You Don't Mess with the Zohan (2008)

Dit is echt zo een film om met maten te kijken bij een pint bier, wat ik dan ook gedaan heb. Anders zou ik dit nooit zelf opzetten. Maar al bij al aardig van genoten en geregeld goed gelachen. Ik hou wel van dit soort humor: over the top en wat vulgair. Het moet niet altijd intelligente humor zijn. Dit werkt even goed. Adam 'Al Pacino' Sandler (in deze film) heeft een heerlijk accent wat het ook gewoon grappiger maakt. Sommige mensen zien dat niet in maar kijk humor is subjectief. Dus als je houdt van onrealistische shit dat er soms los over gaat en vulgaire uitlatingen die er ook soms los overgaan dan is dit je ding.

Hoewel Sandler een ietwat saaie acteur is waarbij alle types die hij speelt hetzelfde zijn, heeft hij deze rol goed weggezet dit keer. Dé humorfilm van 2008 zou ik zeggen. Veel grappige en soms hele grappige stukken. Dit is toch vrij uniek in deze genre. Uiteraard moet je van dit soort humor houden. Als je een film in een begin-, midden- en eindstuk mag delen was het eindstuk toch minder. Desalniettemin een humoristische film.

Een intrigerende titel, des te meer omdat ik er geen flauw idee van had wie of wat erachter zat – totdat ik ontdekte dat het ging om een film met –of beter gezegd rondom– Adam Sandler, hetgeen mijn enthousiasme net zo erg deed verschrompelen als Zohans erectie toen hij ontdekte hoe het werkt met "the one". Ik ben er toch maar aan begonnen, en hoewel de film genadeloos flauw is en onvoorstelbaar veel melige seksgrappen telt kon ik na verloop van tijd toch niet anders dan me er aan overgeven. De energie van Sandler, de plot die misschien flinterdun is maar toch nergens inkakt, het vrolijke tegenspel van John Turturro, het warempel redelijk hoge aantal grappen dat mij dan wel niet tot schuddebuiken maar toch in ieder geval tot een gulle glimach bracht (al is dat vaak ook niet om de humor maar om Sandlers schaamteloosheid), en last but not least de olifant-in-een-porseleinkast-benadering van zo'n heikel onderwerp als het Israel-Palestina-conflict zorgden er gezamenlijk voor dat ik dit toch een heel smakelijke en verrassend leuke film vond. Als je You don't mess with the Zohan een verschrikkelijke film vindt zul je Adam Sandler vermoedelijk ook wel niet kunnen uitstaan, maar zelf bekijk ik hem na Punch-drunk love, Funny people en déze film (en toch ook wel na Click) toch wel met andere ogen.