Kamome Shokudô (2006)

Heerlijk filmje. Ik mis mensen als danuz en Mochizuki bij deze film. Volgens mij moet deze jullie zeker liggen. Lekker niks aan de hand filmpje. Eigenlijk geen dramatisch wendingen, problemen of moeilijkdoenerij. Sachie heeft een diner, in het begin is er niemand, op het einde zit het lekker vol, en onderweg maakt ze vriendjes! Ultieme feel-good waar weinig echt "in gebeurt", maar waar je heerlijk bij kan wegzakken. Zo'n film die 5 minuten lang kan inzoomen op de kunst van het koffiemaken. Af en toe wat komische elementen, al is het vooral de superlichte toon die zorgt voor het goede gevoel. Aanradertje. Redelijk klassiek en nergens echt verheffend of superorigineel, maar films als deze zijn al schaars genoeg. Cafe Lumiere meets Totoro, of zoiets. Dikke 4.0* en een uitgebreide review.

Mijn tweede Ogigami is een lief filmpje waarin hoegenaamd weinig gebeurt, maar dat niettemin op een of andere manier toch je aandacht weet vast te houden. Net als anderen voor mij begon ik gaandeweg wel trek te krijgen.

Aardig, al had ik er iets meer van verwacht. Dit met name omdat het visueel wat karig is, de film ziet er ouder uit dan ze is. Voor de rest is het wat anderen al beschrijven een film waarin niet veel gebeurt, maar waar het meer draait om de genegenvolle interactie tussen de personages en waarin de hoofdrolspeelster alles met haar charmante glimlach bij elkaar houdt. 3*.