natuurlijk ook bij films die erg gericht zijn op het grafische maar daar ben ik over het algemeen niet zo een fan van. Ik zie voor mezelf niet meteen in waarom ik zou overstappen naar blu-ray zolang DVD mij de voldoening geeft die ik er uit haal.

Voor inkleuren van zwart/wit films ben ik niet meteen te vinden. Dat neemt toch een groot deel van de charme weg.

Ondertitels zijn inderdaad een voordeel, maar als die niet voorhanden zijn ga ik het niet laten om een film die ik echt graag wil zien of hebben aan me voorbij te laten gaan als de kans zich voordoet.

Ik heb er ook niet zooo'n kijk op. Maar bijvoorbeeld bij The Man Who Knew Too Much (1956) zag ik toch wel heel erg dat het in een studio was opgenomen met op de achtergrond een bewegende film. Volgens mij toch niet iets wat mij vroeger opviel toen hij op tv was. Of ik heb er niet erg op gelet. En het scheelt per film, bij de één stoort het niet en de ander wel. Verder zijn ook steeds meer films gewoon op locatie en in de buitenlucht opgenomen. Ik let wel er erg op het visuele, wat er allemaal om heen is te zien. Het verhaal en inhoud vind ik minder belangrijk. En of iemand goed/slecht acteert, (ik zou eigenlijk niet eens weten wat goed of slecht in dit geval is) zit ik meestal ook niet mee.

Dvd's zijn gewoon handig in gebruik en verder hoeft het allemaal niet zo perfect eruit te zien. Wat je dus van Blu-ray eigenlijk mag verwachten. Vhs was erg onhandig. Terugspoelen, vastlopen van de band en de juiste gedeelten terugvinden.

Ik heb zo te zien een leuke discussie gestart.

Helaas kan ik voorlopig even niet meer meedoen. Een aantal dingen zijn iets anders gelopen dan gepland, daar gaat nu al mijn vrije tijd naar toe. Over ongeveer een weekje wil ik dit wel voortzetten, als men nog wil. MM bevalt me goed, ik zit hier echt tussen mijn soort mensen.

Haha, ik hoop dat het leuk blijft. Ik heb vanochtend toch smakelijk gelachen om de beginpagina's van dit topic.

Mee eens. Neem nu King Kong ( 1933 ). Ik moet er niet aan denken om van die film een ingekleurde versie te zien.

Maar dat heb dus onlangs juist wel gedaan. De zw-versie, was me een te grote opgave.

(The longest day, een paar Laurel/Hardy-films eveneens. Het beeld is wat rustiger en oogt wat meer van deze tijd)

(Film noir en musicalfilms kosten me minder moeite, maar dat zijn ook geen genres die heel erg van deze tijd zijn).

Die King Kong versie uit 1976 vond ik ook wel aardig, al was die niet zo goed als het origineel naar mijn mening. Die van 2005 heb ik heel lang geleden gezien, maar daar herinner ik me niet veel meer van.

Ik bedoelde eigenlijk dat ik niet zo blij zal zijn als ze de originele King Kong versie uit 1933 gaan inkleuren. Ik moet er niet aan denken om de originele versie in kleur te zien. Ik vind zwart- wit toch een soort charme hebben. Ik vind het daarom altijd wel jammer om te zien dat een oude film is ingekleurd.

Die is er ook gewoon, in 1989 ingekleurd King Kong (1933) - colorized - YouTube.

Om van een oude zwart film te genieten, zal je er meer moeten zien. Hoe meer je er ziet, hoe beter je het snapt. De kleine verwijzingen, subtiele hints, het acteer en camerawerk. Het is een acquired taste. Als je alleen moderne actiefilms gewendt bent en je kijkt opeens een oudje ontgaat je een groot deel van de plot. Als je dan bv een 0.5 ster geeft, zegt het eigenlijk meer over de stemmer als de film.

Ook maar een mythe. Zal vast wel zo zijn voor sommige mensen, maar meer kijken is zeker geen garantie op een hogere waardering.

