Coco avant Chanel (2009)

Als je een film over de mode verwacht of een meeslepend verhaal over de liefdes van Chanel kom je bedrogen uit. Maar ik vond het toch een hele fijne film om naar te kijken. Dit komt door de beelden van Frankrijk uit die tijd zijn schitterend, het sterke acteerwerk van met name Tautou en de gehele sfeer eromheen. Leuk om aan het einde een aantal van haar welbekende creaties langs te zien komen en ook tijdens de film zie je Coco in iets bekends lopen maar echt veel over de mode krijg je niet te zien. Maar goed, het gaat ook over het tijdstip voordat ze echt doorbrak met haar modehuis dus dat is niet zo raar. Jammer dat je aan het einde niet te zien kreeg hoe het iedereen verder gegaan is tijdens zijn leven. Bijvoorbeeld met Balsan, haar zus of met haarzelf. Nu moest ik het googlen maar ik kon niet meer terug vinden hoe het Balsan en haar zus is vergaan. Dat wil ik na een waargebeurd verhaal altijd wel graag weten.

Licht ondergewaardeerd kostuumdrama. Niet een standaard heldinnenverhaal over een vindingrijke dame die haar tijdsgeest wist te ontstijgen door het korset uit de mode te halen, maar Audrey Tautou belichaamt de gelaagdheid van deze iconische mode-figuur. De strenge en verbeten blik rond haar lippen.Het ongemeende chagrijn waarmee ze van zich afbijt om haar grenzen te stellen. Die scenes waarin Benoît Poelvoorde haar dwingt tot seksueel getinte handelingen - zoals een schunnig cabaretliedje zingen in voornamelijk mannelijk gezelschap - zijn hartverscheurend. En dan dat schampere lachje als het geluk even haar kant op lijkt te komen. Deze Coco Chanel smacht nog altijd naar die romantische liefde, terwijl ze steeds meer beseft dat het sprookje niet weggelegd is voor een vrouw die haar eigen pad volgt. Een rasopportuniste die niet schuwde om gebruik te maken van haar vrouwelijke charmes om verder te komen in haar eigen ontwikkeling, maar die tegelijk handelde uit ideële gronden omdat ze de omgangsvormen hekelde waarin vrouwen een ondergeschikte positie krijgen toebedeeld. De pijn van Chanel staat in de oogopslag en de mimiek van Audrey Tautou te lezen - of hoe ze als een moeilijk maar kwetsbaar mens mannen nodig had om zich van hen los te maken.

Gekeken om Tautou, waar ik best een fan van ben, maar de ster van deze film is uiteindelijk Poelvoorde. Geweldige acteur met een foute charme, en manische energie zonder daarbij echt over de top te gaan, die daardoor de nodige jeu aan de film geeft. Verder wist ik weinig van Chanel en ik ben het er mee eens dat het aardig is om niet het geijke succesverhaal te zien, maar juist de periode ervoor. Is weer eens wat anders. Geen geweldige film, maar wel vermakelijk, met name door Poelvoorde. 2,5*.