Romeo and Juliet (1968)

Het is wonderlijk dat woorden die ruim vier eeuwen geleden geschreven zijn, vandaag nog steeds kunnen ontroeren. Zelfs tijdens een oplopende ruzie blijven de personages in jambische pentameters spreken. Dat is onnatuurlijk, maar het werkt wel. Gelukkig heeft Zeffirelli zich aan de originele tekst gehouden. Er zitten prachtige citaten in, vb. My bounty is as boundless as the sea. Twee tieners de hoofdrollen geven was een risico, maar het heeft geloond. Olivia Hussey straalt jeugdige romantiek uit, met die zeldzame combinatie van donker haar en helderblauwe ogen - two of the fairest stars in all the heaven. Van de nevenrollen vielen vooral Milo O'Shea (Friar Laurence) en Pat Heywood (Nurse) op. Het aristocratische accent van Laurence Olivier is te horen in de proloog en als gedubde stem van Lord Montague. Dankzij de romantiek is dit het meest toegankelijke toneelstuk van Shakespeare. Deze versie wordt nergens te toneelmatig. Met name de balkonscène blijft heel erg bij, ook met Romeo die meteen daarna euforisch bergaf loopt tussen het struikgewas. De vete tussen de twee families lijkt in het begin niet al te ernstig. Pas wanneer er doden vallen, wordt de kloof onoverbrugbaar en de liefde onmogelijk. De muziek van Nino Rota maakt gebruik van middeleeuwse klanken en ritmes.

Het bekende verhaal, visueel mooi voorgesteld in een knappe mise-en scène en zeer genietbare muziek. Het acteren kon er best door, maar veel degenwerk, zeg. Dacht even, zijn we nu bij Dumas of bij Shakespeare. Terloops, niet zo belangrijk.

Uitstekende film waarin een jongen en een meisje verliefd op elkaar worden. Het alombekende, tragische liefdesverhaal van William Shakespeare. Het duurt altijd even voor me om in de flow van zijn teksten te komen. Mooie kostuums, locaties en muziek. Ook de casting is goed. Een nipte 4.0 sterren, maar de versie van Baz Luhrmann blijft mijn favoriet.