Maar sowieso zegt een stem meer over de kijker dan de film zelf.

Hangt er ook maar van af welk oudje je kiest. Ben je actie gewend en zoek je een oudje op met veel actie kan het nog best meevallen.

Dat klopt. Maar actie uit een oude film is een ander soort actie , dan de actie in moderne films. Als je een moderne actiefilm fan bent, lijkt mij de kans erg groot dat je het een minpunt vind dat de actie in een oude film gedateerd over komt.

Ik denk dat het ook een kwestie van gewoonte is. Ben je het niet gewend om zwart/wit films te kijken dan is dat zeker in het begin een hele aanpassing. Als ik spreek van spannende films van voor de jaren 70 dan vind ik persoonlijk het zwart/wit aspect een extra dimensie geven aan de spanning en sfeer. Ik kan ook niet meteen verklaren waarom ik dat zo vind.

Ben het met John Barry wel eens dat het een ander soort actie is in die oudere films, vaak toch subtieler. Maar zeker in de wat spannendere films geeft het toch een wat creepy sfeertje, nogmaals das mijn mening.

En Dick, een zwart/wit film kan best wel sterk zijn op het visuele vlak. Ikzelf ben zoals je weet niet erg gericht op het visuele maar de laatste tijd zag ik wat z/w films waarbij naast een boeiend verhaal/thema focus werd gelegd op setting, camerawerk, belichting, werken met schaduwen en dergelijke meer waardoor ik de film nog meer kon waarderen. Ik kon zelfs minpunten op aspecten waar ik anders veel meer op let in films makkelijker vergeven. Iemand anders kan denken dat het onzin is wat ik nu vertel, maar zo heb ik het wel ervaren.

Biosguru, ik zou eerder zeggen dat als je meer z/w films kijkt dat je ze wel kan leren waarderen gewoon door ze een kans te geven. Je kan het best beginnen met een thema/verhaal/genre dat je aanspreekt denk ik dan. Ik weet niet of het om het snappen van die dingen gaat die je opsomde. Ik zal in de eerste plaats toch ook nog steeds op zoek gaan naar een film binnen mijn interessegebied. En soms stuit ik ook op een z/w film die me tegenvalt, zoals de film Rebecca van Hitchcock. Als de minpunten voor mij toch meer gaan doorwegen ga ik ook niet milder zijn in mijn waardering omdat het een oude film is waar men minder mogelijkheden had. Niet zo lang geleden herzag ik Metropolis en zowel op visueel als verhalend vlak sta ik perplex dat de film al zo oud is en me kan blijven boeien en raken.

Nah, valt wel wat tegen hoor. Ik laat zo af en toe wel eens een klassieker zien aan vrienden van me die toch echt wel hun Miike, Tarkovsky en Ki-Duk kennen. Loopt vaakt op een teleurstelling uit. Ik kan zelf nog niet zoveel met stille cinema, wijd ik toch echt aan mezelf en de onbekendheid met die vorm. Meer kijken helpt voor mij wel. Net als met Aziatische cinema. Hoor je ook vaak klachten van mensen die eraan beginnen dat ze de personages niet uit elkaar kunnen houden.

Ik zeg niet dat ze visueel niet sterk kunnen zijn. Maar dat het meer een opgave kost dan naar een kleurenfilm kijken. Het aantal ingekleurde films is volgens mij maar erg weinig. Als je zoals ik op zoektocht gaat, zul je heel veel oude films tegenkomen die in kleur zijn. Halverwege jaren '50 was dat al de helft van alle films.

En een zw-film als afwisseling is geen probleem. En het hangt ook maar vanaf wat er in die film te zien valt en waar die is opgenomen.

Ja .. en toen?

Ik heb een tijdje Aziatische cinema een verademing gevonden. Maar na een tijd vond ik dat ze vaak hetzelfde stramien volgden en raakte ik er op uitgekeken. Ondertussen geen meer in mijn collectie.

Dat is een vrij brede en algemene mening niet wat te al omvattend?

Dat geldt voor elke strekking, elk (sub)genre.