Seom (2000)

Weinig maar wel fascinerend verhaal, over een ongewone (seks)relatie tussen twee merkwaardige individuen, bij een sobere verfilming. Visueel dikwijls van een verraderlijke serene schoonheid, in contrast met enkele bloederige, akelige scenes. De film ademt vooral vervreemding, en je komt eigenlijk ook geen moment echt binnen, de dramatiek ook tamelijk absurdistisch. Nochtans met het effect dat de film, met name door de sfeer, bij mij een aangenaam nawerkende indruk achterliet. Het begrip vissen (Hengelen) krijgt blijkens meerdere scenes hier overigens een zonderlinge bijbetekenis.

Blijft sterk. Al zie je wel dat de film ondertussen wat ouder is, en Ki-duk door de jaren heen ook wel vorderingen heeft gemaakt als regisseur. Maar in z'n kern is dit een echt typische Ki-duk, waar z'n eigen stijltje voor het eerst echt vol tot bloei komt. Zwijgende, tragische personages die elkaar wel willen vinden, maar ofwel het geluk niet hebben, ofwel het voor zichzelf verpesten. Ondanks een hoop vage beslissingen en weinig sympathieke kantjes, weet Ki-duk toch empathie te scheppen voor de hoofdrolspelers, niet zo evident. VIsueel zitten er nog steeds erg knappe shots in, maar over het algemeen soms net iets te functioneel. Hetzelfde geldt voor de soundtrack. Acteerwerk is wel érg sterk en de intrige blijft tot op het einde overeind. Niet Ki-duk's beste, ook niet meteen de film die ik zou aanraden als introductie in z'n werk, maar wie fan is van de beste man moet deze gewoon gezien hebben. 4.0* en een uitgebreide review